ΕΡΤ Υψηλής Ευκρίνειας

Η μετάβαση της Δημόσιας Τηλεόρασης στην Ψηφιακή Εποχή συνεχίζεται, με την έναρξη πιλοτικών μεταδόσεων σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας. Η πρώτη απευθείας μετάδοση θα πραγματοποιηθεί με τον αγώνα Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα, σε παράλληλη μετάδοση με τη ΝΕΤ. Για το σκοπό αυτό, δημιουργείται ένα νέο πιλοτικό πρόγραμμα της ΕΡΤ, με την ονομασία ΕΡΤ HD.

Από την Τετάρτη 27 Απριλίου 2011, η ΕΡΤ ξεκινά πιλοτικές μεταδόσεις σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας (High Definition – HD) με ελεύθερο σήμα στην επίγεια ψηφιακή εκπομπή. Η πρώτη απʼ ευθείας μετάδοση θα πραγματοποιηθεί με τον αγώνα Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα, για την πρώτη σειρά ημιτελικών του Champions League, σε παράλληλη μετάδοση με τη ΝΕΤ.

Για να δοθεί η δυνατότητα μετάδοσης γεγονότων που παράγονται σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας, θα δημιουργηθεί... ένα νέο πιλοτικό πρόγραμμα της ΕΡΤ με την ονομασία EΡΤ HD, το οποίο θα ενταχθεί στο δεύτερο ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ, από κοινού με τα τηλεοπτικά προγράμματα ΝΕΤ, ΕΤ1 και ΕΤ3.
Το κανάλι της Βουλής, τη θέση του οποίου θα πάρει το πιλοτικό πρόγραμμα ΕΡΤ HD, θα μεταφερθεί στο πρώτο ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ.
Ταυτοχρόνως, τα προγράμματα του σινε+ και του σπορ+ θα συγχωνευθούν και θα δημιουργηθεί ένα νέο ενιαίο πρόγραμμα, το σινε/σπορ +, με το περιεχόμενο του σπορ+ στην πρωινή ζώνη και του σινε+ στην βραδινή.

Τα δύο ψηφιακά μπουκέτα της ΕΡΤ, με τέσσερα τηλεοπτικά προγράμματα ανά ψηφιακό μπουκέτο, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία (ΚΥΑ 21161/08), θα διαμορφωθούν ως εξής:

1ο Ψηφιακό Μπουκέτο:
- Βουλή Τηλεόραση
- σινε/σπορ+
- πρίσμα+
- ΡΙΚ Sat

2ο Ψηφιακό Μπουκέτο:
- ΝΕΤ
- ΕΤ1
- ΕΤ3
- ΕΡΤ HD

Η νέα διαμόρφωση των ψηφιακών μπουκέτων θα ξεκινήσει από την Τρίτη 26 Απριλίου 2011, μία ημέρα πριν από την πρώτη μετάδοση σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας.
Η κωδικοποίηση του δεύτερου ψηφιακού μπουκέτου θα μετατραπεί εφεξής στο σύστημα MPEG 4. Το πρώτο ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ θα συνεχίσει με κωδικοποίηση MPEG 2, για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Οι τηλεθεατές δε θα χρειαστεί να επανασυντονίσουν τους ψηφιακούς τους δέκτες για τη λήψη των νέων μπουκέτων. Στο πρώτο ψηφιακό μπουκέτο, στη θέση του σινε+ θα εμφανιστεί η Βουλή Τηλεόραση και στη θέση του σπορ+ θα εμφανιστεί το σινε/σπορ+. Το πρίσμα+ και το ΡΙΚ Sat θα παραμείνουν στις ίδιες θέσεις.
Στο δεύτερο ψηφιακό μπουκέτο ΝΕΤ, ΕΤ1 και ΕΤ3 θα παραμείνουν στη θέση τους και τη θέση του Βουλή Τηλεόραση θα πάρει το πιλοτικό πρόγραμμα ΕΡΤ HD.

Για τη θέαση του δεύτερου ψηφιακού μπουκέτου είναι απαραίτητη η ύπαρξη ψηφιακού δέκτη MPEG 4, είτε ενσωματωμένου στην τηλεόραση, είτε εξωτερικού.
Για τη λήψη του πιλοτικού προγράμματος ΕΡΤ HD είναι απαραίτητη η ύπαρξη τηλεόρασης με δυνατότητα HD και ενσωματωμένος ή εξωτερικός δέκτης MPEG 4 HD.

Ο ήχος του προγράμματος ΕΡΤ HD θα είναι στερεοφωνικός. Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, η ΕΡΤ θα είναι σε θέση να προσφέρει και ήχο Surround 5.1 στις μεταδόσεις HD.
Οι ζωντανές μεταδόσεις γεγονότων από την ΕΡΤ HD σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας θα πραγματοποιούνται πάντοτε εκ παραλλήλου με τη μετάδοσή τους σε σύστημα κανονικής ευκρίνειας (Standard Definition – SD) από το αντίστοιχο πρόγραμμα της ΕΡΤ, που έχει τα δικαιώματα μετάδοσης του γεγονότος (ΝΕΤ, ΕΤ1, ΕΤ-3).

Σε συνέχεια της πρώτης μετάδοσης του αγώνα Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα, στις 27 Απριλίου 2011, η ΕΡΤ προγραμματίζει παράλληλες μεταδόσεις και σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας των παρακάτω γεγονότων:


- Ημιτελικός Champions League: Μαντσεστερ Γιουνάιτεντ – Σάλκε, στις 4/5/2011
- Final 4 Euroleague Basketball: 6 και 8/5/2011
- Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision 2011 (Ημιτελικοί και τελικός): 10, 12 και 14/5/2011
- Τελικός UEFA Champions League: 28/5/2011
- Τελική φάση τουρνουά τένις Roland Garros: 31/5/2011 – 5/6/2011

Επισημαίνεται πως η παράλληλη μετάδοση των ανωτέρω γεγονότων σε σύστημα υψηλής ευκρίνειας θα πραγματοποιηθεί χωρίς πρόσθετο κόστος για την ΕΡΤ, καθώς, τα γεγονότα αυτά, επειδή παράγονται σε HD, είναι διαθέσιμα στους κατόχους των δικαιωμάτων τόσο σε SD, όσο σε HD. Και, τέλος, η συγχώνευση των προγραμμάτων σινέ+ και σπορ+ θα δώσει τη δυνατότητα στην ΕΡΤ να μειώσει το λειτουργικό τους κόστος κατά το ήμισυ.
atithasos.blogspot.com 

Αθέμιτος ανταγωνισμός το HD της ΕΡΤ

Με μια άκρως παράνομη ενέργεια η διοίκηση της ΕΡΤ επιχειρεί να εισάγει στην μετάδοση σήματος υψηλής ευκρίνειας (ΗD) τηλεοπτικά της προγράμματα.

Η ενέργεια αυτή εκτός από παράνομη συνιστά ακραία παραβίαση των συνθηκών ανταγωνισμού, όπως ορίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ταυτοχρόνως εγείρει θέματα χρηστής οικονομικής διαχείρισης από τη διοίκηση της ΕΡΤ και συγκεκριμένα από τους κυρίους Παπαγεωργίου και Ταγματάρχη.

Πηγές της DIGEA και της Ε.Ι.ΤΗ.Σ.Ε.Ε. (Ένωση Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας) αναφέρουν ότι η εταιρεία που εκπροσωπεί τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς τοποθετείται κάθετα αρνητικά στις αυθαίρετες ενέργειες της ΕΡΤ επισημαίνοντας ότι:...
1. Η εκπομπή σε υψηλή ευκρίνεια (High Definition) από τα κανάλια της ΕΡΤ συνιστά αθέμιτο ανταγωνισμό απέναντι στους ιδιωτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας.

2. Η χρήση της υψηλής ευκρίνειας από την ΕΡΤ σε μια εποχή που οι ιδιωτικοί σταθμοί είναι υποχρεωμένοι και κλειδωμένοι να εκπέμπουν μόνο σε κανονική ευκρίνεια αποτελεί καταφανώς αλλοίωση των κανόνων της αγοράς.

3. Πόσο μάλλον που όλη αυτή η αυθαιρεσία επηρεάζει τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή για την οποία οι ιδιωτικοί σταθμοί καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια και ξοδεύουν πολλά χρήματα ενώ παράλληλα καταστρατηγείται και η εθνική προσπάθεια.

4. Οι διαφορές της ΕΡΤ είναι συνοπτικά:

a. Η χρήση παράλληλα MPEG2 MPEG4
b. Η εκπομπή από κέντρα που δεν προβλέπονται στη μετάβαση του 1ου μπουκέτου της.
c. Η μη συμμόρφωση με την ΚΥΑ για κλείσιμο των αναλογικών συχνοτήτων μέσα από την διαδικασία ανεύρεσης «άλλων συχνοτήτων» για συνέχιση της αναλογικής μετάδοσης και με τον τρόπο αυτό πετυχαίνει παράλληλη εκπομπή.
d. Η ανακίνηση συνεχώς θέματος HIGH DEFINITION
e. Η εκπομπή ραδιοφωνικών σταθμών στο τηλεοπτικό φάσμα της μετάβασης.

atithasos.blogspot.com 

Μια ματιά στις (γερμανικές) Τράπεζες

Η αναδιάρθρωση του χρέους μας ήταν σίγουρη πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι στο Μνημόνιο περίπου ένα χρόνο πριν. Το μόνο που έκανε το Μνημόνιο ήταν να αυξήσει το κόστος της για την Ελλάδα και για την Ευρώπη. Οι ευρωπαίοι έκαναν κακό στον εαυτό τους που μας επέβαλλαν μια δανειακή συμφωνία που βάθαινε το πρόβλημα της ευρωζώνης, και εμείς κάναμε κακό που δεν διαπραγματευτήκαμε. (Δεν θα επαναλάβω το σκεπτικό καθώς παραμένει το ίδιο εδώ και μήνες πολλούς. Π.χ. βλ. Το Χρονικό μιας Προανναγγελθείσας Αναδιάρθρωσης, αναρτηθέν την 3η Νοεμβρίου 2010, η τον Θυμό της Γερμανίας, 20η Μαΐου 2010).
Το πρόβλημα είναι ότι, σήμερα, ένα χρόνο μετά, το ίδιο έργο επαναλαμβάνεται επί σκηνής: Η Ευρώπη συνεχίζει να διατρανώνει ότι θα λύσει το πρόβλημα με ακόμα περισσότερα ακριβά δάνεια για τα πτωχευμένα κράτη, και εμείς (η κυβέρνησή μας δηλαδή) βαυκαλιζόμαστε ότι θα βγούμε από το πηγάδι με ακόμα μεγαλύτερες περικοπές και... διαρθρωτικές αλλαγές. Το μόνο θετικό είναι ότι κάτι γίνεται στο παρασκήνιο. Το πέρασμα του χρόνου έχει αναδείξει τις ρωγμές στην αρχιτεκτονική του ευρω-συστήματος τόσο που, επί τέλους, κάποιοι υψηλά ιστάμενοι γερμανοί αναγκάστηκαν να τις δουν και να αρχίσουν να μελετούν την ουσία του προβλήματος.
Ποια είναι η ουσία; Έχω καταντήσει γραφικός να λέω και να ξαναλέω ότι η Κρίση δεν αφορά, επί της ουσίας, το δημόσιο χρέος αλλά τις τράπεζες του Βορρά, και δη της Γερμανίας. Ο Bill Clinton, στην πρώτη προεκλογική του εκστρατεία έλεγε και ξανάλεγε: It is the economy, stupid! Επιτρέψτε μου να τον παραφράσω: It is the banks, stupid!  Και πιο συγκεκριμένα, οι γερμανικές τράπεζες. Από αυτές θα εξαρτηθεί πως και πότε θα γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους μας. Τόσο απλά. Ας δούμε όμως λίγο προσεκτικότερα τις λεπτομέρειες αυτής της διασύνδεσης.
Κατ' αρχάς, οι γερμανικές τράπεζες έχουν το χαμηλότερο δείκτη κεφαλαιοποίησης στην Ευρώπη και, από την άλλη, τα βιβλία τους δεν έχουν υποστεί την παραμικρή εκκαθάριση από τα τοξικά παράγωγα της προ του 2008 εποχής. Επί πλέον, είναι γεμάτες με ομόλογα της περιφέρειας. Με άλλα λόγια, βρίσκονται σε οικτρή κατάσταση. Ακόμα χειρότερα, δεν μπορούν καν να περιμένουν χείρα βοήθειας από τις υπόλοιπες τράπεζες της ευρωζώνης. Πράγματι, η διατραπεζική αγορά δεν λειτουργεί. Από την άλλη μεριά του Ρήνου, οι Γαλλικές τράπεζες βρίσκονται στην ίδια μοίρα με τις γερμανικές, ιδίως αν λάβει κανείς υπ' όψη του τα τεράστια ανοίγματα που έχουν στο Ισπανικό δημόσιο χρέος. Όσο για τις ισπανικές τράπεζες, η κατάσταση είναι εκρηκτική (αντίθετα με τις ανοησίες που ακούγονται ότι η κυβέρνηση Ζαπατέρο κατάφερε να τις εξυγιάνει): Από την μία μεριά έχουν κι αυτές ανοίγματα μεγαλύτερα του Grand Canyon στο ισπανικό και πορτογαλικό δημόσιο χρέος ενώ ακόμα πιο απειλητικά είναι τα ανοίγματά τους στις ζημίες της αγοράς ακινήτων στην οποία οι τιμές των σπιτιών και των γραφείων αναμένονται να κάνουν άλλη μια βουτιά της τάξης του 40% οσονούπω (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ζημίες των τραπεζών που έχουν δανείσει τους εργολάβους). Τέλος, η ίδια η ΕΚΤ (η κεντρική μας τράπεζα) έχει τα δικά της δυσβάστακτα ανοίγματα στις τράπεζες όλης της ευρωζώνης: €146 δισ μόνο στις Ιρλανδικές και  €100 δισ μόνο στις δικές μας τράπεζες.
Ερώτημα: Τι συμβαίνει όταν μια νομισματική ένωση (π.χ. η ζώνη του δολαρίου, της στερλίνας, του ευρώ) έχει καταπλακωθεί από ένα βουνό χρέους και τραπεζικών ζημιών σε μια περίοδο αναιμικής ανάπτυξης τόσο εντός όσο και εκτός της νομισματικής αυτής ζώνης;
Απάντηση: Παρεμβαίνει πολιτικά, και με μακροοικονομική λογική (αντί για την ψευδο-μικροοικονομική λογική των νέων δανείων προς τους πτωχευμένους) προσπαθεί να συρρικνώσει, δια της βίας, το βουνό που απειλεί την ύπαρξή της. Πως μπορεί να το συρρικνώσει; Με δύο τρόπους. Πρώτον, επαφιόμενη στις ευεργετικές δυνάμεις ενός ήπιου πληθωρισμού. Δεύτερον, μέσω υποχρεωτικής αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους και διαγραφής τραπεζικών ζημιών.
Στις ΗΠΑ και την Βρετανία, το 2008/9, αφού επανακεφαλαιοποιήθηκαν οι τράπεζες (με την γενναιόδωρη συνεισφορά των φορολογούμενων), οι αρχές εφάρμοσαν παράλληλα και τις δύο αυτές μεθόδους: Διαγραφή τραπεζικών ζημιών, φοβερά κουρέματα (οι πιστωτές της General Motors, για παράδειγμα, εξαναγκάστηκαν σε κούρεμα της τάξης του... 90%) συν την λεγόμενη ποσοτική χαλάρωση (quantitative easing) που στόχο είχε να τσιμπήσει λίγο ο πληθωρισμός (όπερ και εγένετο) καθώς η Fed αγοράζει σωρηδόν μετοχές, ομόλογα, ό,τι τέλος πάντων βρίσκει, δημιουργώντας ηλεκτρονικό χρήμα. Γιατί να θέλουν οι αρχές να αυξηθεί ο πληθωρισμός κατά μία ή δύο μονάδες; Μα για να μειωθεί η πραγματική αξία του δημόσιου χρέους.
Όλον αυτόν τον καιρό, η Ευρώπη αγρόν ηγόραζε. Πολλοί λένε ότι φταίει η έλλειψη ευρωπαϊκού (ομοσπονδιακού) υπουργείου οικονομικών, κάτι που οδηγεί σε έλλειψη συντονισμού σε μια ημιτελή νομισματική ένωση όπου η δημοσιονομική πολιτική, ανοήτως, έχει αφεθεί στα κράτη-μέλη. Αν και υπάρχει μια δόση αλήθειας εδώ, η πραγματική αιτία της ευρωπαϊκής παράλυσης βρίσκεται αλλού. Που; Σε μια διπλή γερμανική αγωνία για (α) το συγκριτικό της πλεονέκτημά της στην Ασία και (β) την τραγική κατάσταση των γερμανικών τραπεζών.
Η σχετική επιτυχία με την οποία η Γερμανία αντέδρασε στην μεγάλη πτώση του 2008/9 βασίζεται στην ζήτηση κεφαλαιουχικών αγαθών (μηχανημάτων ως επί το πλείστον) από την Κίνα και την Ιαπωνία. Με την Ιαπωνία να έχει τεθεί εκτός παιγνίου (ακόμα και πριν την χτυπήσει το τερατώδες τσουνάμι), η Κίνα αποτελεί την μοναδική πηγή Γερμανικής αισιοδοξίας. Όμως η ανάπτυξη της Κίνας, στην οποία βασίζεται η Γερμανία τόσο, οφείλεται στην εφαρμογή πολιτικών που η ίδια η Γερμανία απορρίπτει. Ποιων πολιτικών; Των τεράστιων κρατικών επενδυτικών προγραμμάτων σε υποδομές που είχαν ως αποτέλεσμα, από την μία, ένα ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ της Κίνας 10% ενώ από την άλλη την μείωση της κατανάλωσης των Κινέζων από το 45% του ΑΕΠ τους στο 38%. Το βλέπουν αυτό στην Γερμανία, παρατηρούν τις υπεράνθρωπες (και άκρως επιτυχημένες) προσπάθειες των κινέζων μηχανικών να κατασκευάζουν ντόπια υποκατάστατα των γερμανικών μηχανημάτων, και... πανικοβάλλονται.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ εισέρχονται σε μια νέα υφεσιακή περίοδο καθώς οι περικοπές που μόλις συμφώνησε ο Πρόεδρος Ομπάμα στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό με τους Ρεπουμπλικάνους (ώστε να μην πειραχθούν οι φοροαπαλλαγές των ζάπλουτων) θα ανακόψουν την αμερικανική ζήτηση τόσο για Κινεζικά όσο και για Γερμανικά προϊόντα. Σε συνδυασμό με το υψηλό πληθωρισμό στο εσωτερικό της Κίνας, που τον Μάρτιο έτρεχε στο 5.4% ετησίως (ενώ στην αγορά σπιτιών ο ρυθμός αύξησης των τιμών άγγιξε το 24%), είναι φανερό ότι η Κίνα οδεύει ολοταχώς για επιβράδυνση της οικονομικής της δραστηριότητας, για να μην πω και ύφεση. Είτε η επιβράδυνση αυτή θα έρθει επειδή θα την προκαλέσουν οι Κινεζικές αρχές (που πασχίζουν να μειώσουν τον εγχώριο πληθωρισμό) είτε θα έρθει μόνη της, απρόσκλητη και βίαιη, υπό την μορφή μιας αναπάντεχης ύφεσης. Με αυτά τα δεδομένα, θα ήταν αφροσύνη μεγάλη, για να μην πω παραβίαση των αρχών του Λουθερανισμού, αν ο κ. Schauble (ο υπουργός οικονομίας της Γερμανίας) πίστευε ότι η χώρα του θα μπορούσε να συνεχίσει το 2012 στον δρόμο και με τον ρυθμό του 2010/11. Κι αν δεν το κατάλαβε από μόνος του, είμαι σίγουρος ότι η αύξηση των επιτοκίων των γερμανικών ομολόγων από το 2,8% to 3,45% σίγουρα τράβηξε την προσοχή του.
Ας επιστρέψουμε όμως στα της Ευρωπαϊκής Κρίσης και στην Κρίση των Τραπεζών μας. Αν η Ευρώπη αντέγραφε τις ΗΠΑ και την Βρετανία αφήνοντας τον πληθωρισμό να ανέβει λίγο ώστε να μειωθεί το βουνό χρέους/ζημιών, ίσως να είχε νόημα η συνεχιζόμενη παροχή ακριβών δανείων στην Ελλάδα (καθώς το 2012, λόγω της πλήρους αποτυχίας του Μνημονίου, θα χρειαστούμε άλλα €25 δισ δανεικά). Ένας μικρός πληθωρισμός θα ήταν το αντίστοιχο του κουρέματος, της αναδιάρθρωσης εφόσον τίποτα άλλο δεν αλλάξει. Γιατί; Ας πάρουμε δύο απλά σενάρια: (Α) Κούρεμα 30% στα ομόλογά μας των €300 δισ με τον πληθωρισμό να τρέχει μεταξύ 1,5% και 2%. (Β) Κανένα κούρεμα και ένας πληθωρισμός της τάξης του 2,8% με 3% για 7 με 8 χρόνια. Προσέξτε ότι τα δύο αυτά σενάρια έχουν ακριβώς τον ίδιο αντίκτυπο ως προς την αξία του ελληνικού δημόσιου χρέους. Το μειώνουν, σε πραγματικές τιμές, το ίδιο. Βέβαια, από πολιτικής πλευράς το (Β) είναι σαφώς πιο ελκυστικό, καθώς τα κουρέματα είναι για τις τράπεζες και τους τραπεζίτες ότι για τον διάολο το λιβάνι. Έλα όμως που δεν υφίσταται η υπόθεση εργασίας παραπάνω: ότι δηλαδή τίποτα άλλο δεν θα αλλάξει!
Για να δούμε τι θα αλλάξει, αρκεί μια ματιά στα Ιρλανδικά ομόλογα τα οποία μόλις υποβαθμίστηκαν από τους γνωστούς οίκους αξιολόγησης. Ποια ήταν η λογική της υποβάθμισης αυτής; Ότι, λένε, η εφαρμοζόμενη λιτότητα πλήττει τα δημόσια έσοδα της Ιρλανδίας μεγαλώνοντας τις πιέσεις για περισσότερη... λιτότητα (βλ. εδώ για το επίσημο σκεπτικό και εδώ για αντίστοιχα επιχειρήματα  που μετέφερα στους άγγλους πριν καιρό). Και μην μου πείτε ότι φταίει η διαφθορά του Ιρλανδικού κράτους, η έλλειψη διαρθρωτικών αλλαγών, το μεγάλο κράτος; Τίποτα από αυτά δεν ισχύει στην Ιρλανδία. Κι όμως: τα ΄δια ακριβώς βιώνουν με εμάς. Το συμπέρασμα είναι απλό: Ο φαύλος κύκλος καλά κρατεί σε ολόκληρη της ευρωζώνη! Τα δάνεια από το EFSF στα πτωχευμένα κράτη, όπως το Ιρλανδικό και το δικό μας, ρίχνουν νερό στον μύλο της Κρίσης. Ουσιαστικά, το βουνό χρεών και ζημιών ψηλώνει όχι μόνο στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα αλλά σε όλη την ευρωζώνη.
Να λοιπόν τι κρύβεται πίσω από τα γερμανικά υπονοούμενα περί αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους: η προσπάθεια να σηματοδοτήσουν στην (και να προετοιμάσουν την) υπόλοιπη Ευρώπη ότι τέλος τα ψέμματα. Ότι η ελπίδα να αφήσουν έναν ήπιο πληθωρισμό να συρρικνώσει σταδιακά το χρέος της ευρωζώνης μας τελείωσε. Την σκότωσε η συνειδητοποίηση πως η δυναμική της Κρίσης είναι ισχυρότερη από αυτό που μπορεί να δαμάσει ένας ήπιος πληθωρισμός. Και δεδομένων των εξελίξεων στην Κίνα και στις ΗΠΑ, η Γερμανία ξεπροβάλει ως θιασώτης του Plan G (σημ. μετά από τόσα αποτυχημένα σχέδια αντιμετώπισης της Κρίσης έχω χάσει το... μέτρημα, C,D,F δεν είμαι πια σίγουρος): Το πλάνο της αναδιάρθρωσης του χρέους, αρχής γενομένης με την Ελλάδα, η οποία θα γίνει το πειραματόζωο (όπως τον περασμένο Μάιο είχε γίνει το πειραματόζωο για την δημιουργία του EFSF).
Ως  επί πλέον ένδειξη ότι έτσι όντως έχουν τα πράγματα, κοιτάξτε την πολιτική της ΕΚΤ ως προς τα επιτόκια. Απ' ότι φαίνεται, η ΕΚΤ υποκύπτει στην πίεση της Γερμανίας για αύξησή τους από το 1% στο 2% (έως τον Σεπτέμβρη). Δεν κατανοούν οι φίλοι μας οι Γερμανοί ότι μια τέτοια αύξηση ωθεί το δημόσιό μας (και εκείνο της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας) βαθύτερα στην αναδιάρθρωση; Δεν καταλαβαίνουν ότι εκθέτουν τον κ. Παπανδρέου ο οποίος την 25η Μαρτίου πανηγύριζε έντονα την μείωση του επιτοκίου δανεισμού της χώρας (από την τρόικα) κατά 1% - και τώρα αυτό το 1% εξαφανίστηκε ως δια μαγείας πριν καλά-καλά το γευτούμε; Και βέβαια τα γνωρίζουν όλα αυτά. Δεν πρόκειται για λάθος αλλά για συνειδητή πολιτική: η αύξηση στα επιτόκια της ΕΚΤ, ότι και να λέει ο κ. Trichet, έχει σχεδιαστεί παράλληλα με την αναδιάρθρωση του χρέους μας - και πολύ πιθανόν και των υπόλοιπων περιφερειακών.
Αν έχω δίκιο, γιατί δεν το ανακοινώνουν να τελειώνουμε; Επειδή δεν έχουν ακόμα αποφασίσει ακριβώς ποια μορφή θα πάρει η αναδιάρθρωση. Επιτέλους κ. Παπακωνσταντίνου, σταματήστε να αρνείστε το αναπόφευκτο επιμένοντας ότι όπου νάναι βγαίνουμε στις αγορές. Έχετε ιερή υποχρέωση να διαπραγματευτείτε την αναδιάρθρωση που ετοιμάζουν άλλοι για εμάς. Όταν διαψεύδετε την αναδιάρθρωση (κάτι που δεν έχετε κανέναν λόγο να το κάνετε, καθώς άλλο υποτίμηση, που δεν προαναγγέλλεται, και άλλο αναδιάρθρωση) ουσιαστικά θέτετε εαυτόν εκτός διαπραγμάτευσης για το πως θα γίνει η αναδιάρθρωση. Δεν διαπραγματευτήκατε (κάκιστα) το Μνημόνιο. Διαπραγματευτείτε τουλάχιστον την αναδιάρθρωση! Και μην μας πείτε πάλι ότι οι πτωχευμένοι δεν διαπραγματεύονται. Απέναντί σας έχετε μια Γερμανία που αγωνιά για την πτώχευση των δικών της τραπεζών. Υπάρχει πολύς χώρος για να διαπραγματευτούμε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, είμαι απόλυτα σίγουρος, θα το καταλάβαινε αυτό. Ο κ. Παπακωνσταντίνου, ίσως επειδή δεν έχει αυτές τις καταβολές, να μη τον κατανοεί. Ο πρωθυπουργός όμως δεν έχει άλλοθι επ' αυτού.
Επίλογος
Η Γερμανία φαινομενικά δείχνει σίγουρη για τον εαυτό της. Δεν είναι όμως. Ο υπουργός των οικονομικών της καταλαβαίνει καλά ότι η άμμος στην κλεψύδρα ρέει γρήγορα και ότι, αν δεν λυθεί η Κρίση πριν ο τελευταίος κόκκος περάσει την στενωπό και η κλεψύδρα αδειάσει, η Γερμανική βιομηχανία θα αρχίσει να πισωγυρίζει, με μια εργατική τάξη έτοιμη να ξεσηκωθεί και μια μεσαία τάξη έτοιμη να στραφεί στους σοσιαλδημοκράτες. Για ένα χρόνο τώρα το Βερολίνο ήλπιζε ότι η Κρίση του ευρώ μπορεί να πέρναγε με τον καιρό, με την βροχή, με τον ήπιο πληθωρισμό. Ο υπουργός των οικονομικών της, ο κ. Schauble, δεν το ελπίζει πια. Το χαρτί της αναδιάρθρωσης του χρέους, με πρώτο το δικό μας, είναι ήδη στο χέρι του και θα παιχθεί προσεχώς χωρίς η δική μας κυβέρνηση να έχει το θάρρος να διαπραγματευτεί την σχεδιαζόμενη αναδιάρθρωση.
Αυτά είναι τα άσχημα νέα. Τα καλά νέα είναι ότι η πρότασή μας με τον Stuart Holland (η λεγόμενη και Modest Proposal), στην σημερινή συγκυρία, γίνεται ακόμα πιο ελκυστική. Έτσι τουλάχιστον μας μηνύει ένας τέως καγκελάριος. Γιατί; Για δύο λόγους: Επειδή η Πολιτική 1 που προτείνουμε (η μεταβίβαση του κατά Μάαστριχτ νόμιμου χρέους στην ΕΚΤ) πρακτικά αναδιαρθρώνει μέρος του χρέους χωρίς κούρεμα, ενώ η Πολιτική 2 δίνει την δυνατότητα στην ΕΚΤ να κουρεύει τα ομόλογα των τραπεζών επιλεκτικά και ανάλογα με το 'ποινικό' τους μητρώο (κάτι που σίγουρα θα αποδεχόταν ως δέον και πρέπον κάποιος της γερμανικής σχολής) ενώ παράλληλα αναθέτει στο EFSF να κάνει αυτό που χρειάζονται περισσότερο από ο,τιδήποτε και οι γερμανικές τράπεζες: Eπανακεφαλαιοποίηση!
Αν μεταξύ τους οι έλληνες και γερμανοί κυβερνώντες δεν καταφέρουν να συντονιστούν στην βάση μιας τέτοιας λογικής πολιτικής εναντίον της Κρίσης, και επιμείνουν στο σημερινό οδικό χάρτη προς το απόλυτο πουθενά, το μόνο που έχουμε να προσμένουμε είναι η χειροτέρευση της τραπεζικής κρίσης, η αύξηση του χρέους, μια ισχνότερη και διχασμένη Γερμανία και μια Ελλάδα κρανίου τόπος. Θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή, πριν η κλεψύδρα αδειάσει, η πραγματικότητα θα εμφυσήσει τους ηγέτες μας με μια γενναία δόση θάρρους.
www.protagon.gr

Ο θρίαμβος των ευρωσκεπτικιστών θολώνει το κάδρο του ευρωπαϊκού προγράμματος διάσωσης της Πορτογαλίας.

Οι Φινλανδοί ψηφοφόροι γύρισαν την πλάτη στα πλάνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποστηρίξει το σχέδιο διάσωσης της Πορτογαλίας από τη χρεοκοπία εξαιτίας του δημοσιονομικού της χρέους, ωθώντας το ευρωσκεπτικιστικό κόμμα των Αληθινών Φινλανδών σε κρίσιμο ρόλο στο νέο κοινοβούλιο, που προέκυψε από την εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής και πιθανότητα και σε συμμετοχή στο νέο κυβερνητικό σχήμα.
« Αυτό είναι μια πολύ-πολύ μεγάλη ανατροπή στην πολιτική ζωή της χώρας. Είναι μια πολύ-πολύ μεγάλη αλλαγή. Αυτό αλλάζει πλέον το περιεχόμενο της Φινλανδικής πολιτικής «, δήλωσε ο Γιαν Σούντμπεργκ, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιοτου Ελσίνκι, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των εκλογών της Κυριακής.
Το Φινλανδικό κοινοβούλιο σε αντίθεση με άλλα της ευρωζώνης, έχει τη δυνατότητα να θέσει σε ψηφοφορία το αίτημα της ΕΕ για διάθεση οικονομικού πακέτου διάσωσης από το χρέος, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να σταματήσει σχέδια που προβλέπουν τη χορήγηση βοήθειας από τις οικονομίες των άλλων χωρών, για τη στήριξη της Πορτογαλικής οικονομίας και τη σταθεροποίηση της θέσης της στις διεθνείς αγορές.
Η εκτόξευση της δύναμης των λαικιστών Αληθινών Φινλανδών υποδυκνείει τη διογκούμενη αντίθεση του εκλογικού σώματος στις αποφάσεις της ΕΕ, να ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος μερικών αδύναμων οικονομιών της ευρωζώνης, όπως της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και τώρα της Πορτογαλίας.
Πάνω στο θέμα αυτό ο χαρισματικός ηγέτης των Αληθινών Φινλανδών, Τίμο Σόινι έχει τοποθετηθεί λέγοντας ότι μέσα στις προθέσεις του είναι να αλλάξουν οι όροι του προγράμματος διάσωσης της Πορτογαλίας.
« Το πακέτο βοηθείας που υπάρχει, δε νομίζω ότι θα παραμείνει «, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Σόινι σε συνέντευξή του στη φιλανδική τηλεόραση.
www.kathimerini.gr 

Κωνσταντίνος Mητσοτάκης: "∆εν υπάρχει πια Νέα ∆ηµοκρατία"!

Δήλωση-βόμβα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στα πλαίσια συνέντευξης που παραχώρησε στη στήλη "ΟΙ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ" των σημερινών "Νέων". Πολλές οι "ατάκες" και οι ειδήσεις που έβγαλε ο πρώην Πρωθυπουργός στην ενδιαφέρουσα συνομιλία του με το Θανάση Νιάρχο και τη Ζωή Λάσκαρη.

Διαβάστε τα παρακάτω...

ΟΙ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ

Μητσοτάκης - Λάσκαρη

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΗΘΟΠΟΙΟ

Θανάσης Θ. Νιάρχος

Οταν τα πράγµατα γίνονται πολύ σοβαρά, το µόνο που σώζει την κατάσταση είναι η απόλυτη ειλικρίνεια. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η Ζωή Λάσκαρη είναι πρόσωπα εµβληµατικά του ελληνικού χώρου.

Του πολιτικού και του καλλιτεχνικού. Που δεν έχουν µόνο αγαπηθεί πάρα πολύ, έχει συµβεί και το ακριβώς αντίθετο. Είναι ίσως το τίµηµα που πληρώνεται όταν, παρά τη µεγάλη διαφορά όσον αφορά την ηλικία τους, ο καθένας που τους γνωρίζει σε σχέση µε τη δραστηριότητά τους, είτε πάρα πολύ καλά, είτε λιγότερο καλά, είτε καθόλου, είτε έχει ακούσει να µιλάνε γι΄ αυτούς, να θέλει να έχει µια γνώµη για τους ίδιους. Ενα όµως είναι γεγονός: ότι όσο «αταίριαστοι» κι αν είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η Ζωή Λάσκαρη, έχουν ένα τροµερά κοινό στοιχείο, δεν µασάνε καθόλου τα λόγια τους. Οσο τους άκουγα γινόταν διαρκώς µέσα µου µια αφαίρεση: αν είχε συµβεί να έχουν έρθει και οι δυό τους από το Ελσίνκι ή από την Αλαµπάµα και συνέβαινε να µην τους γνωρίζει κανείς στο ελάχιστο, ενώ θα γνώριζε ακριβέστατα την ελληνική πραγµατικότητα, δεν θα διανοούνταν να τους αµφισβητήσει, θα συµφωνούσε µαζί τους. Και κάτι άλλο: όσον αφορά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη δεν θεώρησε επαρκείς ούτε τη γνώση του, ούτε την εµπειρία του, ούτε τη µεγάλη του ευχέρεια. Ζήτησε δυο συναντήσεις προτού γίνει η συνέντευξη, ενώ η Ζωή Λάσκαρη δεν δίστασε να διαφωνήσει και να αντιπαρατεθεί στον πρώην πρωθυπουργό, µε σεβασµό όµως στο παρελθόν. Τελικά πόσο καλά µπορεί να γνωρίζει κανείς ένα οποιοδήποτε δηµόσιο πρόσωπο;

Κυρία Λάσκαρη, θα ήθελα τιµής ένεκεν τις ερωτήσεις στον πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη αντί για µένα να τις απευθύνετε εσείς.

Ζωή Λάσκαρη: Επειδή όπως αντιλαµβάνεστε έχω τρακ, γιατί δεν µου έχει ξανασυµβεί τέτοιο πράγµα...

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Και µένα δεν µου έχει συµβεί ως σήµερα να δώσω κοινή συνέντευξη, ούτε πολιτική ούτε µη πολιτική.

Οµως τη δίνω πολύ ευχαρίστως και ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλά.

Θέλω µάλιστα να πω από την αρχή ότι είµαι ανοιχτός σε κάθε είδους συζήτηση.

Ζ.Λ.: Κύριε Πρόεδρε, κοιτάζοντας πίσω, στα χρόνια της διακυβέρνησής σας, σε ποιο από τα φλέγοντα ζητήµατα της χώρας κρίνετε σήµερα πως θα έπρεπε να είχατε κρατήσει µια διαφορετική στάση;

Κ.Μ.: Εχω την αίσθηση, χωρίς να περιαυτολογώ, ότι η κυβέρνησή µου ακολούθησε µια σωστή πολιτική σε όλα. Ηρθαµε στην εξουσία χωρίς να έχουµε υποσχεθεί τίποτα. Είχα διαπιστώσει από την πρώτη κιόλας στιγµή ότι το πρόβληµα στην Ελλάδα το δηµιουργούσε το ΠΑΣΟΚ µε την πολιτική που είχε καθιερώσει, να ζούµε πάνω από τις δυνάµεις µας, µε δανεικά. Είναι ένας νεοελληνικός παραλογισµός που µας ταλαιπωρεί ακόµα και σήµερα και ο ελληνικός πολιτικός κόσµος δεν είχε το θάρρος να πει ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό πως αυτό ακριβώς είναι το πρόβληµα. Εµένα κουράστηκε, µάλλιασε η γλώσσα µου να το λέω. Αλλά δυστυχώς ήµουν µόνος, η φωνή µου δεν ακουγόταν. Αντίθετα, προκαλούσα αντιδράσεις βίαιες, υβρίστηκα, λοιδορήθηκα, ονοµάστηκα «γκαντέµης», γιατί έλεγα τα πράγµατα µε το όνοµά τους.

Ζ.Λ.: Κατά τη γνώµη µου, το ΠΑΣΟΚ είχε δίκιο ως προς τούτο: όταν ήρθε στην εξουσία φρόντισε ώστε ένας κόσµος ολόκληρος, αυτός που λέµε ο µικροµεσαίος και ο οποίος αισθανόταν πως δεν υπήρχε, να πάρει µια θέση.

Αρα οι ευθύνες µοιράζονται. ∆εν φταίνε µόνο οι κυβερνήσεις, φταίµε κι εµείς ως λαός. Γιατί πρέπει να υπάρχει πάντα ένας µπαµπάς που θα σου πει τι θα κάνεις; Εχω βαρεθεί να ακούω πως φταίει το κράτος. ∆εν φταίει µόνο το κράτος, φταίµε κι εµείς ως λαός. Εµείς το επανδρώνουµε το κράτος. Ο καθένας στο µετερίζι του, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο.

Κ.Μ.: Η βασική ευθύνη είναι της πολιτικής ηγεσίας αλλά βεβαίως φταίει και ο λαός. Αλλωστε ο λαός εκλέγει την ηγεσία που είναι πάντα κατ’ εικόνα και οµοίωσή του. Αλλά είναι λογικό ο λαός να θέλει να ζήσει καλύτερα. Και είναι επίσης λογικό ο λαός να µην ξέρει την πραγµατικότητα όπως την ξέρει ή πρέπει να την ξέρει η πολιτική ηγεσία. Οταν κυβερνούσα και εφαρµόζαµε αυτή ακριβώς την πολιτική, που σήµερα ακόµα δεν τολµάει να την εφαρµόσει το ΠΑΣΟΚ, ο λαός ακολουθούσε.

Με δυσφορία βέβαια, αλλά ακολουθούσε. Μην ξεχνάτε ότι είχαµε καταργήσει τα κρατικά και είχαµε φέρει τα ιδιωτικά λεωφορεία. Είχαµε φτάσει στο σηµείο να δώσουµε το management του ΟΤΕ, όχι προς Θεού να πουλήσουµε τον ΟΤΕ, σε ιδιώτες. Θα έλεγα ότι αυτό που κάναµε ήταν ένα είδος πολιτικής του Μνηµονίου. Για να την ακολουθούν το 1993, σηµαίνει ότι σήµερα θα µπορούσε η πολιτική ηγεσία να πείσει τον ελληνικό λαό να ακολουθήσει τη σωστή πολιτική. ∆ιαπιστώνω όµως, δυστυχώς, ότι η πολιτική ηγεσία υστερεί δραµατικά.

Ζ.Λ.: ∆εν πιστεύετε όµως πως και τα άλλα κόµµατα κοιτάζουν το καθένα το δικό του το συµφέρον και τους δικούς του ψηφοφόρους; ∆εν θα έπρεπε να υπάρχει µια συναίνεση σε µια τόσο κρίσιµη στιγµή, που δεν είναι απλά κρίσιµη, στην κυριολεξία καίγεται ο τόπος, η Ελλάδα βρίσκεται σε έκτακτη ανάγκη.

Κ.Μ.: Αυτό ακριβώς είναι που δεν καταλαβαίνουν τα πολιτικά κόµµατα. Τι κάνει το Κοµµουνιστικό Κόµµα για παράδειγµα µε το κήρυγµα της ανυπακοής; Προσωπικά είχα πάντοτε εξαίρετες σχέσεις µαζί τους, αν και είµαι ιδεολογικά ο αντίπους τους, µπορώ όµως να συνεννοηθώ µαζί τους και να έχουµε µια έντιµη συνεργασία, εκεί όπου σηκώνει βέβαια. Και είµαι τέλος - τέλος ο πρώτος έλληνας πολιτικός που ζήτησε πριν από πολλές δεκαετίες τη νοµιµοποίηση του ΚΚΕ και εκείνος που τους έφερε στην εξουσία το 1989 - 1990, τερµατίζοντας ουσιαστικά την περίοδο του Εµφυλίου. Αλλά το χειρότερο πράγµα που µπορεί να συµβεί σ’ έναν τόπο είναι η αναρχία. Οι νεώτεροι, ο Τσίπρας λόγου χάριν, που προσωπικά µου είναι συµπαθής, του το έχω πει µάλιστα ότι στα πούπουλα γεννήθηκε, στα πούπουλα ανατράφηκε, δεν καταλαβαίνουν ότι µε τις πράξεις αποδοκιµασίας των πολιτικών, ξαναφέρνουν στην επιφάνεια τους «αγανακτισµένους» πολίτες. ∆εν τους θυµίζει τίποτε αυτό; Την ώρα του πολέµου, την ώρα της ανάγκης για τη σωτηρία του τόπου, γινόµαστε ένα. Μου λένε: «Μα υποστηρίζεις τον Παπανδρέου;». Μα δεν υποστηρίζω τον Παπανδρέου, που βλέπω άλλωστε τις αδυναµίες του. Υποστηρίζω τον τόπο, την Ελλάδα.

Ζ.Λ.: Μιλήσαµε όµως µόνο για τα κόµµατα της Αριστεράς. Βλέπουµε ωστόσο αυτή τη στιγµή ότι και η Νέα ∆ηµοκρατία ακολουθεί την ίδια γραµµή, καταστροφολογεί, λέει τα ίδια που λέει και η κυρία Παπαρήγα. ∆εν φαίνεται από πουθενά ένα φως, µια χείρα βοηθείας. Είναι µονίµως όλοι σε µιαν αντίδραση, δηλαδή «να µην βοηθήσουµε τον Παπανδρέου». ∆εν µπορώ να καταλάβω αυτή την άρνηση. Ψήφους µαζεύουν µε τον τρόπο αυτό; Σε µια χώρα που θα έχει καταστραφεί τι να τις κάνουν τις ψήφους; Ποιες ψήφους, ποιο κόµµα;

Κ.Μ.: Κάτι χειρότερο. Η σηµερινή Νέα ∆ηµοκρατία ποντάρει στην αποτυχία, µε την ελπίδα να γίνει πρωθυπουργός ο καινούργιος αρχηγός.

Ζ.Λ.: Σε µια κατεστραµµένη χώρα;

Κ.Μ.: Προφανώς. ∆εν το σκέφτεται. Είναι απαράδεκτο, είναι τρελό το γεγονός ότι δεν ψήφισε το Μνηµόνιο. Ηταν µια πράξη έσχατης ανευθυνότητας. Επειτα τι είναι το Μνηµόνιο; Το Μνηµόνιο εκφράζει µια πολιτική που έπρεπε εµείς οι ίδιοι να έχουµε ακολουθήσει µόνοι µας. Στο τέλος τέλος, το Μνηµόνιο δεν είναι τίποτα το αµετακίνητο και το αµετάβλητο. Λέει απλώς ότι πρέπει να περιορίσουµε τις σπατάλες µας και να συµµαζέψουµε τα οικονοµικά µας µέσα στα όρια τα λογικά.

Ζ.Λ.: Με λίγα λόγια να γίνουµε συνειδητοί πολίτες. Τι είναι όµως αυτό που εµποδίζει το ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει; Η σύγκρουσή του µε το βαθύ ΠΑΣΟΚ, µε το παλιό ΠΑΣΟΚ, µε το DNA του, όπως θέλετε ονοµάστε το.

Κ.Μ.: Η εκδίκηση της µοίρας είναι ότι έφερε το ΠΑΣΟΚ να εφαρµόσει µια πολιτική που ήταν αντίθετη προς το DNA του, γιατί το ΠΑΣΟΚ δηµιούργησε το πρόβληµα των ελλειµµάτων. Μια πολιτική αντίθετη προς τις προεκλογικές του επαγγελίες, µε συνέπεια να πρέπει τώρα να πολεµήσει µε τα σπλάχνα του. Βέβαια το ΠΑΣΟΚ δεν είναι το καλύτερο προκειµένου να κάνει αυτή τη δουλειά, είναι όµως από την άλλη µεριά ο µόνος τρόπος για να αντιµετωπίσει η Ελλάδα το πρόβληµα. Γιατί αν έµενε το ΠΑΣΟΚ αντιπολίτευση, θα ήταν τόσο ακραία η αντιπολίτευσή του που θα τα τίναζε όλα στον αέρα. Κατά συνέπεια, αυτή την ώρα, από πρακτικής πολιτικής πλευράς, είναι µια καλή ευκαιρία. Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση γίνεται υπεύθυνο, αλλά αυτό είναι µια φάση. Η επόµενη φάση είναι να δηµιουργηθεί ένα καινούργιο πολιτικό κίνηµα που να µαζέψει όσο γίνεται πιο γρήγορα τις ζωντανές δυνάµεις του τόπου.

Ζ.Λ.: Ο κ. Σαµαράς όµως βγαίνει και λέει ότι θα πτωχεύσουµε ή ότι έχουµε πτωχεύσει. Και σκέφτοµαι, δεν θα ήταν εξυπνάδα αυτή την ώρα, µε µπροστάρη το ΠΑΣΟΚ, να ακολουθεί η Νέα ∆ηµοκρατία, ώσπου να γίνουν κάποιες αλλαγές που µόνο το ΠΑΣΟΚ µπορεί να τις πετύχει και έτσι να έχει και η ίδια η Νέα ∆ηµοκρατία ένα ξεκάθαρο τοπίο µπροστά της; Απλή λογική δεν είναι;

Κ.Μ.: Η απλή λογική είναι αυτή που µας λείπει. Σήµερα οι πολιτικοί έχουµε πάθει µια διαστροφή. Γι’ αυτό θεωρώ ότι το πολιτικό σύστηµα έχει ξεπεραστεί ολόκληρο. Η Νέα ∆ηµοκρατία δεν έχει τίποτα το κοινό µε τη Νέα ∆ηµοκρατία που εγώ ήξερα. Το 40% που άφησα εγώ το 1993, σήµερα κινδυνεύει να πέσει κάτω από το 20%. ∆εν υπάρχει πια Νέα ∆ηµοκρατία. Το ΠΑΣΟΚ συγκλονίζεται, η Αριστερά είναι τελείως εκτός πραγµατικότητας, δεν µπορεί να παίξει κανέναν ρόλο. Ο ΛΑΟΣ είναι ένα κόµµα που δεν µπορεί σε καµιά περίπτωση να αποτελέσει λύση του ελληνικού προβλήµατος. Χρειάζεται λοιπόν να προετοιµάζεται παράλληλα ένα καινούργιο λαϊκό κίνηµα που θα δώσει στην επόµενη φάση τη δυνατότητα να πετύχουµε την ανόρθωση του τόπου.

Ζ.Λ.: Σε εισαγωγικά το λαϊκό κίνηµα, γιατί είναι σαν να ετοιµάζεται κάτι αντίστοιχο µ’ εκείνο που λέει η κ. Παπαρήγα – «Να δηµιουργήσουµε λαϊκό κίνηµα».

Κ.Μ.: Λαϊκό κίνηµα όχι µε την έννοια της κ. Παπαρήγα, αλλά µε την έννοια της συγκέντρωσης όλων των δυνάµεων.

Ζ.Λ.: Θα ήθελα να µιλήσουµε τώρα για τα µέσα επικοινωνίας, για την τηλεόραση που τρελαίνει τον κόσµο ώστε να µην ξέρει τι του ξηµερώνει, να µην ξέρει τι να πιστέψει και τι να µην πιστέψει. Πού τον πάνε τον ελληνικό λαό, θέλουν να µας τρελάνουν όλους;

Υπάρχουν εκποµπές για το πώς θα καταπολεµήσουµε το άγχος και το άγχος µάς το δηµιουργούν οι ίδιοι που κάνουν τις εκποµπές αυτές.

Κ.Μ.: Τούτο ακριβώς δείχνει την παρακµή της πολιτικής µας ζωής, το ότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρες θέσεις και πως ο κόσµος τα έχει χαµένα. Ολες αυτές οι ανοησίες που λέγονται, όλη αυτή η ευκολία και η ασυδοσία ώστε ο καθένας να λέει ό,τι θέλει και να πετάει λάσπη στον άλλον, δηµιουργούν µια πραγµατική ζούγκλα, πέρα από το γεγονός ότι διώχνουν από την πολιτική κάθε σοβαρό άνθρωπο που τρέµει να µπει σε αυτόν τον κλωβό των λεόντων και να τον κατασπαράξουν τα θηρία. Η ευκολία µε την οποία διασύρονται οι άνθρωποι, ο κανιβαλισµός ορισµένες φορές της τηλεόρασης είναι σε τελευταία ανάλυση ευθύνη του πολιτικού κόσµου. Το ελληνικό Σύνταγµα κάνει σαφώς διάκριση ανάµεσα στον γραπτό Τύπο και τα ηλεκτρονικά µέσα µετάδοσης πληροφοριών. Και για µεν τον Τύπο ισχύει απόλυτη ελευθερία, αντίθετα για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση ισχύει το άρθρο που λέει ότι είναι υποχρεωµένα να τηρούν τον κανόνα της αντικειµενικής και ισότιµης µετάδοσης των ειδήσεων.

Ζ.Λ.: Εσείς το βλέπετε να γίνεται;

Κ.Μ.: Οχι, βέβαια. Ανάµεσα στα άλλα δεινά που περνάµε αυτή την εποχή είναι και η απόλυτη παρακµή των µέσων µαζικής ενηµέρωσης που πάνε να τρελάνουν τον κόσµο. Ωστόσο, ο κόσµος έχει υγιές ένστικτο. Γι’ αυτό πιστεύω ότι αν ο Παπανδρέου αποφασίσει έστω και την ύστατη ώρα να προχωρήσει σε αυτά που λέει και να επιβάλει την άποψή του σε µια κυβέρνηση, που αυτή την ώρα είναι παρωδία κυβέρνησης, ή µάλλον να προχωρήσει σ’ έναν βαθύ ανασχηµατισµό, γιατί υπάρχουν υπουργοί που τον πολεµάνε καθαρά...

Ζ.Λ.: Μα ό,τι και να κάνει, αυτούς που τον πολεµάνε θα τους έχει απέναντί του γιατί είναι µέσα στο κόµµα.

Κ.Μ.: Ας τους έχει. Είναι µια µάχη που πρέπει να δοθεί.

Ζ.Λ.: Μα πώς θα γίνει όταν µέσα στο ίδιο το κόµµα δεν υπάρχουν µόνο υπουργοί που δουλεύουν, όπως ο Λοβέρδος, τον οποίο ειλικρινά συµπονώ...

Κ.Μ.: Εχει ρέψει ο άνθρωπος.

Ζ.Λ.: Αλλά και υπουργοί που τους ενδιαφέρει τι θα πει ο ψηφοφόρος στον τόπο όπου εκλέγονται και όχι το συµφέρον του κράτους.

Κ.Μ.: Το τελικό συµπέρασµα είναι ότι την ώρα αυτή χρειάζεται να βοηθήσουµε όλοι την παρούσα κυβέρνηση. Αλλά πρέπει να καταλάβει και ο Παπανδρέου ότι η µοίρα τον έφερε να έχει πολύ µεγάλες υποχρεώσεις. Αν αποφάσιζα εγώ, δεν θα τον έκανα πρωθυπουργό. Εν πάση περιπτώσει όµως, αυτόν έχουµε σήµερα, τιµούµε το αξίωµά του και θέλουµε να βοηθήσουµε τον τόπο µας. 

defrejus.blogspot.com 

Αρχίζουν να «ανεβάζουν» τη Συμμαχία οι δημοσκόποι, για να μην ξευτιλιστούν στις εκλογές...

Μέχρι τις εκλογές θα έχουν παρουσιάσει -κατ’ ανάγκην- την αλήθεια! Προφανώς, παρά τα «παιχνίδια» που κάνουν με τη διαπλοκή και τα κόμματα, δεν επιθυμούν να... ξευτιλιστούν ολότελα και να χάσουν οριστικά το όποιο κύρος τους απομένει... Και έτσι, δειλά-δειλά, αρχίζουν να εμφανίζουν στις «μετρήσεις» τους τη Δημοκρατική Συμμαχία με ανοδικές τάσεις, παρά το γεγονός ότι εξακολουθούν να της «αρνούνται» την είσοδο στη Βουλή! Όχι όλες οι εταιρείες, αλλά κάποιες...

Ας πάρουμε για παράδειγμα την Public Issue που δημοσιεύει το μηνιαίο «βαρόμετρό» της αύριο στην «Καθημερινή»: Στο 6,5% ανέρχεται η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Συγκεκριμένα το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 33,5% (από 35% το Μάρτιο), η ΝΔ 27% (από 28,5%), το ΚΚΕ 12% (από 11%), ο ΛΑΟΣ 8,5% (από 9%), ο ΣΥΡΙΖΑ 5,5% (από 5%) η Δημοκρατική Αριστερά 3% (από 2,5%) και οι Οικολόγοι Πράσινοι 3% (από 2,5%). Λίγο κάτω από το όριο για την είσοδο στη Βουλή, στο 2,5%, είναι η Δημοκρατική Συμμαχία, αλλά ενισχυμένη σε σχέση με τη μέτρηση του Μαρτίου, που είχε 2%...

Αν λοιπόν περιοριστούμε στη θεώρηση της έρευνας ως «φωτογραφίας της στιγμής» και εστιάσουμε στις τάσεις του εκλογικού σώματος, συμπεραίνουμε ότι:

1ον. Τα δύο μεγάλα κόμματα καταρρέουν από κοινού και ο κατήφορός τους ακόμη δεν βρήκε... πάτο!

2ον. Η Αριστερά εν γένει ενισχύεται, και αυτό είναι λογικό, αφού καρπώνεται τους δυσαρεστημένους αριστερούς ψηφοφόρους του κυβερνώντος κόμματος.

3ον. Ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη άρχισε πολύ γρήγορα να... «ξεφουσκώνει», αφού μετά την «οροφή» του 9% που είχε καταγραφεί το Μάρτιο, η τάση των ποσοστών του είναι πλέον πτωτική.

4ον. Η Δημοκρατική Συμμαχία εμφανίζεται με σαφείς αυξητικές τάσεις και βρίσκεται πλέον και δημοσκοπικά στον προθάλαμο της Βουλής...

Φυσικά, οι εκλογές θα δείξουν την πραγματικότητα. Και αυτή η πραγματικότητα θα είναι έκπληξη για πολλούς...

defrejus.blogspot.com 

Τι δεν μας είπε ο κ. Παπανδρέου

Του Στάθη Σαραφόπουλου

Οικονομολόγου

Δεν μας είπε  πως κατόρθωσε,γιατί περί κατορθώματος πρόκειται,να πάρει τα spreads από τις 130 και να τα φθάσει πάνω από τις 1000 μονάδες βάσεις.

Δεν μας είπε γιατί κλείνουν τα μαγαζιά και γιατί οι επιχειρήσεις σπεύδουν να ενταχθούν στο άρθρο 99.

Δεν μας είπε γιατί, αφού υπήρχαν λεφτά, δεν τα έριξε στην αγορά ώστε να αντιμετωπισθεί η ύφεση.

Δεν μας είπε ότι εφ όσον  οι Τράπεζες πήραν, από την κυβέρνηση του 100 δις ευρώ, δεν «έριξαν» ούτε ένα ευρώ, στη «πραγματική οικονομία».

Δεν μας είπε πως... η ανεργία ξεπέρασε το 15%, όταν το 2008 ήταν κάτω από το 7%, αντίθετα μας είπε ότι δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας, πούντες;

Δεν μας είπε γιατί κλείνει σχολεία και γιατί αναστέλλει λειτουργίες Νοσοκομείων.

Δεν μας είπε γιατί αύξησε τους έμμεσους φόρους  αντί ν’ αυξήσει τους άμεσους, ως δικαιότερους έναντι των «ασθενέστερων οικονομικά» πολιτών.

Δεν μας είπε τέλος, ... πως κατάφερε ν’ αυξήσει τον πληθωρισμό,  που  ξεπέρασε το 5% - όταν το 2008 ήταν κάτω του 1%. 

Πράγματι είναι κατόρθωμα και χρειάσθηκε πολύ  μεγάλη προσπάθεια να το πετύχει, όταν, με τη δική του πολιτική μειώθηκαν τα εισοδήματα όλων των πολιτών και ταυτόχρονα ανατιμήθηκαν όλα τα βασικά είδη διατροφής, εν μέσω μάλιστα της μεγαλύτερης μεταπολεμικής ύφεσης.

Τη μόνη εξήγηση που μπορούμε να δώσουμε, είναι ότι ο κ. Παπανδρέου από τα πολλά ταξίδια που κάνει και ως «θιασώτης της παγκοσμιοποίησης», έχει «μπερδέψει» τις χώρες, δεν μας μιλούσε για την Ελλάδα!

atithasos.blogspot.com 

Τι θέλουν οι αναρχοσταλινικοί

του Τάκη Μίχα 
 Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα δεν είναι το χρέος. Είναι η διακυβέρνηση ή καλύτερα η ακυβερνησία. Απόλυτη προϋπόθεση για την οικονομική ανάκαμψη είναι η επικράτηση ενός επιπέδου  τάξης και ασφάλειας. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα αγαθά τότε ούτε επενδύσεις πρόκειται να γίνουν ούτε όποιος  έχει το παραμικρότερο  ταλέντο πρόκειται να παραμείνει στην χώρα.

Όμως  αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν σήμερα. Αντίθετα σήμερα οι  αστοί πολιτικοί  έχουν υψώσει τα χέρια στην συστηματική επίθεση βίας που έχουν εξαπολύσει οι αναρχοσταλινικοί του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Από τα δεκάδες πια επεισόδια που καταγράφονται  -από την δολοφονία των εργαζομένων της Μαρφίν μέχρι την πρόσφατη επίθεση εναντίον του νομπελίστα βιολόγου στο Πανεπιστήμιο Πατρών-οι  αρχές δεν έχουν τολμήσει να πραγματοποιήσουν ούτε μια σύλληψη, παρ’ όλο που γνωρίζουν στις περισσότερες  περιπτώσεις τα ονόματα των δραστών.

Δυστυχώς, τόσο η κυβέρνηση όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν όλα αυτά τα φαινόμενα ως ενοχλητικά μεν αλλά κατανοητά φαινόμενα  μιας χώρας που περνάει  οικονομική κρίση. Κούνια που τους κούναγε! Αντίθετα πρόκειται για μια συστηματική προσπάθεια  των αναρχοσταλινικών να προωθήσουν την πολιτική τους ατζέντα -δηλαδή της καταστροφής  του  δημοκρατικού πολιτεύματος και της ανοιχτής οικονομίας- μέσω της ακύρωσης των συνθηκών εκείνων που θα επιτρέψουν  την οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Με άλλα λόγια, η επίθεση βίας την οποία έχουν εξαπολύσει  δεν εκφράζει καμμια πηγαία ή τυφλή «αγανάκτηση»  αλλά ένα καλά οργανωμένο σχέδιο υπονόμευσης οποιασδήποτε οικονομικής ανάκαμψης.

Είναι ενδιαφέρον ότι στο σημείο αυτό οι ινστρούχτορες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ πιο  διαβασμένοι από ότι οι καρεκλοκένταυροι  των αστικών κομμάτων. Έχουν κατανοήσει  πολύ καλά αυτό που αποκαλύπτει η πρόσφατη έκθεση  της Παγκόσμιας Τράπεζας (World Development  Report  2011). Ότι δεν είναι τόσο η φτώχεια που προκαλεί τη βία, όσο η βία που προκαλεί την φτώχεια. Χώρες οι οποίες πλήττονται  είτε από εμφύλιες έριδες είτε από εγκληματικότητα  είτε  από ναρκοσυμοριες βρίσκονται σε πολύ χειρότερη οικονομική κατάσταση  από ότι οι χώρες στις οποίες επικρατεί μια σχετική τάξη και ασφάλεια. Και είναι προφανές γιατί  συμβαίνει αυτό. Όποιος έχει διαβάσει τον μεγάλο φιλόσοφο Τόμας Χομπς γνωρίζει ότι η απουσία νόμων  σηματοδοτεί τον «πόλεμο όλων εναντίον όλων», μια κατάσταση όπου το άτομο δεν έχει απολύτως καμμια διάθεση η κίνητρο να επενδύσει σε παραγωγικές και δημιουργικές δραστηριότητες καθ’ όσον ξέρει ότι το προϊόν της εργασίας του και η ίδια του η ζωή συνεχώς κινδυνεύουν.

Αυτή είναι λοιπόν η κατάσταση την οποία προσπαθούν να δημιουργήσουν οι «αγανακτισμένοι». Για να το εκφράσουμε στην γλώσσα που κατανοούν οι ινστρούκτορες πρόκειται για τακτική σαμποταρισμου  του παραγωγικού προτσές. Και φυσικά θα το επιτύχουν. Διότι πραγματικά πιστεύει κανείς ότι θα υπάρξει στρατηγικός  επενδυτής που θα αγοράσει μετοχές σε κρατικές επιχειρήσεις  -όπως προβλέπει το φιλόδοξο σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης - όταν ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να πυρποληθεί από τα  τάγματα εφόδου των αναρχοσταλινικών;

Αυτό φυσικά που δεν θέλουν να κατανοήσουν οι υπονομευτές είναι ότι με τις ενέργειες τους δεν ανοίγουν τον δρόμο για την «αταξική κοινωνία». Αυτοί που θα επικρατήσουν μετά την κατάρρευση της ανοιχτής κοινωνίας  και του «εύθραυστου κράτους» στην Ελλάδα  θα είναι  οι ναρκοβαρώνοι, οι προαγωγοί  και  οι ολιγάρχες του εγκλήματος. Που ασφαλώς δεν πρόκειται να  επιδείξουν την ίδια ευαισθησία απέναντι στα δικαιώματα των «αγανακτισμένων» με αυτά που επιδεικνύουν οι αστοί σήμερα.
 www.protagon.gr

Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση και Πιστοποίηση Επαγγελματιών

Μια σύγχρονη προσέγγιση στην αναγνώριση επαγγελματικών ικανοτήτων

Εισήγηση-παρέμβαση του Δρ. Γεωργίου Αναστασόπουλου , Γενικού Διευθυντή Δημοκρατικής Συμμαχίας  και Γενικού Γραμματέα Διεθνούς Οργανισμού Πιστοποίησης Επαγγελματιών (IPC), στο 4ο Προσυνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας για την Παιδεία, στην Πάτρα, 16 Απριλίου 2011.

Κυρίες και κύριοι,

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως στις μέρες μας η φύση πολλών επαγγελμάτων έχει υποστεί ριζικές μεταβολές. Η παγκοσμιοποίηση, η ελεύθερη διακίνηση εργατικού δυναμικού και η ανάγκη πολλαπλών, συνεχώς ανανεωνόμενων, επαγγελματικών εξειδικεύσεων δημιούργησαν νέες ανάγκες, οι οποίες οδήγησαν στην ανάπτυξη ευέλικτων μηχανισμών συνεχιζόμενης επαγγελματικής επιμόρφωσης και αντικειμενικής και έγκυρης αξιολόγησης των επαγγελματικών ικανοτήτων.

Η συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση αποτελεί πλέον αναγκαία συνθήκη για την επαγγελματική επιβίωση και ανέλιξη κάθε σύγχρονου επαγγελματία. Και αυτό διότι η εξειδικευμένη σε βάθος τεχνική ικανότητα σε κάθε επιστημονικό πεδίο δεν είναι δυνατόν να έχει καλυφθεί επαρκώς σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Αλλά και αν έχει καλυφθεί, η απόκτηση και η αξιολόγηση της απαιτούμενης πρακτικής εμπειρίας και δεξιοτήτων ξεπερνά τους στόχους και σκοπούς των ιδρυμάτων που παρέχουν ακαδημαϊκή παιδεία. Αυτή η δυνατότητα αντικειμενικής επίδειξης των όποιων ικανοτήτων του σύγχρονου επαγγελματία αποτελεί επιτακτικό ζητούμενο της αγοράς. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της πιστοποίησης των επαγγελματικών ικανοτήτων η οποία προσδίδει στον σύγχρονο επαγγελματία κύρος, αξιοπιστία, επαγγελματική καταξίωση, αντικειμενική απόδειξη ικανοτήτων, διεθνή αναγνώριση, ευκολότερη διείσδυση και εξέλιξη στην αγορά εργασίας και βελτίωση της ανταγωνιστικής του θέσης στην αγορά εργασίας.

Σε επίπεδο πολιτείας, οι κλασσικοί δυσκίνητοι, γραφειοκρατικοί και ενίοτε διεφθαρμένοι κρατικοί μηχανισμοί αδειοδοτήσεων αντικαθιστούνται διεθνώς από ανεξάρτητους και αδιάβλητους μηχανισμούς πιστοποίησης επαγγελματιών.

Μηχανισμούς, που λειτουργούν βάσει προτύπων, προδιαγραφών και τεχνικών οδηγιών που αναπτύσσονται από εξειδικευμένους οργανισμούς, σε παγκόσμια κλίμακα.

Μηχανισμούς, που εξασφαλίζουν πως η καταχώρηση στα μητρώα των πιστοποιημένων επαγγελματιών γίνεται χωρίς διακρίσεις, σε καθεστώς ανοικτής και ισότιμης πρόσβασης σε όσους υποψηφίους το επιθυμούν, αρκεί να ικανοποιούν τις εκάστοτε απαιτήσεις της πιστοποίησης.

Στις μέρες μας, η συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, που υποστηρίζεται από ανεξάρτητη πιστοποίηση επαγγελματιών, απαντά σχεδόν σε όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου. Αναφέρω ενδεικτικά...

ορισμένες μόνο από τις πολυάριθμες κατηγορίες επαγγελμάτων που υπόκεινται σε υποχρεωτική ή σε εθελουσία πιστοποίηση: τεχνίτες, ελεγκτές, επιθεωρητές, στελέχη του χώρου της υγείας, λογιστές, στελέχη πληροφορικής, πωλητές, στελέχη κοινωνικών υπηρεσιών, εκτιμητές κ.α.

Ο λόγος για τον οποίο η ανεξάρτητη πιστοποίηση έχει υιοθετηθεί από τόσες πολλές κατηγορίες επαγγελμάτων παγκοσμίως έγκειται στο ότι προάγει σημαντικά το εκάστοτε επάγγελμα, καθώς βοηθά τους εργοδότες να αξιολογήσουν τους υποψήφιους και υφιστάμενους εργαζόμενους, να αναλύσουν την επίδοσή τους, να επιλέξουν υπεργολάβους, να προωθήσουν ευκολότερα τις δικές τους υπηρεσίες και να παροτρύνουν τους υπαλλήλους τους να βελτιώσουν τις δεξιότητες και τις γνώσεις τους.

Οι πιστοποιημένοι επαγγελματίες ωφελούνται εξίσου, διότι μέσω της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και της πιστοποίησης αναγνωρίζονται οι ικανότητές τους, αποδεικνύεται η προσήλωσή τους στο επάγγελμά τους και εξελίσσεται η εργασιακή τους πορεία.

Η συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση που υποστηρίζεται από ανεξάρτητη πιστοποίηση αποτελεί σήμερα ένα αναντικατάστατο εφόδιο τόσο για τον εργαζόμενο όσο και για τον εργοδότη, μέσω:

· Της παροχής προγραμμάτων πιστοποίησης που έχουν αναπτυχθεί από και απευθύνονται σε εξειδικευμένους επαγγελματίες, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις της αγοράς και όλων των ενδιαφερόμενων μερών.

· Του καθορισμού και της επικύρωσης ενός πρότυπου επιπέδου δεξιοτήτων για τους εργαζόμενους

· Της επίδειξης τεχνικής ικανότητας που εστιάζει σε θεμελιώδεις δεξιότητες και όχι αποκλειστικά σε εκείνες που αφορούν τον εκάστοτε τομέα.

· Της υποστήριξης των τμημάτων ανθρώπινου δυναμικού για την ανάπτυξη προγραμμάτων μετρήσιμων επαγγελματικών δεξιοτήτων.

· Της υποβοήθησης των τμημάτων ανθρώπινου δυναμικού κατά την επιλογή των καταλληλότερων εργαζομένων για τις εκάστοτε θέσεις.

· Της δημιουργίας κλίματος εμπιστοσύνης, της βελτίωσης της επάρκειας και της επίδοσης του προσωπικού.

· Της προώθησης του πνεύματος της συστηματικής και συνεχιζόμενης εκμάθησης στο πλαίσιο του χώρου εργασίας.

Τα οφέλη της Πιστοποίησης Επαγγελματιών είναι πολλαπλά και έχουν ως αποδέκτες τους ίδιους τους Επαγγελματίες, τους Εργοδότες και φυσικά τους Πελάτες-Καταναλωτές. Αναλυτικότερα τα οφέλη αυτά μπορούν να συνοψισθούν στον ακόλουθο πίνακα:


Οφέλη για τους

Επαγγελματίες

Οφέλη για τους

Εργοδότες

Οφέλη για τους

Πελάτες-Καταναλωτές


Απόδειξη τεχνικών ικανοτήτων

Διεθνές διαβατήριο εργασίας

Αναγνώριση από τους εργοδότες (επιλογή, ανταμοιβή, προαγωγή)

Αναγνώριση δεξιοτήτων από τη βιομηχανία

Αναγνώριση μεταξύ συναδέλφων

Μηχανισμός επαύξησης κύρους

Μείωση μεταβολών εργατικού δυναμικού

Αυξημένη παραγωγικότητα

Αυξημένη εμπιστοσύνη

Βελτιωμένη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού

Ανταγωνιστικό πλεονέκτημα

Καλύτερες και περισσότερες επιλογές προσλήψεων

Κατάλληλα άτομα για την εκτέλεση των εργασιών

Δεξιότητες που θεμελιώνονται σε επικυρωμένους αντικειμενικούς σκοπούς επίδοσης

Δέσμευση του εργαζόμενου για τη διατήρηση και τη βελτίωση των δεξιοτήτων του

Βελτίωση του δείκτη τιμής/αξίας

Αυξημένη ικανοποίηση πελάτη




Προτάσεις

Μια σύγχρονη πολιτεία, που φιλοδοξεί να παρέχει ποιοτικές, αποδοτικές και αποτελεσματικές υπηρεσίες, οφείλει:

1. Να αναπτύξει, για το προσωπικό της (δημόσιος τομέας), μηχανισμούς συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης που υποστηρίζονται από ανεξάρτητη αξιολόγηση και πιστοποίηση ικανοτήτων.

2. Να ενθαρρύνει και να υποστηρίξει τις αντίστοιχες δομές για τους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην αγορά (ιδιωτικός τομέας).

Για το πρώτο σκέλος (δημόσιος τομέας) προτείνεται:

1. Η ανάπτυξη και υλοποίηση συστηματικών προγραμμάτων συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης για τους δημόσιους λειτουργούς,

2. Υποστήριξη της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης με ανεξάρτητο σύστημα αξιολόγησης τεχνικών ικανοτήτων του κάθε δημόσιου λειτουργού.

3. Η επαγγελματική εξέλιξη (ιεραρχική και οικονομική) των δημοσίων λειτουργών θα εξαρτάται, μεταξύ άλλων, και από τα αποτελέσματα της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης και της ανεξάρτητης αξιολόγησης των τεχνικών τους ικανοτήτων.

4. Το δημόσιο προσλαμβάνει κατά προτίμηση προσωπικό που διαθέτει ήδη τις κατάλληλες ανεξάρτητες επαγγελματικές πιστοποιήσεις.

5. Το δημόσιο απαιτεί από τους υπεργολάβους του να απασχολούν προσωπικό που διαθέτει τις κατάλληλες ανεξάρτητες επαγγελματικές πιστοποιήσεις.

6. Όλες οι αποδεκτές ανεξάρτητες επαγγελματικές πιστοποιήσεις που απαιτεί το δημόσιο παρέχονται από διαπιστευμένους φορείς πιστοποίησης του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι ελέγχονται συστηματικά από το Εθνικό Συμβούλιο Διαπίστευσης (ή ισοδύναμο της ΕΕ) βάσει των απαιτήσεων του διεθνούς προτύπου ISO 17024.



Για το δεύτερο σκέλος (αγορά-ιδιωτικός τομέας) προτείνεται:

1. Η κατάργηση των, πάσης φύσεως, κρατικών επαγγελματικών/κλαδικών αδειοδοτήσεων και αντικατάστασή τους από ανεξάρτητο σύστημα αξιολόγησης και διαπιστευμένης πιστοποίησης τεχνικών ικανοτήτων επαγγελματιών.

2. Ενθάρρυνση ανάπτυξης και υλοποίησης συστηματικών προγραμμάτων συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης για τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα που οδηγούν σε πιστοποίηση επαγγελματιών. (βλ. μέτρο 5 και 9)

3. Ενθάρρυνση της διατήρησης της ανεξάρτητης πιστοποίησης επαγγελματιών με προγράμματα συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης και επαναπιστοποίησης (βλ. μέτρο 5 και 9).

4. Οι επιχειρήσεις αποφασίζουν για την ανάγκη και τον προϋπολογισμό εκπαίδευσης και πιστοποίησης των στελεχών τους.

5. Καταργείται η υποχρεωτική εισφορά επιχειρήσεων υπέρ του λογαριασμού ΛΑΕΚ και αντικαθίσταται από αντίστοιχου μεγέθους κίνητρο μείωσης της φορολογίας των επιχειρήσεων, που επιλέγουν να συμμετέχουν σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης των εργαζομένων τους τα οποία υποχρεωτικά οδηγούν σε ανεξάρτητη αναγνωρισμένη πιστοποίηση επαγγελματιών.

6. Ως αναγνωρισμένες θεωρούνται όλες οι ανεξάρτητες πιστοποιήσεις επαγγελματιών που παρέχονται από φορείς πιστοποίησης προσώπων του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι ελέγχονται συστηματικά από το Εθνικό Συμβούλιο Διαπίστευσης (ή ισοδύναμο της ΕΕ) και διαπιστεύονται βάσει των απαιτήσεων του διεθνούς προτύπου ISO 17024.

7. Ιδιωτικοποιούνται ή καταργούνται οι πάσης φύσεως κρατικοί φορείς και οργανισμοί πιστοποίησης, ελέγχου και αξιολόγησης επαγγελματικών ικανοτήτων.

8. Καταργούνται οι πάσης φύσεως κρατικοί φορείς ρύθμισης και αξιολόγησης προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης.

9. Δικαιούχοι όποιων κοινοτικών επιδοτήσεων ή κρατικών ενισχύσεων (πχ φορολογικά κίνητρα) είναι οι φορείς εκπαίδευσης των οποίων τα εκπαιδευτικά προγράμματα πιστοποιούνται από ανεγνωρισμένους φορείς πιστοποίησης του ιδιωτικού τομέα.

10. Ως αναγνωρισμένες θεωρούνται όλες οι ανεξάρτητες πιστοποιήσεις εκπαιδευτικών προγραμμάτων και φορέων εκπαίδευσης που παρέχονται από φορείς πιστοποίησης του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι ελέγχονται συστηματικά από το Εθνικό Συμβούλιο Διαπίστευσης (ή ισοδύναμο της ΕΕ) και διαπιστεύονται βάσει των απαιτήσεων του διεθνούς προτύπου ISO 17024 και ΕΝ 45011 (ISO Guide 17065).
ganast.blogspot.com 

4o ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ -ΠΑΤΡΑ

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Η Ελλάδα για να σωθεί χρειάζεται πανστρατιά και εθνική συνεννόηση. Χρειάζεται μια πολιτική εξόδου απ’ την κρίση σαν κι αυτή που απαίτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση απ’ την Πορτογαλία


Στο δρόμο για το Ιδρυτικό Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμμαχίας στις 27, 28 και 29 Μαΐου πραγματοποιήθηκε σήμερα η τέταρτη προσυνεδριακή Συνδιάσκεψη του κινήματος στην Πάτρα.

Τη συνδιάσκεψη που είχε θέμα τις θέσεις της Δημοκρατικής Συμμαχίας για την Παιδεία και το μεταναστευτικό άνοιξε ο Γενικός Διευθυντής της Δημοκρατικής Συμμαχίας Γιώργος Αναστασόπουλος.
Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν οι βουλευτές της Δημοκρατικής Συμμαχίας, η πρόεδρος του κινήματος Ντόρα Μπακογιάννη, ειδικοί εισηγητές, αλλά και απλά μέλη που μίλησαν για το εκπαιδευτικό σύστημα, τα πανεπιστήμια, τη μετανάστευση και τις προγραμματικές θέσεις της Δημοκρατικής Συμμαχίας για την περιφερειακή ανάπτυξη  της Δυτικής Ελλάδας.
Η πρόεδρος του κινήματος Ντόρα Μπακογιάννη στην ομιλία της είπε ότι «ο πρωθυπουργός δεν επέδειξε  πολιτική τόλμη. Συμβιβάστηκε για να  αγοράσει  χρόνο και για να αποφύγει τη σύγκρουση με το «βαθύ κράτος» του ΠΑΣΟΚ. Έτσι όμως, σπαταλάει τις θυσίες των Ελλήνων και  μας οδηγεί να πληρώσουμε σύντομα πολύ  πιο μεγάλο τίμημα. Και το χειρότερο: Επαναλαμβάνει το ολέθριο  πρώτο εξάμηνο της κυβέρνησης  του  όταν,  όπως και τώρα,  χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Το συμπέρασμα: Η κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν θέλει».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας της η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας τόνισε ότι «βλέποντας την κατάσταση αυτή, ζητήσαμε πολιτικές πρωτοβουλίες . Ζητήσαμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μια στοιχειώδη συνεργασία. Ζητήσαμε συνεννόηση. Ζητήσαμε μια ελάχιστη κοινή πολιτική. Η δική μας θέση είναι καθαρή: Η Ελλάδα για να σωθεί χρειάζεται πανστρατιά και εθνική συνεννόηση. Χρειάζεται μια πολιτική εξόδου απ’ την κρίση σαν κι αυτή που απαίτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση απ’ την Πορτογαλία».

Ακολουθούν σημεία ομιλίας της Ντόρας Μπακογιάννη

«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στην Πάτρα, για το 4οΠροσυνέδριο της «Δημοκρατικής Συμμαχίας».
Διαλέξαμε την Πάτρα, φίλες και φίλοι, για να παρουσιάσουμε, πέρα από το πρόγραμμά μας για τη Δυτική Ελλάδα, και δύο βασικά, δύο θεμελιώδη για τη «Δημοκρατική Συμμαχία» προγράμματα:

·         Το πρόγραμμά μας για την Παιδεία, το οποίο, όπως θα διαπιστώσετε σε λίγο, είναι ένα αναλυτικό, ολότελα ριζοσπαστικό, ένα φιλελεύθερο, ένα επαναστατικό θα έλεγα, πρόγραμμα.

Κι αυτό γιατί αφορά τα παιδιά και τα εγγόνια μας: Το μέλλον της πατρίδας, το μέλλον του έθνους.

·         Παρουσιάζουμε επίσης το πρόγραμμά μας τόσο για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, που έχει γίνει εθνική πληγή πρώτου μεγέθους, όσο και για τη διαχείριση της νόμιμης.
Σήμερα που σας μιλάω δεν έχουν περάσει ούτε 24 ώρες από τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού.
Και, με την ειλικρίνεια που νομίζω ότι γνωρίζετε ότι διακρίνει τις πολιτικές μου τοποθετήσεις, σας λέω ξεκάθαρα τούτο:
Είμαι βαθύτατα ανήσυχη και προβληματισμένη. Και το ίδιο είναι, πιστεύω, και ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Αυτό περίμενε η χώρα; Αυτό περίμενε ο λαός μας; Αυτό περίμεναν οι εταίροι μας και όλοι όσοι μας στηρίζουν για να βγούμε απ’ τα αδιέξοδα;
Έχουμε ένα αόριστο ευχολόγιο. Δεν υπάρχει σχέδιο. Δεν υπάρχουν σαφείς στόχους. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.
Ο πρωθυπουργός δεν επέδειξε  πολιτική τόλμη. Συμβιβάστηκε για να  αγοράσει  χρόνο και για να αποφύγει τη σύγκρουση με το «βαθύ κράτος» του ΠΑΣΟΚ.
Έτσι όμως, σπαταλάει τις θυσίες των Ελλήνων και  μας οδηγεί να πληρώσουμε σύντομα   πολύ  πιο μεγάλο τίμημα. Και το χειρότερο: Επαναλαμβάνει  το ολέθριο  πρώτο εξάμηνο της κυβέρνησης  του  όταν,  όπως και τώρα,  χάθηκε πολύτιμος χρόνος.
Το συμπέρασμα: Η κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν θέλει.
Πού είναι οι αναγκαίες, μείζονες, μεταρρυθμίσεις για τις οποίες ακούμε μέρες τώρα;

·         Είναι μεταρρύθμιση να κρατά το δημόσιο χαρακτήρα της η Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο;

·         Είναι αλλαγή οι πολιτικοί συμβιβασμοί που σηματοδοτεί η δειλή  μερική μετοχοποίηση της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ ή των άλλων ΔΕΚΟ;

·         Είναι ουσιαστικές παρεμβάσεις και αξιόπιστες προτάσεις για την επόμενη μέρα τα ημίμετρα και τις αοριστίες που ανακοινώθηκαν;

·         Είναι σχέδιο για την ανάπτυξη και την ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων η αναφορά σε προγράμματα όπως το “jessica” και το “jeremie”;
Αυτό το πρόγραμμα μόνο τον σκληρό πυρήνα, τα λεγόμενα «σπλάχνα» του ΠΑΣΟΚ ικανοποιεί!
Αλλά για πόσον καιρό θα ικανοποιεί κι’ αυτούς ακόμη; Άμα το καράβι βυθιστεί θα βυθιστούμε όλοι μαζί.

Έχουμε τώρα ένα άτολμο, ένα δειλό και θόλο πρόγραμμα. Έχουμε έλλειψη εθνικής συνεννόησης, συναίνεσης, καθώς και τα άλλα κόμματα –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, την ίδια ατολμία, την ίδια έλλειψη συναίνεσης, τον ίδιο λαϊκισμό καλλιεργούν. Αλλά, η μηδενιστική Αριστερά, καλλιεργεί επιπλέον και την ανομία: Δεν υπάρχει διαδήλωση, δεν υπάρχει κατάληψη, δεν υπάρχει παρεμπόδιση που να μην την ευνοεί. Ο νόμος κατάντησε έννοια σχετική.
Και καμιά πολιτική, ακόμα κι αν είναι σωστή, δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
Βλέποντας την κατάσταση αυτή, ζητήσαμε πολιτικές πρωτοβουλίες . Ζητήσαμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μια στοιχειώδη συνεργασία.
Ζητήσαμε συνεννόηση. Ζητήσαμε μια ελάχιστη κοινή πολιτική.
Η δική μας θέση είναι καθαρή: Η Ελλάδα για να σωθεί χρειάζεται πανστρατιά και εθνική συνεννόηση. Χρειάζεται μια πολιτική εξόδου απ’ την κρίση σαν κι αυτή που απαίτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση απ’ την Πορτογαλία.
Πολιτική εθνικής συνεννόησης και συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή ένωση που δέχθηκε τελικά και η αντιπολίτευση, ο κ. Κοέλιο. Φαίνεται ότι δεν πείσθηκε από την συνταγή του κ. Σαμαρά για μηδενισμό του ελλείμματος χωρίς θυσίες σε 18 μήνες. Θα ήταν όλα αυτά κωμικά, αν δεν βρισκόμαστε στο χείλος της αβύσσου.

Από την Πάτρα. Απ’ αυτήν την πόλη που υπήρξε πάντα η Πύλη της Ελλάδας προς την Ευρώπη.
Απ’ αυτήν την πόλη, μέσω της οποίας έφταναν στην Ελλάδα οι νέες ιδέες, τα νέα ρεύματα, ακόμα και οι νέες μορφές πάλης, κάνω μια τελευταία, μια δραματική έκκληση, προς τα παλιά ελληνικά κόμματα!



·         Σοβαρευθείτε!

·         Συγκεντρωθείτε στην αντιμετώπιση της κρίσης!

·         Συνεννοηθείτε!
Παίζετε εν ου παικτοις. Η Ελλάδα αγωνιά. Ο λαός μας είναι βυθισμένος στη θλίψη και την απαισιοδοξία. Αφουγκραστείτε επιτέλους τι θέλει από σας η ελληνική κοινωνία!
Μέσα σ’ αυτόν τον ωκεανό της ανευθυνότητας. Πληρώνοντας και η ίδια ένα τίμημα, ως αποτέλεσμα της γενικευμένης δυσπιστίας απέναντι σ’ ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, γεννήθηκε η «Δημοκρατική Συμμαχία».
Διακηρύξαμε απ’ την αρχή ποιοι είμαστε:

·         Ριζοσπάστες

·         Φιλελεύθεροι

·         Πολίτες ενός πλατιού ρεύματος, απ’ τη σοσιαλδημοκρατία και τους φιλελεύθερους, τους ανανεωτικούς συντηρητικούς πολίτες. Μια συμμαχία.
Μια δημοκρατική συμμαχία πολιτών που γυρίζουν σελίδα.
Που δεν θέλουν απλώς τις ριζοσπαστικές αλλαγές.
Που τις σχεδιάζουν μελετημένα και ολοκληρωμένα.
Σειρά επαναστατικών αλλαγών έχουν ήδη παρουσιαστεί από τη Δημοκρατική Συμμαχία

·         38 ριζικές αλλαγές στην Οικονομία

·         Ριζοσπαστικές αλλαγές για την Υγεία, την Κοινωνική Πρόνοια, την Ασφάλεια και τις συντάξεις

·         Μια νέα πνοή για τη γεωργία
Και σήμερα εδώ στην Πάτρα, η πιο ριζοσπαστική πρόταση απ΄όλες: η πρότασή μας για την Παιδεία.
Θέλουμε ένα καινούργιο σύστημα, προτείνουμε σαρωτικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης.
Στόχος μας η καλλιέργεια αρχών, αξιών, γνώσεων ικανών για τη δημιουργία ολοκληρωμένων αλλά και κοινωνικοποιημένων –αν το επιθυμούν- πολιτών.
Η σημερινή κατάσταση δεν πάει άλλο!
Στις τελευταίες πανελλαδικές εξετάσεις το ποσοστό των μαθητών που βρέθηκε κάτω από τη βάση ξεπέρασε το 37%.
Στην κατάταξη του έγκυρου διαγωνισμού Πίζα (PISA) που διεξάγεται κάθε 3 χρόνια, τα παιδιά μας πήραν την 28η θέση με τελευταία την 30η.
Η μηδενική, φλύαρη – και σπάταλη (με τα λεφτά των άλλων) Αριστερά, αλλά όχι μόνον αυτή, ζητάει όλο και περισσότερες δαπάνες.
Εκεί είναι το πρόβλημα; Αν ναι, τότε πως η Φινλανδία κατέκτησε την πρώτη θέση;
Αλλά η Φινλανδία που είναι πρώτη στον κόσμο, καταρρίπτει πολλούς ελληνικούς μύθους:

·         Την ανάγκη για ακόμη μικρότερη τάξη: Αλλά εκεί υπάρχουν 20 μαθητές ανά τάξη, 17 στην Ελλάδα

·         Την ανάγκη για περισσότερους δασκάλους : Αλλά εκεί υπάρχει ένας δάσκαλος για 15 μαθητές, ενώ είναι 10 στην Ελλάδα

·         Το κόστος : 5.000 δολάρια εδώ, 5.500 στη Φινλανδία το κόστος ανά μαθητή. Στη Φινλανδία των τριπλάσιων μισθών, σημειώνουμε τριπλάσιοι οι μισθοί αλλά όχι οι εκπαιδευτικοί.

·         Ώρες διδασκαλίας : 544 εδώ, 550 εκεί.
Ξοδεύουμε λοιπόν, φίλες και φίλοι,  σχεδόν όσα οι Φινλανδοί, έχουμε τάξεις μικρές και πολλούς δασκάλους, καλούς μισθούς, κλπ, και η Παιδεία μας είναι 27 θέσεις πιο κάτω. Δεν τα βλέπουν οι αρμόδιοι αυτά; Δεν τα βλέπουν τα κόμματα που ζητάνε όλο και πιο πολλά λεφτά, κομμματισμό και λιγότερη προσπάθεια; Ξεκινάμε τη ριζική αλλαγή: Μετατρέπουμε το όλο σύστημα από γραφειοκρατικό με κεντρικό σχεδιασμό σε αποκεντρωμένο με πρωταγωνιστές τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και κυρίως τους μαθητές και τους σπουδαστές. Αλλάζει ο τρόπος χρηματοδότησης : το ποσό που αναλογεί σε κάθε μαθητή πηγαίνει στους γονείς και στους σπουδαστές κατ΄ευθείαν. Εκείνοι το διαθέτουν σε όποιο σχολείο, ΑΕΙ ή ΤΕΙ διαλέγουν οι ίδιοι.
Εισάγεται η αξιολόγηση παντού. Στη διοίκηση των σχολείων συμμετέχουν οι γονείς.
Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση:

·         Τελειώνει η γραφειοκρατία. Οι εκπαιδευτικοί γυρίζουν στις τάξεις τους. Στο κεντρικό υπουργείο Παιδείας μένει το 25% των σημερινών του δυνάμεων.

·         Καταργούνται 450 Γραφεία Εκπαίδευσης. Δημιουργούνται 100 Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και 2.000 ακόμα εκπαιδευτικοί αποδεσμεύονται.

·         Μαθητές και καθηγητές λαμβάνουν φορητό υπολογιστή και οι καθηγητές επιμορφώνονται να τον χρησιμοποιούν.

·         Παρέχονται ίσες ευκαιρίες στα άτομα με ειδικές ανάγκες.
Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση:
Ριζική μεταρρύθμιση

·         Περιορισμός, μέχρι ασφυξίας, του κομματισμού

·         Υψηλότερες απαιτήσεις από διδάσκοντες και διδασκόμενους

·         Ουσιαστική οικονομική στήριξη των φοιτητών και σπουδαστών

·         Δύο εξεταστικές περίοδοι: με την αποτυχία στην πρώτη, βοηθιέται ο φοιτητής από επιβλέποντα καθηγητή για να πετύχει στη δεύτερη. Αν πάλι αποτύχει μια τρίτη ευκαιρία χωρίς τους αρχικούς εξεταστές που τον απέρριψαν. Αλλά, αν αποτύχει και την τρίτη φορά επαναλαμβάνει την χρονιά ή το εξάμηνο.

·         Εφαρμόζεται πλήρως η αξιολόγηση

·         Καθιερώνονται φοιτητικά δάνεια με 100% ανάληψη του κόστους των επιτοκίου απ το κράτος.

·         Το δήθεν άσυλο καταργείται για τους χώρους αλλά επεκτείνονται για την ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα, τη διδασκαλία και την έκφραση γνώμης.

·         Για όλα τα αυτόφωρα αδικήματα είναι δυνατή η παρέμβαση της αστυνομίας και όχι μόνο για τα κακουργήματα. Έτσι δεν θα ξανασυμβούν οι σκηνές που ντρόπιασαν την ακαδημαϊκή μας κοινότητα, όταν επιχειρήθηκε από αναρχοφασίστες βίαιη επίθεση εναντίον του Τζέιμς Γουότσον, κατόχου του βραβείου νόμπελ και «πατέρα του DNA».

·         Καθιερώνονται ιδιωτικά πανεπιστήμια με την αναγκαία τροποποίηση του άρθρου 16 και ενθαρρύνονται οι επενδύσεις Παιδείας που θα φέρουν γνώση και νέους πόρους στη χώρα μας με ξενόγλωσσα προγράμματα.

·         Τα Ακαδημαϊκά Ιδρύματα συνδέονται με την οικονομία και με την αγορά εργασίας. Μετατρέπονται από χώροι ενίοτε παραγωγής ανέργων σε χώρους που προωθούν την εργασία και εκπληρώνουν τα όνειρα των φοιτητών και σπουδαστών για μια καριέρα άξια των σπουδών τους και της προσπάθειας που έχουν καταβάλλει».


«Από δω, απ΄την Πάτρα, κοιτάζοντας προς την Ευρώπη φωνάζουμε: Η Ελλάδα θα τα καταφέρει! Καμία Κασσάνδρα δεν θα τη λυγίσει. Ενώστε τις δυνάμεις σας με τη Δημοκρατική Συμμαχία, ό,τι κι αν στηρίξατε στο παρελθόν. Είμαστε μια δύναμη ευθύνης αλλά, ταυτόχρονα, και δύναμη ανατροπής. Είμαστε οι μόνοι που μέσα στην κρίση μελετάμε και έχουμε την τόλμη να προτείνουμε συγκροτημένα και τολμηρά μέτρα ώστε να βγούμε απ΄αυτήν. Είναι ριζοσπαστικά και καινοτόμα όσα λέμε για την Παιδεία. Όσα πρωτοακούστηκαν εδώ στην Πάτρα σήμερα. Σύμβολό μας είναι το ελαιόδεντρο. Είναι συνήθως μικρό, αλλά απ΄όλα τα  δέντρα το πιο παραγωγικό. Μακρόβιο και ανθεκτικό. Καρπίζει και στην πιο άγονη γη».