Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

Χ.Μαρκογιαννάκης: Παπανδρέου – Σαμαράς θα πληρώσουν ακριβά για την πολιτική ατιμία

Λάβρος κατά του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, και του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, εμφανίστηκε ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμμαχίας Χρήστος Μαρκογιαννάκης στη Λαμία. Ο κ. Μαρκογιαννάκης επισκέφθηκε σήμερα τη Λαμία στο πλαίσιο εξόρμησης των στελεχών της ΔΗ.ΣΥ. στην επαρχία για οργανωτικά θέματα και παραχώρησε συνέντευξη τύπου στα γραφεία του κόμματος στην πρωτεύουσα της Στερεάς Ελλάδας. Ερωτηθείς για το αίτημα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για άμεση σύσταση προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο της Siemens, απάντησε ότι έχει αποδείξεις για κομματική συναλλαγή ΠΑΣΟΚ – ΝΔ.

Συγκεκριμένα τόνισε ότι «πρόκειται για άθλια κομματική συναλλαγή και πολιτική ατιμία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ την οποία θα πληρώσουν ακριβά. Έχω βόμβες μεγατόνων και θα αποδείξω ότι Παπανδρέου και Σαμαράς συνεργάστηκαν για να καλύψουν τους κλέφτες και τους απατεώνες. Από τον Μάιο οι 14 έγιναν 4, αυτοί που δεν είναι υπό την ομπρέλα των ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Από την συζήτηση στο κανάλι της βουλής θα διαπιστώσετε γιατί καταρρέει το σύστημα, γιατί καλύπτουν τους κλέφτες μ’ αυτές τις αθλιότητες. Παπανδρέου και Σαμαράς οδήγησαν τα πράγματα εκεί που τα οδήγησαν και θα πληρώσουν πάρα πολύ ακριβά», κατέληξε ο βουλευτής της ΔΗ.ΣΥ.
Για την περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές επισήμανε ότι η Δημοκρατική Συμμαχία είναι «σε ετοιμότητα αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο. Εδώ πηγαίνουμε καλά». Κατά την αρχική του τοποθέτηση, ο κ. Μαρκογιαννάκης ανέφερε τις βασικές αρχές του κόμματος, όπως η αλήθεια, η σταθερότητα των θέσεων και το εθνικό συμφέρον.paratiritisfthiotidas.gr

Η κουτοπονηριά του απύθμενου κυνισμού

Tου Στεφανου Κασιματη στην Καθημερινή

Οταν η Ν.Δ. του Αντώνη Σαμαρά καταψήφιζε το Μνημόνιο, το «θεσμικό» επιχείρημα που αντέτεινε σε όσους επέκριναν την στάση της έλεγε ότι θα ήταν επικίνδυνο για τους πολιτικούς θεσμούς αν παρέδιδε τον ρόλο της αντιπολίτευσης στην Αριστερά. Ηταν, με άλλα λόγια, μια παραλλαγή του κλασικού ελαφρυντικού «αμάρτησα για το παιδί μου». Υποτίθεται ότι η εναντίωση στους δεινούς όρους που επέβαλαν οι δανειστές μας, εκ μέρους του «κατ’ εξοχήν αστικού κόμματος», άλλως, της «φιλελεύθερης παράταξης» (βλέπετε, η Ν.Δ. λατρεύει να αυτοπροσδιορίζεται με ευφημισμούς...), ήταν το στοιχείο που μπορούσε να μετριάσει την ένταση των αντιδράσεων, τις οποίες ήταν αναμενόμενο να προκαλέσει η απότομη προσγείωσή μας στην πραγματικότητα. Κάπως έτσι εξηγούσαν τότε οι παράγοντες της Ν.Δ. τη σοφία της θέσης του κόμματος, που έθετε την προστασία των θεσμών υπεράνω όλων των άλλων σκοπιμοτήτων. Εύγε!

Εχει περάσει κάτι περισσότερο από ένας χρόνος έκτοτε και οι συνθήκες της πολιτικής ζωής έχουν εκτραχυνθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε αμφιβάλλω αν και ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς δεν... χαμογελά ενθυμούμενος τις αστειότητες με τις οποίες το κόμμα του προσπαθούσε τότε να δικαιολογήσει τη στάση του. Προσωπικώς δεν μπορώ να υποστηρίξω με βεβαιότητα ότι η εκστρατεία τρομοκράτησης των βουλευτών που ψήφισαν το Μεσοπρόθεσμο οργανώνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη όμως, δεν νομίζω ότι όποιος παρακολουθεί συστηματικά την εξέλιξη που έχει πάρει η πολιτική ζωή δεν καταλαβαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υποθάλπει την παραφορά των ταγμάτων εφόδου του λαϊκισμού. Δείτε τους πώς αντιδρούν όποτε τους ζητείται σε τηλεοπτικές συζητήσεις να καταδικάσουν τα έκτροπα: Αρχικά σοκάρονται, λες και είναι έγκλημα καθοσιώσεως να διατυπώνει κανείς παρόμοιους υπαινιγμούς για την αναμάρτητο Αριστερά! Επειτα απαγγέλλουν από το «Πάτερ ημών» της μεταπολίτευσης: «ουδέποτε η Αριστερά είχε σχέση με τη βία», «η βία είναι αντίθετη με τη φύση της Αριστεράς» και άλλα ηχηρά παρόμοια. Και, στο τέλος, στηλιτεύουν τη «χειρότερη βία» του νεοφιλελευθερισμού και τα τοιαύτα. Χαρακτηριστικό αυτής της υποκρισίας είναι το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» μόλις προχθές. Φωτογραφία ενός πανό από το Σύνταγμα με το σύνθημα: «Η πιο μεγάλη βία είναι η απόλυση και η ανεργία». Δίπλα ένα σχόλιο υπό τον τίτλο «Ποιοι μιλούν για βία;», το οποίο καταλήγει ως εξής: «Ξέχασαν τα επιτελεία του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης την προ έτους πρόβλεψη του κ. Παπανδρέου ότι “αν δεν λάβουμε μέτρα για την αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου, θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες”». Πλήρης διαστρέβλωση των εννοιών, δηλαδή, κατά το δοκούν: ένα σχήμα λόγου της καθημερινής γλώσσας ερμηνεύεται κατά κυριολεξία (του αξίζουν οι πέτρες, αφού μίλησε για πέτρες), ενώ η έννοια της βίας ερμηνεύεται διασταλτικά (βία η απόλυση, βία ο ξυλοδαρμός, όλα τα δυσάρεστα και σκληρά είναι βία).

Και η Νουδούλα τι κάνει ενώ συμβαίνουν όλα αυτά; Καταδικάζει μεν απεριφράστως τα περιστατικά βίας, χαϊδεύει όμως τους αντιδρώντες στις αναγκαίες προσαρμογές, είτε πρόκειται για ταξιτζήδες και υπαλλήλους των ΔΕΚΟ είτε για πρυτάνεις ευτελισμένων πανεπιστημίων. Κουλουριάζεται, δηλαδή, στη γωνίτσα της και κοιτάζει να μην προκαλεί, ελπίζοντας ότι η οργή του όχλου θα την ξεπεράσει. Δεν έχω αμφιβολία μάλιστα ότι, λόγω του πνεύματος του συντεχνιασμού που συνέχει τους βουλευτές των δύο μεγάλων παρατάξεων, οι βουλευτές της Ν.Δ., κατά βάθος, τρέμουν για τον εαυτούλη τους, όταν βλέπουν όσα υφίστανται σήμερα οι βουλευτές της συμπολίτευσης. Αραγε αναρωτιούνται ποτέ μήπως η πολιτική του μετριοπαθούς λαϊκισμού, την οποία εκφράζουν με τη μορφή μαγικής συνταγής για την εκ θαύματος ανάπτυξη, στην πραγματικότητα ευνοεί τον σημερινό εκτραχηλισμό της πολιτικής ζωής;

Εν πάση περιπτώσει, το πόσο ρηχή και επιπόλαιη υπήρξε η -για θεσμικούς λόγους- άρνηση του Μνημονίου εκ μέρους της Ν.Δ. το αποδεικνύουν τα καθημερινά κρούσματα βίας εις βάρος πολιτικών. Το κτήνος του λαϊκισμού αγριεύει περισσότερο όταν δεν συναντά σοβαρή αντίσταση και όταν το δήθεν κατ’ εξοχήν αστικό κόμμα μετατρέπεται σε δειλό παρατηρητή της πτώσης του αστικού συστήματος της χώρας στο χάος. Ομως η διαπίστωση που ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία, καθώς παρακολουθούμε τον εκπεσμό, αφορά την αξία της συναίνεσης. Σκεφθείτε πόσο μεγαλύτερο θα ήταν το πολιτικό βάρος της προσπάθειας για τη μεταρρύθμιση του χρεοκοπημένου οικονομικού μοντέλου της χώρας, αν την κατέβαλαν από κοινού τα δύο κόμματα εξουσίας. Τα δύο κόμματα, τα οποία στο κάτω κάτω της γραφής, παρά την ευθύνη τους για το σημερινό αδιέξοδο, δεν παύουν να αντιπροσωπεύουν (δυνητικά έστω) και τις περισσότερο ρεαλιστικές πολιτικές επιλογές για την πορεία της χώρας: την κεντροαριστερή και την κεντροδεξιά. (Γιατί δεν νομίζω ότι είναι ποτέ δυνατόν η πλειονότητα των Ελλήνων να επιλέξει το μοντέλο της Βόρειας Κορέας, που προτείνει το ΚΚΕ, ή της Βενεζουέλας του Τσάβες, που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ...) Με τη συναίνεση, και μεγαλύτερη διαπραγματευτική δυνατότητα στο εξωτερικό θα υπήρχε και ισχυρότερη διακυβέρνηση στο εσωτερικό.

Πέραν αυτού όμως, ακόμη και από την οπτική γωνία του στενού συμφέροντος της Ν.Δ. αν εξετάσουμε τη στάση της, θα πρέπει να βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας, αν οι ιθύνοντες του κόμματος στ’ αλήθεια πιστεύουν ότι, μετά την εξολόθρευση του αντιπάλου, εκείνοι -ως «δεξιοί» μάλιστα- θα μπορέσουν να πετύχουν εκεί όπου το ΠΑΣΟΚ έσπασε τα μούτρα του. Ετσι, η Ν.Δ. του Σαμαρά αρνείται το δίλημμα «χρεοκοπία ή Μεσοπρόθεσμο», αλλά θέτει στον δυνάμει ψηφοφόρο της ένα δίλημμα ακόμη πιο ταπεινωτικό για τη νοημοσύνη του: τον καλεί να διαλέξει ανάμεσα στην ανικανότητα και την αβουλία του ΠΑΣΟΚ και στην κουτοπονηριά του πολιτικαντισμού.
atithasos.blogspot.com

"Τα κόμματα δεν αλλάζουν μυαλό και συνήθειες"

Ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Συμμαχίας Γιάννης Οικονόμου, έκανε σήμερα την ακόλουθη δήλωση:
«Η απόρριψη, από την πλευρά της αντιπολίτευσης, της πρότασης της Δημοκρατικής Συμμαχίας, για τη συγκρότηση διακομματικής επιτροπής για θέματα ασφάλειας, αποδεικνύει ότι τα κόμματα δεν αλλάζουν μυαλό και συνήθειες.
Φαίνεται ότι για την αξιωματική αντιπολίτευση και την αριστερά, η εμμονή στο δογματισμό και τις μοναχικές διαδρομές, έχει μεγαλύτερη αξία, από την ανάγκη να βρεθεί πεδίο συνεννόησης για το θεσμικό πλαίσιο των διαδηλώσεων, τη λειτουργία υποδομών (κάμερες, εναέρια μέσα), την προστασία της περιουσίας των ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας.
Η Δημοκρατική Συμμαχία θα προχωρήσει στη διατύπωση προτάσεων για αλλαγές και κανόνες, που θα σέβονται την ελευθερία της έκφρασης και ταυτόχρονα θα προστατεύουν τη ζωή, την περιουσία, την αξιοπρέπεια, τους θεσμούς, αλλά και την αισθητική μας».

Οι αμαρτωλές συμβάσεις της Siemens με τον ΟΤΕ.

ΠΑΣΟΚ Siemens Χριστοφοράκος Καστανίδης Σημίτης Μαντέλης συμβάσεις OTE Παπαντωνίου Ιντρακόμ Intracom Kόκκαλης 8002
Ένα «πάρτι» μίζας και απευθείας αναθέσεων ξεκίνησε από το 1994 και διήρκεσε μέχρι το 2004, ανάμεσα στο ελληνικό Δημόσιο και τη Siemens Ελλάδος, διάστημα κατά το οποίο έγιναν και οι «μεγάλες δουλειές». Η πώληση ψηφιακών παροχών στον ΟΤΕ, στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού του δικτύου του ήταν ένα από τα «σκοτεινά» σημεία στις συναλλαγές των δύο πλευρών –το άλλο είναι το γνωστό C4I- με τη Siemens του Μιχάλη Χριστοφοράκου (ανέλαβε επικεφαλής το 1996) να πετυχαίνει τη μεγάλη προγραμματική σύμβαση του ΟΤΕ το 1997, γνωστή ως «σύμβαση 8002» με τη συμμετοχή της Ιντρακόμ του Σωκράτη Κόκκαλη και φυσικά της κυβέρνησης Σημίτη.
ΞΕΤΥΛΙΓΟΝΤΑΣ το κουβάρι με τις αμαρτωλές συμβάσεις της Siemens με τον ΟΤΕ και ιδιαίτερα της περίφημης σύμβασης με τον κωδικό 8002,ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ:
Αφετηρία των προμηθειών και των συμβάσεων
Στις 24 Μαρτίου του 1994, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου αναθέτει απευθείας σε Siemens και Intracom την προμήθεια 951.600 ψηφιακών παροχών. Υπουργός Οικονομικών είναι ο Αλέκος Παπαδόπουλος, αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας ο Γιάννος Παπαντωνίου και υπουργός Μεταφορών ο Ιωάννης Χαραλάμπους.
Στις 12 Μαρτίου του 1996, η κυβέρνηση Σημίτη αναθέτει με τη σειρά της την προμήθεια από Siemens και Intracom άλλων 270.000 ψηφιακών παροχών. Υπουργός Οικονομίας είναι ο Γιάννος Παπαντωνίου, Οικονομικών ο Αλέκος Παπαδόπουλος, Μεταφορών και Επικοινωνιών ο Χάρης Καστανίδης.
Τον Γενάρη του 1997, ο Γιάννος Παπαντωνίου ως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και ο Χάρης Καστανίδης ως υπουργός Μεταφορών εγκρίνουν την προμήθεια ακόμα 338.000 ψηφιακών παροχών.
Η μεγάλη προγραμματική σύμβαση του ΟΤΕ το 1997
Τα στελέχη της Siemens που καταθέτουν δηλώνουν με σαφήνεια ότι οι πιο παχυλές μίζες έπεσαν για την προγραμματική συμφωνία του ΟΤΕ του 1997 της οποίας όμως το μεγαλύτερο κομμάτι το είχε η Ιντρακόμ.
Η Ελευθεροτυπία έγραψε στις 7/6/08 ότι «περίοπτη θέση στις άνομες πληρωμές της Siemens κατέχει η σύμβαση 8002 με τον ΟΤΕ (1998-2002). Η προγραμματική συμφωνία αρχικά ανακοινώθηκε για υλικά ύψους 158 δισ. δρχ. για τη Siemens και για την Intracom 222,7 δισ. δρχ. Σύντομα, οι μεγάλες απευθείας αναθέσεις ξεχείλωσαν, με αποτέλεσμα η 8002 της Siemens να φτάσει τα 885 εκατ. ευρώ και η 8004 της Intracom τα 1,2 δισ. ευρώ». Σε άλλο σημείο του άρθρου διαβάζουμε ότι: «Για την 8002 οι καταθέσεις είναι οριακές και από την πλευρά του ΟΤΕ η παράδοση στοιχείων επιλεκτική, ενώ είναι εμφανής η προσπάθεια να στηθεί κατηγορία για την προγραμματική και όσους την ανέθεσαν και όχι για όσους μέχρι σήμερα την εκτελούν, υπέρ του προμηθευτή. Οι ύποπτοι που κλήθηκαν από τον εισαγγελέα φτάνουν τους 38, στην πλειονότητά τους από τη Siemens, από «δορυφόρους» στελεχών της για τη διαχείριση του μαύρου χρήματος, ενώ πέντε προέρχονται από τον ΟΤΕ, με πλέον επιβαρημένο τον Γ. Σκαρπέλη».
Στις 9 Δεκεμβρίου 1997, η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών τον Γιάννο Παπαντωνίου και Μεταφορών τον Αναστάσιο Μαντέλη συνάπτει προγραμματικές συμφωνίες μεταξύ άλλων για την προμήθεια τριών εκατομμυρίων ψηφιακών παροχών συνολικού ύψους 370 δισ. δρχ.
Οι συμβάσεις αυτές θα επεκταθούν κατά 100 δισ. δρχ. από την ίδια κυβέρνηση μετά τις εκλογές του 2000 με «τσάρο» τον Γιάννο Παπαντωνίου και υπουργό Μεταφορών τον Χρίστο Βερελή. O κ. Βερελής, όμως, δεν προέβη σε καμία επέκταση των συμβάσεων. Γιατί, το ελληνικό Δημόσιο είχε την εποπτεία του ΟΤΕ, μέχρι τον Αύγουστο του 2001, οπότε έγινε η πώληση του 50% της εταιρείας. Συνεπώς, ο κ. Βερελής δεν είχε την εποπτεία του Οργανισμού εκείνη την περίοδο, προκειμένου να επεκτείνει συμβάσεις.
Τι κρύβεται πίσω από τη σύμβαση «8002»
Χρειάζεται αν διαβάσει κανείς πολύ καλά όλα τα δημοσιεύματα για να αντιληφθεί ότι ο κωδικός «8002» αναφέρεται στη μεγάλη Σύμβαση του 1997 με ΟΤΕ-Ιntracom-Siemens, για την προμήθεια ψηφιακών παροχών με συμβατικό αντικείμενο για την Ιντρακόμ 222.7 δις δρχ (με το 58,4% του έργου) και 158.3 δισ δρχ για τη Siemens (με το 41.6% του έργου) και το οποίο μαζί με τις επεκτάσεις έως το 2002 έφθασε 565 δισ δρχ συνολικά και για τις δύο εταιρείες.
Τα «Νέα» έγραψαν στις 21/4/09 ότι «ενδεικτικά από τα μέχρι τώρα στοιχεία προκύπτει ότι μόνο σε ότι αφορά τη Siemens και μόνο σε ότι αφορά τη Σύμβαση 8002, ο ΟΤΕ έχει ζημιωθεί 57.404.918,79 ευρώ.»
Η Καθημερινή ανέφερε στις 27/9/08 ότι «οι πρώτοι υπάλληλοι του ΟΤΕ ήταν στην ουσία υπάλληλοι της ΕΤΕ που είχε ιδρύσει το 1930 η Siemens στην Ελλάδα. Η εταιρεία μεταβιβάστηκε στο Ελληνικό Δημόσιο το 1949, δημιουργώντας το νέο μονοπωλιακό τηλεπικοινωνιακό οργανισμό της χώρας. Το μονοπώλιο της γερμανικής εταιρείας στον ΟΤΕ διεμβολίστηκε μόνο στη δεκαετία του ’80 από την Ιντρακόμ. Η Siemens στη δεκαετία του ’90 κατάφερε να διεκδικήσει μόλις το 30% του προγράμματος εκσυγχρονισμού του ΟΤΕ, με την Ιντρακόμ να αναλαμβάνει το 50%».
Η ίδια εφημερίδα έγραψε στις 13/7/08 ότι «οι ψηφιακές συνδέσεις βρέθηκαν τον Ιανουάριο του 1992 στο στόχαστρο του τότε 7ου τακτικού ανακριτή, Νεκτάριου Βαζαίου, ο οποίος άσκησε ποινική δίωξη σε 4 στελέχη της διοίκησης του ΟΤΕ (Τάσο Μαντέλη, Πρόεδρος του ΟΤΕ 1985-88, Τόμπρα, Τάσος Μήνης, Κιουλάφας). Βέβαια, απαλλάχθηκαν μαζί με τον Κόκκαλη (ο οποίος ήταν στα μέσα του 1990 κατηγορούμενος μαζί με τον Ηλία Γεωργίου, διευθυντικό στέλεχος της Ελληνικής Siemens, για παράνομη ανάθεση ψηφιακών παροχών από τον ΟΤΕ, σε υπόθεση που κεντρικό θέμα σημείο της ήταν οι καταγγελίες περί οικονομικής υποστήριξης του ΠΑΣΟΚ με το 2% της αξίας των Συμβάσεων της Ιντρακόμ με τον ΟΤΕ), με το βούλευμα 597 του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών στις 10 Οκτωβρίου 1993.
Στις 27 Ιουνίου 1995, ύστερα από μήνυση που κατέθεσε ο πρώην Υπουργός Ανδρέας Ανδριανόπουλος, ο τότε εισαγγελέας Εφετών, Ζορμπάς, έκρινε παράνομη την προμήθεια των ψηφιακών. Πριν τελειώσει ο Ιούνιος, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών, αφαιρεί την υπόθεση από τον Ζορμπά και αναθέτει την υπόθεση στον συνάδελφό του Καράμπελα. Με βάση και το πόρισμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ο Καράμπελας ασκεί ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου για 3 κακουργήματα και 3 πλημμελήματα. Μεταξύ των κατηγορουμένων ο Κόκκαλης και ο Γεωργίου.
Στις 10 Δεκεμβρίου 1997, την ίδια περίοδο που υπογράφονταν οι προγραμματικές Συμβάσεις, ο Καράμπελας προτείνει να απαλλαγούν όλοι οι κατηγορούμενοι. Στις 27 Μαρτίου 1998 το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με το βούλευμα 685, επικυρώνει την πρόταση του Καράμπελα, ο οποίος είχε κρίνει ότι όχι μόνο δεν ζημιώθηκε, αλλά αντιθέτως ωφελήθηκε το Δημόσιο από την Σύμβαση του ΟΤΕ με την Siemens και Ιντρακόμ».
Σημίτης-Καστανίδης-Μαντέλης
Η Σύμβαση 8002 του 1997, στην ουσία έχει υπογραφεί μόνο από τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, καθώς ο ίδιος παράκαμψε τον τότε Υπουργό του Χάρη Καστανίδη.
«Η Ελλάδα, ως μέλος της ΕΕ, έχει λάβει προθεσμία να αναθέτει προγραμματικές συμφωνίες έως και τις 31 Δεκεμβρίου του 1997. Από την 1/1/1998 γίνονται υποχρεωτικοί οι διεθνείς διαγωνισμοί. Υπουργός Μεταφορών ήδη από τον Ιανουάριο του 1996 ήταν ο Χ. Καστανίδης. Ο Καστανίδης είχε προτείνει την ίδρυση ανεξάρτητης αρχής με έργο την αξιολόγηση των έργων, το «Συμβούλιο Ελέγχου Προμηθειών και Έργων του Δημοσίου» που μπήκε στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 1996. Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, τον Απρίλιο του 1997 και ενώ ο εισηγητής της ιδέας, Καστανίδης, βρισκόταν εκτός Ελλάδος, έγινε έκτακτη σύγκλιση του Υπουργικού Συμβουλίου, όπου αποφασίστηκε ότι οι υπάρχουσες δικλείδες διαφάνειας του Δημοσίου για τις αναθέσεις είναι αρκετές και η ανεξάρτητη αρχή έμεινε στα χαρτιά.
Τον Αύγουστο του 1997, ο Καστανίδης παραιτείται αναφέροντας, μεταξύ άλλων, στην επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό, ότι «ορισμένοι εκλαμβάνουν την παρουσία μου στο Υπουργείο Μεταφορών ως εμπόδιο στην ελεύθερη άσκηση των παιγνίων τους».
Τη θέση αναλαμβάνει ο Τάσος Μαντέλης, ο οποίος υπογράφει τον Δεκέμβριο του 1997, λίγο πριν λήξει η διορία από την ΕΕ, την ανάθεση έργων ύψους 222.7 δισ. δρχ στην Ιντρακόμ και 150 δισ δρχ στη Siemens. Ο Μαντέλης ήταν ο μόνος υπουργός Μεταφορών μετά από πολλά χρόνια, ο οποίος κατάφερε να κρατήσει τη θέση του μέχρι και τη λήξη της κυβερνητικής θητείας του τον Απρίλιο του 2000. μέχρι το 2002, τελευταίο έτος υλοποίησης των προγραμματικών συμφωνιών, με τις επεκτάσεις που έγιναν στα ενδιάμεσα έτη, το συνολικό κόστος είχε αγγίξει τα 565 δισ. δρχ.

Πρόσφατα ο Μαντέλης είχε δηλώσει ότι ο ίδιος δε φέρει καμία ευθύνη για την υπογραφή των προγραμματικών συμφωνιών. Υπεύθυνοι είναι, βάση των λεγομένων του, οι υπηρεσιακοί παράγοντες του ΟΤΕ, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο, τη διαπραγμάτευση της Σύμβασης καθώς επίσης και την επιλογή του προμηθευτή. Ο ίδιος, αναφέρει, απλά υπέγραψε μια Σύμβαση την οποία του είχαν εισηγηθεί».

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ C4I......KAI ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΤΟ "ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΣΟΚ".....

Η υπόθεση της προμήθειας του συστήματος C4I, ενόψει (τότε) των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ήταν η δεύτερη «μεγάλη δουλειά» της Siemens με το ελληνικό Δημόσιο, μετά από τις αμαρτωλές συμβάσεις με τον ΟΤΕ,(για τις συμβάσεις αυτές θα μιλήσουμε σε άλλη ανάρτηση), που κόστισε ιδιαίτερα ακριβά στους έλληνες φορολογουμένους, με το «γαϊτανάκι» της παραλαβής να ακολουθεί και το σύστημα να μην χρησιμοποιείται ποτέ. Ποια ήταν τα πρόσωπα-κλειδιά της υπόθεσης και πώς λειτουργούσε το «σύστημα ΠΑΣΟΚ».
Το χρονικό της υπόθεσης C4I
Στα τέλη του 2001, αρχικά, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, που ήταν συνολικά υπεύθυνο για την ασφάλεια των Αγώνων ανέλαβε τη διενέργεια του διαγωνισμού για το σύστημα που προοριζόταν να διεξαχθεί το φθινόπωρο του 2002. Πριν από την υποβολή προτάσεων υπήρξαν έντονες παρασκηνιακές ζυμώσεις και πιέσεις αμερικανικών παραγόντων για ενσωμάτωση τριών ενδιαφερόμενων εταιρειών (Lockheed Martin, SAIC και TITAN). Τελικά αυτές οι προσπάθειες δεν είχαν κάποιο αποτέλεσμα, κυρίως λόγω του υψηλού κόστους, που υπολογιζόταν άνω των 600 εκατομμυρίων δολαρίων.
Στη συνέχεια οι τρεις εταιρείες γίνονται δύο και ξεκινάει η διαδικασία των διαπραγματεύσεων – προσφορών. Τα Χριστούγεννα του 2002 η TRS ανταποκρίθηκε, καταθέτοντας νέα προσφορά ύψους 405 εκατομμυρίων ευρώ, έναντι των 440 εκατομμυρίων ευρώ που ζητούσε αρχικά. Η SAIC, από την πλευρά της, κατέθεσε πρόταση 169,5 εκατομμυρίων ευρώ και άλλων 106 εκατ. ευρώ για δανεισμό (leasing) του συστήματος TETRA, με το συνολικό ποσό να φτάνει τα 275,5 εκατομμύρια ευρώ. Η επιτροπή όμως ανακάλυψε συγκαλυμμένα κόστη και υπολόγισε το σύνολο της προσφοράς της SAIC στα 317 εκατομμύρια ευρώ.
Στις 18 Φεβρουαρίου 2003, η TRS ζητούσε 396 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η SAIC 378 εκατομμύρια. Την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου, το βράδυ ύστερα από... εκπτώσεις, οι προσφορές διαμορφώθηκαν: 320,5 εκατομμύρια ευρώ από την TRS και 320 εκατομμύρια ευρώ από την SAIC, με τη διαφορά τους δηλαδή να είναι μόλις 500.000 ευρώ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το υπουργείο Δημόσιας Τάξης είχε προϋπολογίσει κονδύλι ύψους 211 εκατομμυρίων ευρώ, ποσό που όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, είχε ήδη «ξεφύγει».
Το Μάρτιο του 2003, είχε προηγηθεί προεπιλογή της εταιρείας, με την επιφύλαξη του τιμήματος, το οποίο δεν θα έπρεπε να ξεπερνά τα 270 εκατομμύρια ευρώ. Η κοινοπραξία της TRS με επιστολή της τελευταίας στιγμής, υποστήριξε ότι μπορούσε να εκτελέσει το έργο έναντι 268 εκατομμυρίων ευρώ. Στη συνέχεια κατεβάζει το τίμημα στα 255 εκατομμύρια ευρώ. Η SAIC αποδεχόμενη το τίμημα πριν προλάβει η αντίπαλος να αποφασίσει και παρά την ένσταση της τελευταίας.
Στις 13 Μαρτίου, συγκεκριμένα, σημειώθηκε το κλείσιμο της συμφωνίας. Στην κοινοπραξία υπό την Αμερικανική SAIC κατοχυρώθηκε τελικώς το έργο που αφορά στα συστήματα ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων, έναντι 255 εκατομμυρίων ευρώ. Οι αρχικές απαιτήσεις της SAIC ήταν 317.9 εκ. ευρώ και τελικά στις 13/3/2003 έκλεισε στα 254.9 εκ. ευρώ. Εκτός από την SAIC σημαντικό ρόλο στην κοινοπραξία διαδραματίζει και η SIEMENS, η οποία έχει αναλάβει την ολοκλήρωση των συστημάτων ασφαλείας (integration).
Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η συμφωνία έκλεισε με προσωπικές παρεμβάσεις του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Ο τότε πρωθυπουργός με προσωπική του παρέμβαση και παράλληλη ακύρωση του διαγωνισμού, ενεργοποιεί το ΚΥΣΕΑ και αναθέτει το έργο στη... SAIC (!) με 255 εκ. Ευρώ!
Τα πρόσωπα-κλειδιά της υπόθεσης και το «σύστημα ΠΑΣΟΚ»
Παρά την αναμφισβήτητη πλέον εισροή χρημάτων στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρός του εγκαλεί συνεχώς την κυβέρνηση με ανεκδιήγητες υπεκφυγές. Που άνηκαν άραγε ο Τσουκάτος, ο Σκαρπέλης, ο Μαντέλης και λοιπά ονόματα που έχουν ακουστεί κατά καιρούς σχετικά με όλα τα ζητήματα της Siemens; Που ανήκαν τα περισσότερα μεγαλοστελέχη του ΟΤΕ που ενεπλάκησαν με τις δοσοληψίες της Siemens; Ποιοι υπουργοί έδιναν από το 1994 τα «έργα» στη Siemens και την Ιντρακομ και εξασφάλιζαν όλες τις δουλείες στους εθνικούς εργολάβους και προμηθευτές και μάλιστα με απόλυτα αδιαφανείς τρόπους (βλ. Σημίτη και Καστανίδη); Και πάνω από όλα που άνηκε ο επί χρόνια συνεργάτης και σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, Τρεπεκλής;
Γιώργος Τρεπεκλής
Ήταν το «πρόσωπο-κλειδί» στην περίφημη σύμβαση του C4I. Ο φίλος και σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, και επικεφαλής της κοινοπραξίας της SAIC η οποία διαχειρίστηκε τη σύμβαση για το σύστημα ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων. Υποστηρίζεται επίσης ότι για την επιτυχία της Σύμβασης εισέπραξε προκαταβολικά 6.5 εκ. ευρώ. O εισαγγελέας κ. Αθανασίου, έχει ρωτήσει μάρτυρες να πουν τι υπηρεσίες μπορεί να προσέφερε ο κ. Τρεπεκλής που να δικαιολογούν αυτό το ιλιγγιώδες ποσό. Επίσης, υποστηρίζεται ότι ο Τρπεκλής, «άδειασε» τον Γιάννο Παπαντωνίου, με ένα μήνυμά του στον Δενδρινό της Siemens, στο οποίο έγραφε ότι ο πρώην υπουργός άμυνας παραπληροφορούσε τον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη για το σύστημα C4I.
Στις 13/2/08, ο Γιώργος Καρατζαφέρης αποκαλύπτει ότι ο νομικός σύμβουλος του κ. Τρεπεκλή, ήταν τότε ο σημερινός σύμβουλος του Προέδρου Γιώργου Παπανδρέου, Χάρης Παμπούκης. Μετά από έντονες αντιδράσεις και πιέσεις του ΠΑΣΟΚ ο κ. Βορίδης επανορθώνει λέγοντας ότι «ο κ. Παμπούκης δεν διαψεύδει ότι συνεργάστηκε με τον κ. Τρεπεκλή, αλλά υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε συνεργασία στην υπόθεση της Siemens».

Μπαμπανάσης - HELLAS COM INTERNATIONAL
Ο Στέργιος Μπαμπανάσης είναι διδάκτωρ. Την περίοδο 1982 – 1985, διορίζεται μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων. Μεταξύ 1985 – 1989, εργάζεται στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ως σύμβουλος. Την περίοδο 1993 – 1996, διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΤΕ, ενώ μεταξύ 1994 – 2002, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εμπορικής Τράπεζας. Από το 1998 έως το 2004, ήταν μέλος του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου της Διπλωματικής Ακαδημίας. Τέλος, είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της HELLASCOM INTERNATIONAL.
Να σημειώσουμε ότι για τον κ. Μπαμπανάση, υποστηρίζεται ότι αν και τηρεί κάποιες αποστάσεις, κατά μία έννοια παραμένει ο άνθρωπος – κλειδί. Δύσκολα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα πάρει μια σημαντική απόφαση χωρίς να τον ρωτήσει.
Τον Μάρτιο 2005, ακούστηκε ότι θα γινόταν αποδεκτή η πρόταση του ΟΤΕ για πλήρη εξαγορά της HELLAS COM INTERNATIONAL. Ο ΟΤΕ θα δεχόταν να εξαγοράσει το υπόλοιπο 48.6% το οποίο ανήκει σε διαφορετικές επιχειρήσεις, ενώ τη μεγαλύτερη συμμετοχή έχουν οι Siemens και η Ιντρακομ, οι οποίες ελέγχουν ποσοστό 15% η καθεμία. Σημειώνεται ότι παλαιότερα ο πρόεδρος του ΟΤΕ κ. Βουρλούμης, είχε αφήσει να διαρρεύσει ότι δεν μπορεί ο ΟΤΕ να συμμετέχει μαζί με τους προμηθευτές του σε εταιρεία.

Ο τότε διευθύνων σύμβουλος της HELLASCOM κ. Μανιάτης (που έχει υπάρξει και πρόεδρος του ΟΜΕ – ΟΤΕ) πήρε τη πρωτοβουλία για τροποποίηση του καταστατικού έτσι ώστε η εταιρεία να μπορεί να εγκαθιστά, λειτουργεί και συντηρεί τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις και στο εσωτερικό της χώρας. Αυτή η πρωτοβουλία δεν ήταν παρά μια ανοιχτή επιδίωξη για άδεια λειτοργίας ενός δεύτερου ΟΤΕ. Ζητούσε δηλαδή η HELLASCOM να δραστηριοποιείται και σε υπηρεσίες που είναι αποκλειστικό δικαίωμα του ΟΤΕ. Άξιο λόγου είναι ότι στις συγκεκριμένες μεθοδεύσεις αντέδρασαν 4 παρατάξεις στον ΟΤΕ, ΠΛΗΝ της ΠΑΣΚΕ!
Αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση Δελτίου Τύπου του ΟΤΕ για τους κύκλους εργασιών το 2001, η εταιρεία Hellas Com International παρουσίασε εντυπωσιακή άνοδο της τάξεως του 161%.
Σκαρπέλης - Αθ. Κατσίκας - Γ. Αγραφιώτης - Δενδρινός - Γαργαρέτας - Ψαρρός - Μοσχοπαίδης
Η εφημερίδα «Το Παρόν» στις 6/7/08 καταγράφει τις διάφορες διαδρομές και τις περίεργες σχέσεις διαπλοκής που έχουν χρηματιστές που έχουν κατηγορηθεί για το σκάνδαλο Siemens, στελέχη της γερμανικής εταιρείας, μεταξύ των οποίων και ο Δενδρινός, που μετέχουν σε διοικητικά συμβούλια εταιρειών, μαζί με ανθρώπους του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Άκη Τσοχατζόπουλου.
Η TELEPASSPORT είναι η εταιρεία του Σκαρπέλη και του Γεωργίου των «μαύρων ταμείων», που και οι δύο θεωρούνται άμεσα εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο της Siemens. Στην TELEPASSPORT, μέλος του Δ.Σ είναι και ο Ιωάννης Μιχ. Γιακκουμάτος, που είναι συνέταιρος του κ. Σίμου Σιμούδη, που είναι συνέταιρος του κ. Αθανασίου Κατσίκα της MEGA TRUST. Να σημειώσουμε ότι ο κ. Κατσίκας ήταν μέλος του ΔΣ τηε Γενικής Τράπεζας, η MEGA TRUST χρηματιστηριακή συγχωνεύτηκε με την Ολυμπιακή του κ. Σάββα Γιαννακάκη, του κληθέντος από τον εισαγγελέα κ. Αθανασίου να καταθέσει για τους λογαριασμούς που βρέθηκαν στο όνομά του από από τον γνωστό της υπόθεσης Βασίλη Τυρογαλά και στους οποίους είχαν λεφτά από τα «μαύρα ταμεία» της Siemens.
Επίσης, ο κ. Κατσίκας είναι συνεταίρος με τον κ. Γ. Αγραφιώτη (που ήταν διευθυντής του γραφείου του Άκη Τσοχατζόπουλου, όταν ήταν υπουργός Άμυνας και στη συνέχεια Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ανάπτυξης, όταν πήγε ο Τσοχατζόπουλος, ο άνθρωπος που διεκπεραίωνε κάθε υπόθεση, εμπιστευτική ή μη), του κ. Γ. Αδαμόπουλου πρώην υφυπουργού του ΠΑΣΟΚ και της κ. Βασιλικής Ανδρέου. Η κ. Ανδρέου ήταν μέλος του ΔΣ της Αγροτικής Τράπεζας. Επίσης, στο ίδιο ΔΣ των εταιρειών του κ. Κατσίκα μετείχε ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ευτύχιος Δαμιανάκης μαζί με τον κ. Καδδά. Μέλος του ΔΣ της Γενικής Τράπεζας υπήρξε ο κ. Αθ. Κατσίκας, ενώ θυγατρικών εταιρειών υπήρξε ο κ. Δαμιανάκης.
Τέλος, αναφερόμαστε στην αποκάλυψη περί συνύπαρξης μελών του ΔΣ της Siemens και του γνωστού στελέχους της εταιρείας κ. Δενδρινού με άνθρωπο του περιβάλλοντος του Άκη Τσοχατζόπουλου στο ΔΣ της ίδιας εταιρείας που ασχολείται με τη επίβλεψη και διοίκηση προγραμμάτων. Ο πρώην Πρόεδρος της ΕΑΒ (κρατική εταιρεία), κ. Ελ. Μοσχοπαίδης, βρίσκεται στο ΔΣ της εταιρείας (Ανώνυμης Εταιρείας Επίβλεψης και Διοίκησης Προγραμμάτων) στο οποίο μετέχουν ο κ. Δενδρινός (υπεύθυνος για το C4I) και ο κ. Μιλτιάδης Ψαρρός (μέλη και οι 2 του ΔΣ της Siemens). Αυτά τα άτομα πέρασαν από το εισαγγελικό γραφείο. Μαζί στο ίδιο ΔΣ και ο συνεργάτης του πρώην Υπουργού Άμυνας κ. Τσοχατζόπουλου, ο κ. Γαργαρέτας. Όπως είναι γνωστό ο κ. Ψαρρός φαίνεται ως ενδιάμεσος μεταξύ της μητρικής Siemens και της Siemens Ελλάς και ελλήνων αξιωματούχων, για να προωθήσει «μίζες» σχετικά με τη σύμβαση Siemens, το 2001, για τα αντιαεροπορικά συστήματα, Patriot.

Τέλος, επισημαίνεται ότι ο κ. Αγραφιώτης είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του «βαθέος ΠΑΣΟΚ», καθότι στενός συνεργάτης του Α. Τσοχατζόπουλου. Απέτυχε να εκλεγεί στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά κάνει την επανεμφάνισή του στα γραφεία του κόμματος με μία δική του εταιρεία στατιστικών αναλύσεων και μηχανοργάνωσης. Έχει την προστασία του Π. Γερουλάνου, καθώς και του Ν. Αθανασάκη.

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Νάτο το "σιγουράκι"!

Από την ειδησεογραφία: "Σαμαράς: Σε τρεις μήνες θα ζητάμε ξανά χρήματα"

Σώπα ρε μεγάλε!

Και αύριο είναι Τετάρτη! Και ο επόμενος μήνας να δείτε που θα είναι...
ο Αύγουστος!
Κάνουμε και προβλέψεις τώρα; Καφετζού η ΝΔ!

Δεν μας δίνεις καλύτερα τα νούμερα του τζόκερ;
Για αισθηματικά τι ώρα δέχεστε;

Παράλογες δαπάνες για συντάξεις Εθνικής Αντίστασης

Ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης από την Δημοκρατική Συμμαχία

Την ώρα που η κυβέρνηση αυξάνει υπέρμετρα τους φόρους και επιβάλλει έκτακτη εισφορά σε όλους τους μισθωτούς και τις επιχειρήσεις, συνεχίζει να καλύπτει και να ανέχεται αλόγιστες δαπάνες και σπατάλες εξυπηρέτησης ημετέρων μεταθέτοντας την εξέταση περιστολής τους για την περίοδο μετά το 2012.

Εξήντα επτά χρόνια μετά την λήξη του πολέμου, το ποσό που προβλέπεται για την πληρωμή συντάξεων της Εθνικής Αντίστασης φθάνει για το 2011 τα 173 εκατ. Ευρώ. Ποσό που είναι σχεδόν το μισό αυτού που φιλοδοξεί να εισπράξει από την αναδρομική επιβολή για το 2010 του φόρου επιτηδεύματος στους ελεύθερους επαγγελματίες.

Η καταβολή της σύνταξης αφορά συνολικά...
περίπου 250.000 πολίτες οι οποίοι έχουν δηλωθεί ως αντιστασιακοί. Ο παραλογισμός είναι ότι το 1/3, δηλαδή περίπου 80.000 άνθρωποι, αναγνωρίσθηκαν ως αντιστασιακοί στη δεύτερη φάση εφαρμογής του μέτρου μετά από την επαναφορά του από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το νόμο 2320/1995.

Κατόπιν των παραπάνω ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Γιατί δεν προχωρά η κυβέρνηση άμεσα στην επανεξέταση όλων των δαπανών που αφορούν συντάξεις που έχουν εγκριθεί με πολιτικά κριτήρια μέσα από πελατειακές διαδικασίες και για τις οποίες δεν έχουν καταβληθεί οι ανάλογες εισφορές και σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν υποψίες πλασματικών δικαιολογητικών;

2. Προτίθεται να διατάξει έλεγχο προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, συντάξεις που δίνονται σε αντιστασιακούς που γεννήθηκαν μέσα στη δεκαετία του 1930 και ως εκ τούτου τα χρόνια της κατοχής ήταν νήπια ή ακόμα δεν είχαν περάσει τα δέκα χρόνια ζωής;

Αιτούμαι επίσης, τη χορήγηση των παρακάτω στοιχείων:

1. Πόσοι είναι οι δικαιούχοι σύνταξης αντιστασιακού, ανά Νομό πριν το 1989 και μετά το 1995 με την εφαρμογή της δεύτερης φάσης του μέτρου

2. Πόσοι είναι οι δικαιούχοι, γεννηθέντες και γεννηθείσες με τα το 1930

3. Ποιός είναι ο Μέσος όρος ηλικίας των συνταξιούχων Εθνικής Αντίστασης, καθώς και ποιές οι ηλικίες του μεγαλύτερου και μικρότερου δικαιούχου.

Εργασιακή εφεδρεία, η νέα μούφα του κρατισμού



Εργασιακή εφεδρεία!

Το νέο γλειφιτζούρι των κρατιστών. Στο οποίο μαθαίνουμε πρωτοστατεί, ποιος άλλος, η ΝΔ φυσικά!

Σε διώχνουμε λέει από το δημόσιο και για ένα χρόνο σου δίνουμε το 60% , ή κάτι τις παραπάνω, του μισθού σου και απόλυτη προτεραιότητα στις μετατάξεις του δημοσίου και μετά απολύεσαι!

Με απλά λόγια ένα πλουσιοπάροχο ταμείο ανεργίας για τα παιδιά ενός ανώτερου Θεού.

Γιατί άραγε...
δεν σκαρφίστηκαν το ίδιο σόφισμα και για τους μούλους (sic ανέργους) του ιδιωτικού τομέα;

Να τους επιδοτεί το κράτος και την δική τους "εργασιακή εφεδρεία"! Και μετά να έχουν κι αυτοί προτεραιότητα για το δημόσιο, που σε τελική ανάλυση δεν γεύτηκαν ποτέ. Και από πλευράς κοινωνικής δικαιοσύνης να το δει κανείς, και από πλευράς ισονομίας και ισοπολιτείας κάτι τέτοιο το δικαιούνται!

Μόνο που δεν έχουν τύχη στη ζωή οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, αφού δεν είχαν την κ@λοφαρδία (ή το μέσον) να διορισθούν στο δημόσιο. Ακόμη και στην ανεργία, οι ιδιώτες, παιδιά ενός κατώτερου Θεού θα παραμείνουν.
atithasos.blogspot.com

Σκάνδαλο με εγχειρίσεις σε στρατιωτικά νοσοκομεία για ανόρθωση… πέους

Δεν γνωρίζουμε αν με τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης θα ανορθωθεί η οικονομία μας, αλλά οι απόστρατοι του Στρατού, εκατοντάδες μάλιστα, είχαν βρει τον τρόπο να ανορθώσουν τα γεννητικά τους όργανα και να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στύσης.

Με ένα «υδραυλικό» σύστημα που κοστίζει στον Έλληνα φορολογούμενο 8.000 ευρώ, τα περήφανα γερόντια που βγήκαν νεότατοι στην σύνταξη, παίρνοντας και τσουχτερό για εμάς εφάπαξ, πήγαιναν για επέμβαση στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κατά εκατοντάδες και έβαζαν μια αντλία κάτω από το δέρμα κατά μήκος του πέους, που ρυθμίζει την στύση με ένα μπουτόν στην βουβωνική χώρα. Και μόλις τελείωνε η πράξη, άδειαζαν την αντλία να… ξεκουραστεί...»

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Έθνος», πρώτος ενημερώθηκε για αυτό το σκάνδαλο ο Κομοτηναίος αρχηγός ΓΕΣ Φράγκος Φραγκούλης και μετά από την πρώτη έκπληξη για τους ερωτύλους αξιωματικούς, ενημέρωσε τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Μπεγλίτη που ξεκίνησε έρευνα σε βάθος, αφού το συγκεκριμένο ιατρικό υλικό κόστιζε οκτώ χιλιάδες ευρώ και επειδή δεν το κάλυπτε το Ταμείο Αποστράτων, επιβάρυνε τον προϋπολογισμό των νοσοκομείων! Και λέμε νοσοκομείων γιατί όπως προκύπτει από τις πρώτες έρευνες επεμβάσεις αυτού του είδους πρέπει να γινόταν και στα νοσοκομεία Αεροπορίας και Ναυτικού.

Η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας έδωσε αμέσως εντολή στον διευθυντή του 401 ΓΣΝ να σταματήσουν οι συγκεκριμένες εγχειρήσεις και να διερευνηθεί το θέμα σε βάθος, ώστε να διαπιστωθεί πόσο έχουν στοιχίσει στο κράτος οι τοποθετήσεις "υδραυλικών συστημάτων".

Και η έρευνα δεν περιλαμβάνει μόνο νοσηλευθέντες απόστρατους στο 401 Γ.Σ.Ν. αλλά και στα περιφερειακά στρατιωτικά νοσοκομεία όπως πληροφορούμαστε, μήπως έστελναν πακέτο "πελάτες" στους στρατιωτικούς ουρολόγους που είχαν στήσει αυτή την φάμπρικα για την εξασφάλιση "στύσης".

Στελέχη του Πενταγώνου τονίζουν πως «Κανείς δεν μπορεί να στερήσει τη σεξουαλική απόλαυση και τη χαρά του έρωτα από τον άλλον. Όμως αυτή δεν θα πρέπει να επιβαρύνει τον προϋπολογισμό των στρατιωτικών νοσοκομείων και κατ' επέκταση την τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου και μάλιστα σε μια περίοδο πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης».

Στον "καυτό" φάκελο που παραδόθηκε στην ηγεσία του Πενταγώνου για τη δράση των απόστρατων, περιέχεται και το διαφημιστικό ενημερωτικό σημείωμα που έχει αναρτηθεί στο Διαδίκτυο από γιατρό του 401 ΓΣΝ. Συγκεκριμένα υπόσχεται: "Μόνιμη και αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα στύσης, σε όσους άνδρες δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή". Η πεϊκή πρόθεση χαρακτηρίζεται ως η τελευταία λέξη της τεχνολογίας και αποτελείται από τρία τμήματα. Δύο κυλίνδρους, δεξαμενή νερού και την αντλία ελέγχου, και τοποθετείται κάτω από το δέρμα κατά μήκος του πέους.

Σε εποχή οικονομικής κρίσης, να πληρώνουμε και για την "στύση" 65άρηδων και βάλε απόστρατων, μάλλον πάει πολύ. Πιστεύουμε να μην είναι μέσα και Θρακιώτες γιατί θα χαλάσει η καλή εικόνα τους για φυσιολογική και ομαλή σεξουαλικότητα λόγω κλίματος και ποιότητας ζωής.

Πάντως καλό είναι ο στρατηγός κ. Φράγκος να βάλει το μαχαίρι στην υπόθεση των έξυπνων αξιωματικών και να διαλευκανθεί πλήρως η ιστορία, κι αν είναι δυνατόν να τους βάλει να πληρώσουν από την τσέπη τους τα σπασμένα ή καλύτερα τα "ανορθωμένα".

Γράμμα από την Πορτογαλία στον κ. Αντώνη Σαμαρά

του Τάσου Τέλλογλου 
 Όταν ο Α.Γ.Παπανδρέου μου διπλασίασε τον μισθό το 1982 πήρα την καλή μου και πήγαμε στην Πορτογαλία, ένα μακρινό ταξίδι για φοιτητές, για να θαυμάσουμε τα επιτεύγματα της επανάστασης των «γαρυφάλλων» στο Αλεντέζο (μία «κόκκινη»περιοχή της χώρας του Ατλαντικού ). Αποτίνοντας φόρο τιμής σε εκείνο το παρθενικό φοιτητικό μου ταξίδι αποφάσισα αυτή την εβδομάδα να δημοσιεύω «νέα» από την μικρότερη χώρα της Ιβηρικής που εφαρμόζει υπό την κεντροδεξιά κυβέρνηση Κοέλιο το μνημόνιο που υποτίθεται ότι είναι διαφορετικό από το ελληνικό. Αφιερώνω αυτές τις σημειώσεις στον κ Αντώνη Σαμαρά:

- Η κυβέρνηση του κ Κοέλιο σε αντίθεση με την προεκλογική της εξαγγελία αποφάσισε να φορολογήσει με «εισφορά αλληλεγγύης» (σς κατά τα πρότυπα του γερμανικού φόρου αλληλεγγύης για την Ανατολική Γερμανία) μισθούς και συντάξεις. Ο κ Κοέλιο είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι δεν θα το κάνει αυτό αλλά το έλλειμμα σύμφωνα με νεότερα στοιχεία αποδεικνύεται μεγαλύτερο. Εξαιρείται από τη φορολόγηση ο βασικός μισθός των 485 ευρώ. Οι υπόλοιποι μισθωτοί και συνταξιούχοι θα πληρώσουν την εισφορά με τις κρατήσεις του Νοεμβρίου, οι ελεύθεροι επαγγελματίες με βάση τις δηλώσεις τους του 2010.

- Η αύξηση του ΦΠΑ σε23% από την 1η Ιουλίου σε 23% για τις ενδιάμεσες κατηγορίες για τις οποίες δεν είχε αυξηθεί την 1η Ιανουαρίου (σς από 21%), τα τρόφιμα εξαιρούνται από τα μέτρα. Η αύξηση του ΦΠΑ θα ακριβύνει την βενζίνη κατά 3,9% αλλά δεν έχει αποφασισθεί ακόμα αν τα καύσιμα θα έχουν συντελεστή ΦΠΑ 11 η 21%.

- Μέχρι το τέλος Αυγούστου θα πρέπει η νέα κυβέρνηση να παρουσιάσει στην τρόικα τις οφειλές της σε ιδιώτες που υπολογίζονται σε 2,3 δις ευρώ κυρίως στον τομέα των δημοσίων έργων και της υγείας.

- Η νέα πορτογαλική κυβέρνηση απευθύνθηκε στις γερμανικές εταιρείες ενέργειας (RWE,EΟN )για την πώληση των μετοχών του κράτους στην πορτογαλική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρισμού που σύμφωνα με απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου τον Ιούλιο του 2010 και της τρόικα θα πρέπει να έχουν πουληθεί ως το τέλος Ιουλίου του 2011. Οι Γερμανοί δεν ενδιαφέρονται και τώρα οι Πορτογάλοι ελπίζουν σε ενδιαφέρον της βραζιλιάνικης εταιρείας ενέργειας .

- Η νέα κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει τα δημοτικά σχολεία με κάτω από 20 μαθητές, την ώρα που όλο και περισσότεροι μαθητές των τελευταίων τάξεων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εγκαταλείπουν το σχολείο για να βοηθήσουν οικονομικά τις οικογένειές τους.
www.protagon.gr