Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

Με ξέρετε. Και ξέρετε ότι ούτε δειλιάζω, ούτε υποχωρώ


"Με ξέρετε. Και ξέρετε ότι ούτε δειλιάζω ούτε υποχωρώ", μας διαβεβαίωσε ο Αντώνης Σαμαράς σε μια αποστροφή της δήλωσης που έκανε την Πέμπτη το βράδυ, την ώρα που ...


στις Βρυξέλλες συνεδρίαζε τοEurogroup. 
Η υπενθύμιση ήταν περιττή. Μα και βέβαια τον ξέρουμε! (Παρότι είναι αλήθεια ότι για περίπου μια δεκαετία τον είχαμε ξεχάσει...) 
Ομως και όσοι δεν τον είχαν μάθει, κατά την εξέλιξη της παρούσας κρίσης αυτές τις ημέρες τον έμαθαν, από τις επιπτώσεις της συγκεκριμένης δήλωσης. 
Ο σκοπός της ήταν να καθησυχάσει την ευγενή συνομοταξία των Μανώληδων.Ωστόσο, εξέπεμψε προς τα έξω το μήνυμα ότι στην Αθήνα η συμφωνία των κυβερνητικών εταίρων ήταν τελείως επιφανειακή, αν όχι προσχηματική, με αποτέλεσμα να αναβληθεί η απόφαση των εταίρων μας για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Δεν ήταν το μοναδικό περιστατικό των τελευταίων δραματικών ημερών που μαρτυρά την ασύλληπτη ανευθυνότητα των υποτιθέμενων ταγών μας – οι οποίοι, στην πραγματικότητα, προτάσσουν έναντι παντός άλλου τα στενά συμφέροντα των ομάδων τους. 
Ούτε, φυσικά, είναι ο Αντώνης Σαμαράς ο μόνος εκπρόσωπος του συγκεκριμένου πολιτικού είδους. 
Θυμηθείτε, λ. χ., την παιδαριώδη πλειοδοσία κοινωνικής ευαισθησίας, μεταξύ των αρχηγών του ΠΑΣΟΚ και της Ν. Δ., τη νύχτα της περασμένης Τετάρτης, για τα περίφημα 325 εκατομμύρια που έλειπαν από τις περικοπές των δημοσίων δαπανών. 
Δεν ισχυρίζομαι, προς Θεού, ότι το ποσό είναι ασήμαντο. 
Όταν όμως από αυτό το ποσό εξαρτάται η καταβολή 130 δισεκατομμυρίων, χωρίς τα οποία η χώρα βουτάει στο κενό, αναρωτιέμαι τι νόημα έχει να εξακολουθεί να υφίσταται, λ. χ., ο ΟΣΕ, του οποίου οι ζημίες για το 2012 υπολογίζονται στα 330 εκατομμύρια, ποσόν το οποίο αν επιτευχθεί θα θεωρείται θρίαμβος, αφού το 2011 οι ζημίες του ομίλου ήταν διπλάσιες! 

Παρά το μέγεθος της κατάπληξης που με διακατέχει με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, το γεγονός που την προξενεί είναι απλούστατο. 
(Άλλωστε, έτσι δεν γίνεται συνήθως στη ζωή; Τα απλά είναι εκείνα που καταπλήσσουν περισσότερο, όπως φερ’ ειπείν ένας άνθρωπος που χωρίς προειδοποίηση και μελοδραματισμούς πηδά 
Επίσης, δεν το χωράει ο νους μου πώς είναι δυνατόν πολιτικοί ηγέτες, που κρατούν τις τύχες ολόκληρης χώρας στα χέρια τους, να μην αντιλαμβάνονται ότι οι διαβουλεύσεις τους δεν γίνονται προς χάρη του εγχώριου κοινού που έχει στηθεί μπροστά από τις τηλεοράσεις, αλλά τις παρακολουθεί ολόκληρος ο κόσμος και από την έκβασή τους κρίνεται η στάση τους έναντι της χώρας μας. ει από το παράθυρο...) 
Λοιπόν, δεν είναι μια νοοτροπία επαρχιωτισμού, μια ακατάσχετη ροπή στην ομφαλοσκόπηση ή ό, τι άλλο παρεμφερές κάνει τους ανθρώπους αυτούς να επιλέγουν τη στάση που οδηγεί στην καταστροφή. 
Είναι ότι αυτό που οφείλουν στη χώρα να πράξουν, προκειμένου να έχει μέλλον μέσα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών τους οποίους ελεύθερα επέλεξε, ισοδυναμεί με την πολιτική αυτοκτονία τους. 
Είναι εύλογο, επομένως, να μην μπορούν να το κάνουν· γιατί οι άνθρωποι, που επί χρόνια αναβάλλουν τις δύσκολες αποφάσεις και, πάντοτε, κάνουν επιλογές με μόνο γνώμονα την μικρότερη δυσκολία, δεν νομίζω ότι διαθέτουν το σθένος ή το αίσθημα ευθύνης για να αυτοκτονήσουν πολιτικά. 
Και επειδή αυτοί δεν μπορούν να αυτοκτονήσουν, επιλέγουν τον θάνατο όλων των άλλων – γιατί, ας μη βαυκαλιζόμαστε, αυτό θα είναι η άτακτη χρεοκοπία στην οποία μας οδηγεί η δειλία του εγωισμού τους. 

Τους διαφεύγει όμως κάτι βασικό: ότι ο θάνατος των άλλων θα επιφέρει και τον δικό τους αφανισμό, υπό συνθήκες, μάλιστα, πολύ χειρότερες από εκείνες μιας έντιμης πολιτικής αυτοκτονίας. 
Ολοι εκείνοι σήμερα που επικροτούν τον ιδιότυπο «πατριωτισμό», ας πούμε, του βουλευτή της Ν. Δ., Δ. Σταμάτη, ο οποίος δηλώνει ότι θα ψηφίσει μόνον το PSI, αλλά όχι τα μέτρα (όπερ σημαίνει: θέλω τα λεφτά σας και μόνον, χωρίς καμία υποχρέωση...), όταν θα δουν το σημερινό γλίσχρο εισόδημά τους να μειώνεται κατά 50% μέσα σε μία ημέρα και δουν ότι με το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας δεν θα μπορείς να αγοράσεις μια εισαγόμενη κονσέρβα, θα στραφούν με μανία εναντίον όσων πολιτεύονται σήμερα υπέρ του «απλού κόσμου». 
Αυτό το τέλος θα είναι ασυγκρίτως χειρότερο από εκείνο που προσπαθούν να αποφύγουν τώρα, αρνούμενοι να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους. 
Βλέπετε, η αυτοκτονία έχει κάποια αξιοπρέπεια, ενώ το τέλος του Καντάφι δεν έχει καμία – έστω και αν λείπουν οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες: τα αίματα, οι πυροβολισμοί και τα παρακάλια...

Στέφανος Κασιμάτης // Καθημερινή

Χαμός στη ΝΔ με τα πακέτα που μοιράζονται στο στημένο σαμαρικό διαδίκτυο!


Χαμός έχει γίνει στη Νέα Δημοκρατία με τις καταγγελίες του Πανοκαμμένου για τα πακέτα που έχουν μοιραστεί σε συγκεκριμένα ιστολόγια. Στην καταγγελία του ο Πανοκαμμένος ...



αναφέρει:"χωρίς να μοιράζω 100000 ευρώ από τα μαύρα ταμεία, γιατί ο Σκόρδας αρνείται ότι πληρώνει." Με λίγη προσοχή καταλαβαίνουμε όλοι ποιούς εννοεί ο Καμμένος ότι "τα παίρνουν"!

Την στιγμή που δεν έχουν να πληρώσουν τους μισθούς των υπαλλήλων της Συγγρού, απολύονται νεοδημοκράτες από το κόμμα και μοιράζουν χρήμα σε ιστολόγια για «τεχνητές» επιτυχίες και διαδικτυακή τρομοκρατία. Όλοι έχουν καταλάβει το σύστημα αναδημοσιεύσεων που έχει χτιστεί γύρω από τα "κεντρικά" δεξιά blogs. Δεν ήταν ανάγκη να το πει ο Καμμένος, ότι αυτό το σύστημα είναι πολυδάπανο και μάλιστα έχουν ακουστεί πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά που αναφέρει στην καταγγελία του στο facebook!
Το πρόβλημα υπάρχει στους απλήρωτους υπαλλήλους της ΝΔ και στα ιστολόγια που προσπαθούν με προσωπικό κόστος να συντηρούν την ροή τους, χωρίς να περιμένουν ποτέ κεντρική υποστήριξη! Τώρα καταλαβαίνουν ότι είναι οι μαλάκες της δεξιάς!
Εξάλλου αυτό που πάντα ζητούσαν και ποτέ δεν είχαν, ήταν κεντρική ενημέρωση και ενδεχομένως καθοδήγηση. Κάτι που ποτέ δεν έγινε.
Ούτε επί Καραμανλή (εκείνη την εποχή έτρεμαν την δύναμη του διαδικτύου) και ούτε μετέπειτα επί σαμαρικού σκοταδισμού και υπερβολικής μονομέρειας υπέρ συγκεκριμένων ιστολόγων και δημοσιογραφικών blogs.
Επί Σαμαρά κυριάρχησαν συγκεκριμένα ιστολόγια στη Νέα Δημοκρατία με το πρόσχημα της ήδη καθιερωμένης αναγνωσιμότητας. Η οποία «αποδεικνύονταν» από πλαστές "επιτυχίες" με πληρωμένα κλικς, ενώ όλους τους άλλους ""!
Μια άλλη πτυχή του προβλήματος βρίσκεται στο ερώτημα που προκύπτει από την καταγγελία Καμμένου, για το πότε ακριβώς έμαθε για τα καλοπληρωμένα ιστολόγια! Γιατί μέχρι στιγμής τον είχαν στον αφρό του αγώνα κατά του μνημονίου.
Αφορμή των καταγγελιών υπήρξε ανάρτηση του antinews που κατηγορούσε τον Καμμένο για την επιθυμία του να γίνει και αυτός Αρχηγός και τον έκανε ένα με τον … Τατούλη!
Ο λόγος βέβαια που θορυβήθηκαν οι διάφοροι πράκτορες της Συγγρού ήταν διότι ο Καμμένος περιορίζει ακόμη περισσότερο την κατάκτηση του Μαξίμου από το Σύστημα Σαμαρά. Το ερώτημα όμως παραμένει: τώρα που άρχισαν να τον βγάζουν στη σέντρα, ενοχλήθηκε ο Πάνος με τα τεράστια ποσά που διοχετεύονται στα ανώνυμα και στρατευμένα ιστολόγια;

Δική μας ερώτηση: εμείς ξέρουμε ότι η διείσδυση της Συγγρού στο Internet δεν έχει εξαντληθεί στα δεξιά πληρωμένα blogs. και μια πλειάδα παράλληλων δημοσιογραφικών ιστολογίων βρίσκεται στο payroll. Έτσι εξηγείται και η ξαφνική στροφή διαφόρων δήθεν ανεξάρτητων ιστολόγων, υπέρ του Σαμαρά. Τελευταία έχει πέσει πάλι πολύ χρήμα στο διαδίκτυο με αντάλλαγμα την υποστήριξη στη Νέα Δημοκρατία. 

Η ψήφος τους και η ευθύνη μας


Του Κωνσταντινου Ζουλα
Η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών έχουμε πια συνειδητοποιήσει ότι τα περισσότερα από τα μέτρα που υποχρεώνεται η χώρα να επισπεύσει -άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κατάργηση σκανδαλωδών προνομίων στο Δημόσιο, τοποθέτηση μόνιμου γ.γ. για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής κ.λπ.- δεν χρειαζόταν καμία τρόικα να τα επιβάλει. Θα έπρεπε μόνοι μας να τα έχουμε λάβει από καιρό, αν οι εκπρόσωποί μας δεν πολιτεύονταν με αποκλειστικό στόχο τη ρουσφετολογική διασφάλιση της επανεκλογής τους.
Στην... επί ξύλου κρεμάμενη δανειακή σύμβαση υπάρχουν δυστυχώς και τα άλλα μέτρα που συνοδεύουν, πιθανώς ως τίμημα, τα αυτονόητα που καθυστερήσαμε. Διότι καλή είναι η ανταγωνιστικότητα, αλλά ας εξηγήσουν όσοι τυφλά την υποστηρίζουν, αν είναι δυνατόν να ζήσει κάποιος στη σημερινή Ελλάδα με 480 ευρώ.
Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, αν η πλειοψηφία των βουλευτών πει όχι στο νέο δάνειο, η χώρα κινδυνεύει να ζήσει μια δοκιμασία που ουδείς εκ των νεοτέρων διανοείται: τις συνέπειες ενός χαμένου πολέμου. Διότι με το υφιστάμενο ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών, όποιος ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει σύντομα αυτάρκης είναι είτε αφελής είτε και άκρως επικίνδυνος.
Αυτό είναι το τραγικό δίλημμα στο οποίο περιήλθε η χώρα από τους πολιτικούς της και ο μόνος τρόπος να απαντηθεί είναι η ψυχρή λογική. Κι αυτή λέει ότι είναι αδύνατον σύσσωμη η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια ηγεσία να έχει συνωμοτήσει εναντίον της Ελλάδος και να επιδιώκει την καταστροφή της. Το αν θα μπορέσουμε ως χώρα να βελτιώσουμε κάποιους όρους του μεγαλύτερου δανείου που έχει ποτέ χορηγηθεί, θα κριθεί μελλοντικώς. Αφού όμως τώρα το αποδεχθούμε με τα όποια λάθη του και κυρίως αφού οι δανειστές μας πεισθούν ότι διορθώσαμε τα δικά μας. Ας το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι πηδούν από το πλοίο την τελευταία στιγμή ή και παριστάνουν τους ήρωες πιστεύοντας ότι θα μπορούν να γυρίσουν στα χωριά τους αν επικρατήσει το «όχι» που προετοιμάζονται να πουν.
Κατά τα λοιπά, ας αναλογιστούμε επιτέλους κι εμείς οι πολίτες γιατί η χώρα μας κατήντησε να λοιδορείται σε όλο τον πλανήτη, πριν ψηφίσουμε τους νέους εκπροσώπους μας. Διότι ανεξαρτήτως αν μαζί τα φάγαμε, όλους αυτούς που μας οδήγησαν εδώ, εμείς τους επιλέξαμε.
http://www.kathimerini.gr

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

Έτοιμος να κυβερνήσει.

2010 μ.Χ: Ο Αντώνης Σαμαράς διέγραψε τη Ντόρα Μπακογιάννη γιατί "έσπασε" την κομματική γραμμή και ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο. 

2012 μ.Χ: Ο Αντώνης Σαμαράς απειλεί να διαγράψει όποιον "σπάσει" την κομματική γραμμή και δεν ψηφίσει το δεύτερο Μνημόνιο.

Έτοιμος να κυβερνήσει.

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Εθνική προδοσία


«Προπαγάνδα», σύμφωνα με τα λεξικά, είναι η επιλεκτική μετάδοση πληροφοριών –ενίοτε εσφαλμένων– στο πλαίσιο οργανωμένης επιχείρησης χειραγώγησης της κοινής γνώμης προς ίδιον όφελος. Η προπαγάνδα δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στην πολιτική, στη δημοσιογραφία, στον δημόσιο διάλογο. Αυτό που είναι πρωτοφανές είναι το περιεχόμενο, η στόχευση και η ένταση της προπαγανδιστικής επιχείρησης που βρίσκεται σε εξέλιξη τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας.
Οι πρωτεργάτες και ενορχηστρωτές της εν λόγω επιχείρησης γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο μοναδικός λόγος χάρη στον οποίο μπορούμε ακόμη να βγάζουμε χρήματα από τα ΑΤΜ και τους –έστω συρρικνωμένους– τραπεζικούς λογαριασμούς μας είναι η στήριξη που παρέχει στις τράπεζές μας το Ευρωσύστημα. Ξέρουν επίσης ότι η άτακτη χρεοκοπία ισοδυναμεί με εκπαραθύρωση από το ευρώ και –στη συνέχεια– έξοδο από την Ε.Ε. Επομένως συνειδητοποιούν τις διπλωματικές, πολιτικές και αμυντικές συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής. Καταλαβαίνουν ότι η μετάβαση σε ένα νέο νόμισμα χωρίς καμία ανταλλακτική αξία θα δημιουργήσει ανυπέρβλητες δυσκολίες στις εισαγωγές τροφίμων, φαρμάκων, πετρελαίου και φυσικού αερίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική ειρήνη και τη δημοκρατία. Ξέρουν ότι η Ελλάδα έχει ακόμη πρωτογενές έλλειμμα, άρα ακόμη και αν δεν πλήρωνε ούτε ευρώ σε τόκους από αύριο, πάλι «μέσα» θα έμπαινε. Γνωρίζουν ακόμη πως το ελληνικό κράτος συνεχίζει να λειτουργεί, να έχει καύσιμα για τα μαχητικά και τα πυροσβεστικά του, ρεύμα για τα σχολεία του και γάζες για τους ασθενείς του, χάρη στους Ευρωπαίους φορολογούμενους. Τους Ευρωπαίους φορολογούμενους –οικοδόμους, δασκάλους, αγρότες, ή υπαλλήλους– τους οποίους προτείνουν χωρίς αιδώ να φεσώσουμε, βάζοντάς τους στην ίδια μοίρα με τους κερδοσκόπους και τους ιδιώτες πιστωτές μας. Τέλος, γνωρίζουν ότι, όπως σε κάθε ναυάγιο, έτσι και στη χρεοκοπία, αυτοί που επιβιώνουν είναι οι επιβάτες της πρώτης θέσης.
Τα ξέρουν όλα αυτά, λοιπόν. Δεν μπορεί να μην τα ξέρουν. Είναι άνθρωποι με μεταπτυχιακά και διδακτορικά ή άνθρωποι που τέλος πάντων γνωρίζουν απλή αριθμητική. Κι όμως, τα αποκρύπτουν με τον πλέον δόλιο τρόπο. Στην καλύτερη περίπτωση ψιθυρίζουν κάτι αοριστολογίες του τύπου «ε, δεν λέμε και ότι θα ήταν εύκολη επιλογή η χρεοκοπία», χωρίς όμως να υπεισέρχονται στις εφιαλτικές λεπτομέρειες. Και το κάνουν φυσικά σκόπιμα. Οπως σκόπιμα δυναμιτίζουν το κλίμα, αναφέρονται σε φανταστικές συνωμοσίες, υποδύονται τα παλικάρια της φακής απέναντι στους εταίρους μας, παραπλανούν και υπόσχονται ανύπαρκτους παραδείσους, με Χιλιαστικές ανοησίες για ξανθά ή μελαψά γένη που θα μας σώσουν.
Το δηλητήριό τους έχει ποτίσει την κοινωνία μας. Το ακούς να ρέει στο ταξί, στο λεωφορείο, στις συζητήσεις του καφενείου, στα κανάλια, στα ραδιόφωνα, στις εφημερίδες, στη Βουλή: οι ίδιοι που υπόσχονταν παλιότερα ότι μπορούμε να δανειζόμαστε εσαεί χωρίς να πληρώσουμε ποτέ, τώρα υπόσχονται ότι όλα θα λυθούν με ένα άλμα στο κενό. Οι ευκολόπιστοι τσιμπάνε μαζικά, αλλά «έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης»...
Ποιος είναι, όμως, ο στόχος των προπαγανδιστών; Ορισμένοι εξ αυτών θέλουν να επωμιστούν άλλοι το βάρος της προσαρμογής και εκείνοι να αποκομίσουν οφέλη, έχοντας διαχωρίσει τη θέση τους. Αλλοι να πάνε στον πόλεμο δηλαδή και άλλοι να μαζέψουν τα παράσημα.
Μερικοί καίγονται να διατηρήσουν τα προνόμια των πελατειακών τους δικτύων, έστω και με δραχμές. Διότι σε ένα περιβάλλον δημοσιονομικής πειθαρχίας, θα τους είναι δύσκολο να διορίζουν τους ψηφοφόρους τους και να βολεύουν «τα δικά τους παιδιά». Κανείς τότε δεν θα τους δίνει σημασία, μόνοι θα πίνουν τον εσπρέσο στην πλατεία, σπάνια θα χτυπάει το τηλέφωνο για παρακαλετά. Σε μία πραγματικά Ευρωπαϊκή Ελλάδα, τέτοιοι καταχραστές δεν θα έχουν άλλη θέση εκτός από το περιθώριο. Προκειμένου λοιπόν να μη βγάλουν το δάχτυλο από το μέλι της εξουσίας, υποκρίνονται ότι «προσπάθησαν αλλά δεν γίνεται τίποτα», ενώ η αλήθεια είναι ότι παραμένουμε μέχρι σήμερα στην Ευρωζώνη όχι χάρη σε αυτούς, αλλά παρά τις προσπάθειές τους.
Τέλος, οι πλέον αχρείοι πρακτορεύονται τα συμφέροντα των αφεντικών τους που έχουν βγάλει περιουσίες στο εξωτερικό και θέλουν να αγοράσουν στη συνέχεια την Ελλάδα με ψίχουλα. Για να επιτύχουν τον απαίσιο στόχο τους, δεν διστάζουν να βάλουν το κεφάλι όλων των υπολοίπων στη λαιμητόμο. Παρουσιάζουν την ύφεση ως την απόλυτη καταστροφή και μας βομβαρδίζουν με περισπούδαστες αναλύσεις, την ώρα που με τις θέσεις τους μας σπρώχνουν στον εμφύλιο πόλεμο και την εξαθλίωση.
Με τι άλλο ισοδυναμούν τα παραπάνω, εκτός από εθνική προδοσία;
Η φοβερή αυτή κατηγορία, η πιο βαριά κουβέντα που μπορεί να εκστομίσει κανείς, δεν αφορά φυσικά τα θύματα της πλάνης και της προπαγάνδας ή τους ολιγόνοες που δεν καταλαβαίνουν. Δεν αφορά καν τις συντεχνίες που προσπαθούν να περισώσουν ό,τι μπορούν από τον μπαξέ τους και δεν παίρνουν χαμπάρι ότι καίγεται το σπίτι τους. Αφορά εκείνους μόνον οι οποίοι γνωρίζουν ότι κινδυνεύουμε με καταστροφή και επενδύουν σε αυτήν εν γνώσει τους. Και τολμούν να μιλούν για πατρίδα, την ώρα που παίζουν την Ελλάδα στα ζάρια.

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Απορίες επί των δημοσκοπήσεων και όχι μόνο…


Σας είχα πει ότι είμαι μικρό παιδί και έχω απορίες.
Μετά από τη δημοσίευση λοιπόν των δύο τελευταίων δημοσκοπήσεων της Pulse και της Public Issue, μου προκλήθηκαν οι εξής απορίες:
Η Δημοσκόπηση Pulse και δημοσκόπηση Public Issue  τις ίδιες ουσιαστικά μέρες (30/1-1/2 & 31/1-3/2). Βάζουμε την εκτίμηση ψήφου και των δύο (η Pulse έχει την εντιμότητα να δημοσιεύει και πρόθεση ψήφου ώστε να βγάζει ο καθένας τα συμπεράσματά του, ενώ η P.I.  δεν δημοσιεύει ποτέ την πρόθεση ψήφου) . Δείτε τις διακυμάνσεις σε ταυτόχρονες έρευνες:
Pulse          Public Issue
ΝΔ                         27%              31%
ΠΑΣΟΚ                13,5%            8%
ΔΗΜΑΡ                11,5%           18%
ΚΚΕ                      12,5%           12,5%
ΣΥΡΙΖΑ                 12%              12%
ΛΑΟΣ                      5,5%             5%
Οικολόγοι                3,5 %            3,5%
ΔΗΣΥ                       3%                 2%
Χρυσή Αυγή            3%                 3%
Είναι εντυπωσιακό ότι δύο έρευνες καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα  για τα μισά κόμματα (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, οικολόγοι, Χρυσή Αυγή, ΛΑΟΣ) και η   Public Issue  έχει 5,5 μονάδες κάτω το ΠΑΣΟΚ, 4 μονάδες πάνω τη ΝΔ, 7,5 μονάδες πάνω τον Φώτη Κουβέλη και 1 μονάδα κάτω τη Ντόρα Μπακογιάννη;
Έχουν συνεννοηθεί οι ψηφοφόροι άλλα να λένε στον ένα δημοσκόπο και άλλα στον άλλο ή κάποιος μας δουλεύει χοντρά;
                                                         Ο Παρατηρητής

Μ. Ξαφά: Η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με περισσότερα δάνεια








"Βρισκόμαστε σε κατάσταση πιστωτικής ασφυξίας" δήλωσε στο ΣΚΑΙ η σύμβουλος επενδύσεων, Μιράντα Ξαφά, σημειώνοντας πως το σενάριο επιστροφής στη δραχμή εμποδίζει τις επενδύσεις. Ταυτόχρονα υπογράμμισε πως η κρίση δεν "αντιμετωπίζεται με περισσότερα δάνεια, όπως πρεσβεύουν τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, ούτε με κηρύγματα παραβατικότητας τύπου 'δεν πληρώνω', αλλά μόνον με ανάκτηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών".
http://www.skai.gr

Ο ΕΟΜΜΕΧ καταργείται, οι δημόσιοι υπάλληλοι… ζουν και βασιλεύουν Πηγή:www.capital.gr

Του Χάρη Φλουδόπουλου
Πρόκειται για μια από τις πιο πολυδιαφημισμένες «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης για τη μείωση του δημοσίου τομέα, που όμως στην πράξη αποδεικνύεται ένα ακόμη ασύγκριτης έμπνευσης φιάσκο και… φούσκα. Ο λόγος για την κατάργηση του ΕΟΜΜΕΧ, που εντάχθηκε σύμφωνα με τις επίσημες κυβερνητικές διακηρύξεις στο σχέδιο κατάργησης φορέων για την ορθολογικοποίηση της λειτουργίας του Δημοσίου. Όπως προβλέπει ρητά το άρθρο 6 του περίφημου νόμου 4024, «το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των νομικών προσώπων που συγχωνεύονται ή λύονται, ...  εντάσσεται από την 1η Ιανουαρίου σε εργασιακή εφεδρεία».

Στην πραγματικότητα όμως, όπως αναφέρουν επώνυμες καταγγελίες οι οποίες έφτασαν σε γνώση του Capital.gr, με μια προκλητική τροπολογία, οι εργαζόμενοι του ΕΟΜΜΕΧ, όχι απλά δεν μπαίνουν σε εφεδρεία, αλλά τακτοποιούνται αδιακρίτως σε άλλες θέσεις.

Έτσι, όπως αναφέρεται στο άρθρο 17 του νόμου 4038 που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ μόλις την περασμένη εβδομάδα, το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου κατηγοράς ΠΕ και ΤΕ (Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής εκπαίδευσης) αλλά και οι δικηγόροι του ΕΟΜΜΕΧ αντί να τεθούν σε εφεδρεία από 1/1/2012 μεταφέρονται στο ΕΤΕΑΝ (Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης). Η τροπολογία αναφέρει ρητά ότι για το μεταφερόμενο στην ΕΤΕΑΝ προσωπικό δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις που προέβλεπαν την εφεδρεία στο νόμο 4024.

Τι γίνεται με το προσωπικό που θα κριθεί πλεονάζον στο ΕΤΕΑΝ; Και για αυτούς «φρόντισε» το υπουργείο ανάπτυξης, που προφανώς δε… διάβασε τις προβλέψεις του νόμου 4024. Σύμφωνα λοιπόν με την ίδια τροπολογία το προσωπικό που θα κριθεί πλεονάζον «μεταφέρεται με απόφαση του εποπτεύοντος υπουργού έως την ολοκλήρωση της απορρόφησης της ΕΟΜΜΕΧ ΑΕ από την ΕΤΕΑΝ κατόπιν εισηγήσεων του ΔΣ της τελευταίας στο προσωπικό των εποπτευόμενων φορέων του ΥΠΑΝ με τις ίδιες σχέσεις εργασίας».



Αυτό βεβαίως ισχύει εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις στις οποίες μπορεί να ενταχθεί το προσωπικό. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που δεν υπάρχει κανένας εποπτευόμενος φορέας που να υπάρχουν κενές θέσεις που να «ταιριάζουν» στα προσόντα των υπαλλήλων του ΕΟΜΜΕΧ που καταργείται;

Και για αυτές τις περιπτώσεις υπαλλήλων, το ΥΠΑΝ φρόντισε να μη μείνουν... παραπονεμένοι καθώς όπως αναφέρει το ίδιο άρθρο:

«Στην περίπτωση που δεν υπάρχουν στους φορείς υποδοχής κενές οργανικές θέσεις αντίστοιχής κατηγορίας, κλάδου και ειδικότητας, για τις οποίες οι μεταφερόμενοι να κατέχουν τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα, αυτοί μεταφέρονται σε προσωποπαγείς θέσεις, οι οποίες συνιστώνται για το σκοπό αυτόν».

Ημέτεροι
Είναι προφανές ότι η όλη μεθόδευση αλλά και η διαδικασία όπως αυτή περιγράφεται στην τροπολογία που πέρασε στα «ψιλά» του νόμου 4038, είναι αδιαφανής και έχει ως μοναδικό στόχο να προφυλαχθούν  «ημέτεροι» από το μέτρο της εφεδρείας. Καταγγελίες αναφέρουν ότι στο προσωπικό του ΕΟΜΜΕΧ που γλιτώνει την εφεδρεία περιλαμβάνονται κομματικά στελέχη ακόμη και πρώην γενικός γραμματέας των κυβερνήσεων Σημίτη. Οι ίδιες καταγγελίες κάνουν λόγο για tailor made μετατάξεις, που αντί για μείωση του δημοσίου τομέα, έχουν ως στόχο την τακτοποίηση ημετέρων. 



Πηγή:www.capital.gr