Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

Τα αγγλικά είναι αρχαία Ελληνικά;

Τα αγγλικά είναι αρχαία Ελληνικά;
Ο Όμηρος στην Αγγλική γλώσσα
Μία ἐργασία βασισμένη σὲ Μελέτη τῆς ὁμογενοῦς καθηγήτριας Ἀναστασίας Γονέου.
Μὲ τίτλο «Ἑλληνικὴ Γλώσσα – τροφὸς ὅλων τῶν γλωσσῶν », ἡ Ἀναστασία Γονέου, μεταξὺ ἄλλων, ἀναφέρει:
«Ἡ Ὁμηρικὴ (Ἑλληνικὴ) Γλώσσα, ἀποτελεῖ τὴ βάση ἐπάνω στὴν ὁποία στηρίχτηκαν πλῆθος σύγχρονων γλωσσῶν.
Ἀκόμα κι ἂν δὲν ὑπῆρχε καμία ἄλλη ἀναφορά, ἀκόμα κι ἂν δὲν εἶχε διασωθεῖ κανένα προκατακλυσμιαῖο μνημεῖο, θὰ ἀρκοῦσε ἡ Ἑλληνικὴ Γλώσσα ὡς ἀπόδειξη τῆς ὕπαρξης στὸ παρελθόν, μίας ἐποχῆς μεγάλου πολιτισμοῦ. Στὴ γλώσσα μᾶς εἶναι ἐμφυτευμένη ὅλη ἡ γνώση ποὺ κατέκτησε ὁ ἄνθρωπος, ἕως τὴν παροῦσα στιγμή. Κάθε ἑλληνικὴ λέξη-ὅρος φέρει ἕνα βαρὺ φορτίο νόησης, φορτίο ποὺ οἱ προγενέστεροι ‘ἐξόδευσαν’, γιὰ νὰ κατακτήσουν γνωστικὰ τὴ συγκεκριμένη ἔννοια καὶνὰ τὴν ‘βαπτίσουν’ μὲ τὸ συγκεκριμένο ὄνομα-λέξη ».

Παράδειγμα:
AFTER = Ἀπὸ τὸ ὁμηρικὸ αὐτὰρ= μετά. Ὁ Ὅμηρος λέει: ”θα σᾶς διηγηθῶ τί ἔγινε αὐτᾶρ”.
AMEN = λατινικά: amen. Τὸ γνωστὸ ἀμὴν προέρχεται ἀπὸ τὸ ἀρχαιότατο ἢ μὴν = ἀληθῶς, (Ἰλιάδα Ὁμήρου β291-301), ἠμέν. Ἡ ἐξέλιξη τοῦ ἠμὲν εἶναι τὸ… σημερινὸ ἀμέ!

ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

BANK = λατινικὰ pango ἀπὸ τὸ παγιῶ, πήγνυμι. Οἱ τράπεζες πῆραν τὴν ὀνομασία τους ἀπὸ τὰ πρῶτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) τῆς ἀγορᾶς.
BAR = λατινικά: barra ἀπὸ τὸ μάρα = ἐργαλεῖο σιδηρουργοῦ.
BOSS = ἀπὸ τὸ πόσσις = ὁ ἀφέντης τοῦ σπιτιοῦ.
BRAVO = λατινικό, ἀπὸ τὸ βραβεῖο.
BROTHER = λατινικὰ frater ἀπὸ τὸ φράτωρ.
CARE = ἀπὸ τὸ καρέζω.
COLONIE ἀπὸ τὸ κολώνεια = ἀποικιακὴ πόλη.
DAY = Οἱ Κρητικοὶ ἔλεγαν τὴν ἡμέρα ‘διά’. Καί: εὐδιάθετος = εἶναι σὲ καλὴ μέρα.
DISASTER = ἀπὸ τὸ δυσοίωνος + ἀστὴρ
DOLLAR = ἀπὸ τὸ τάλλαρον = καλάθι ποὺ χρησίμευε ὡς μονάδα μέτρησης στὶς ἀνταλλαγές. π.χ. «δῶσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο εἶναι τὸ τάλληρο, ἀλλὰ καὶ τὸ τελλάρo!
DOUBLE = ἀπὸ τὸ διπλοὺς – διπλός.
EXIST = λατινικὰ ex+sisto ἀπὸ τὸ ἔξ+ιστημι= ἐξέχω, προέχω.
EXIT = ἀπὸ τὸ ἔξιτε = ἐξέλθετε
EYES = ἀπὸ τὸ φάεα = μάτια.
FATHER = ἀπὸ τὸ πάτερ (πατήρ).
FLOWER = λατινικὰ flos ἀπὸ τὸ φλόος.
FRAPPER = ἀπὸ τὸ φραγκικὸ hrappan ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ (F)ραπίζω = κτυπῶ ( F= δίγαμμα).
GLAMO UR = λατινικὸ gramo ur ἀπὸ τὸ γραμμάριο. Οἱ μάγοι παρασκεύαζαν τὶς συνταγές τους μὲ συστατικὰ μετρημένα σὲ γραμμάρια καὶ ἐπειδὴ ἡ ὅλη διαδικασία ἦταν γοητευτικὴ καὶ μὲ κύρος, τὸ gramou r – glamou r, πῆρε τὴν σημερινὴ ἔννοια.
HEART, CORE = ἀπὸ τὸ κέαρ = καρδιά.
HUMOR = ἀπὸ τὸ χυμὸρ = χυμὸς (Στὴν εὐβοϊκὴ διάλεκτο, ὅπως ἀναφέρεται καὶ στὸν Κρατύλο τοῦ Πλάτωνος, τὸ τελικὸ ’ ς’ προφέρεται ὡς ‘ρ’. Π.χ. σκληρότηρ ἀντὶ σκληρότης).
I = ἀπὸ τὸ ἐγὼ ἢ ἴω, ὅπως εἶναι στὴν βοιωτικὴ διάλεκτο.
ILLUSION = ἀπὸ τὸ λίζει = παίζει.
ΙS = ἀπὸ τὸ εἷς.
KARAT = ἐκ τοῦ κεράτιον, (μικρὸ κέρας γιὰ τὴ στάθμιση βάρους).
KISS ME = ἐκ τοῦ κύσον μὲ = φίλησε μὲ (…εἶπε ὁ Ὀδυσσέας στὴν Πηνελόπη).
LORD = ἐκ τοῦ λάρς. Οἱ Πελασγικὲς Ἀκροπόλεις ὀνομάζονταν Λάρισσες καὶ ὁ διοικητὴς τοὺς λὰρς ἢ λαέρτης. Ὅπως: Λαέρτης – πατέρας τοῦ Ὀδυσσέα).
LOVE = λατινικό: love ἀπὸ τὸ ’λάFω’. Τὸ δίγαμμα (F) γίνεται ‘αὖ’ καὶ ’ λάF ὢ’ σημαίνει ”θέλω πολύ”.
MARMELADE = λατινικὰ melimelum ἀπὸ τὸ μελίμηλον = κυδώνι.
MATRIX = ἀπὸ τὸ μήτρα.
MATURITY = λατινικά: maturus ἀπὸ τὸ μαδαρὸς= ὑγρός.
MAXIMUM = λατινικά: maximum ἀπὸ τὸ μέγιστος.
MAYONNAISE = ἀπὸ τὴν πόλη Mayon, ποὺ πῆρε τὸ ὄνομά της ἀπὸ τὸ Μάχων = ἑλληνικὸ ὄνομα καὶ ἀδελφός του Ἀννίβα.
ME = ἀπὸ τὸ μέ.
MEDICINE = λατινικὰ :medeor ἀπὸ τὸ μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω ἐπιδέξια. Καὶ μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.
MENACE = ἀπὸ τὸ μῆνις.
MENTOR = ἀπὸ τὸ μέντωρ.
MINE = ἀπὸ τὸ Μινῶαι (= λιμάνια τοῦ Μίνωα, ὅπου γινόταν ἐμπόριο μεταλλευμάτων. «Κρητῶν λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ἐ’84,2).
MINOR = λατινικά: minor ἀπὸ τὸ μινὺς = μικρός. Στὰ ἐπίσημα γεύματα εἶχαν τὸ μινύθες γραμμάτιον, ἕνα μικρὸ κείμενο στὸ ὁποῖο ἀναγραφόταν τί περιελάμβανε τὸ γεῦμα. Παράγωγο τό… menu!
MODEL = ἀπὸ τὸ μῆδος= σχέδιο (ἡ ἴδια ρίζα μὲ τὴ μόδα (= moda).
MOKE = ἀπὸ τὸ μῶκος = αὐτὸς ποὺ χλευάζει.
MONEY = λατινικό: moneta ἀπὸ τὸ μονία = μόνη ἐπωνυμία τῆς Θεᾶς Ἥρας: Ἠραμονία. Στὸ προαύλιο τοῦ ναοῦ τῆς Θεᾶς στὴ Ρώμη ἦταν τὸ νομισματοκοπεῖο καὶ τὰ νομίσματα ἔφεραν τὴν παράστασή της, (monetae).
MOTHER = ἀπὸ τὸ μάτηρ, μήτηρ.
Όμηρος
MOVE = ἀπὸ τὸ ὁμηρικὸ ἀμείβου = κουνήσου!
MOW = ἀπὸ τὸ ἀμάω = θερίζω.
NIGHT = ἀπὸ τὸ νύχτα.
NO = λατινικό: non, ne ἐκ τοῦ ἐκ τοῦ νή: ἀρνητικὸ μόριο ( ”νέ τρώει, νὲ πίνει”), ἢ (νηπενθὴς = ἀπενθῆς, νηνεμία = ἔλλειψη ἀνέμου.
PAUSE = ἀπὸ τὸ παύση.
RESISTANCE = ἀπὸ τὸ ρὰ + ἴστημι.
RESTAURANT = ἀπὸ τὸ ρὰ + ἵσταμαι = ἔφαγα καὶ στηλώθηκα.
RESTORATION = λατινικὰ restauro ἀπὸ τὸ ρά+ιστημι, ὅπου τὸ ρὰ δείχνει συνάρτηση, ἀκολουθία, π.χ . ρὰ-θυμός, καὶ ἴστημι = στήνομαι.
SERPENT = λατινικὰ serpo ἀπὸ τὸ ἕρπω (ἑρπετό). H δασεία ( ‘) προφέρεται ὡς σ = σερπετό.
SIMPLE = ἀπὸ τὸ ἁπλοὺς (ἡ λέξη δασύνεται).
SPACE = ἀπὸ τὸ σπίζω = ἐκτείνω διαρκῶς.
SPONSOR ἀπὸ τὸ σπένδω = προσφέρω (σπονδή).
TRANSFER ἀπὸ τὸ τρύω (διαπερνῶ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνῶ τὸν Ἀτλαντικό.
TURBO = ἀπὸ τὸ τύρβη = κυκλικὴ ταραχώδης κίνηση.
YES = ἀπὸ τὸ γὲ = βεβαίως.
WATER = ἀπὸ τὸ Ὕδωρ (νερό), μὲ τὸ δ νὰ μετατρέπεται σὲ τ .

Αφιερωμένο σε όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1943 -1985

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Είμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία
περιμένοντας.




Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές
έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα
ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες
ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα
σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής
θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και
μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα
ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,
καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν
φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες
κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε
κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε
ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε
«μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και
δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα
στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν
υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν
υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν
έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα
θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε
κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε
καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το
ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν
παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό
ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή
οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά
κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά
φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί
συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί
έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και
παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε
χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη
βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους
πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα
στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν
ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των
φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να
ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο
σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν
έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να
μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να
περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε
ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη
προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με
ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια
κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας
κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και
μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες
την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

Αγνώστου ταυτότητας μέχρι στιγμής.
Τον ευχαριστούμε για το ταξίδι...


Tο παραπάνω κείμενο υπάρχει εδώ και πολύ καιρό και κυκλφορεί στο διαδίκτυο, είναι αγνώστου ταυτότητας ο συντάκτης του, αλλά σίγουρα εκφράζει χιλιάδες από εμάς.
Εκφράζει ένα κόσμο που ζήσαμε ως αυτονόητο και απόλυτα φυσιολογικό και ξαφνικά... εξαφανίστηκε...
 

"Δε μπορώ να υπηρετήσω ένα κόμμα που έχει χάσει τους σκοπούς και την ιδεολογία του"... Ακατάσχετη η αιμορραγία της ΝΝΔούλας!...!

Αποχώρησε από τη ΝΝΔ του Σαμαρά ο Γραμματέας ΟΝΝΕΔ Ιωαννίνων, Μιχάλης Τσάγκας, αποστέλλοντας την παρακάτω επιστολή παραίτησης:

Υπήρξα ενεργό μέλος της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας από τα φοιτητικά μου χρόνια σαν... Ενεργός Δαπίτης και μετέπειτα σαν μέλος και εν ενεργεία γραμματέας της ΟΝΝΕΔ Ιωαννίνων. Έχω υπηρετήσει την πάλαι ποτέ μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη με όλες μου τις δυνάμεις, χωρίς να περιμένω κανένα αντάλλαγμα για την προσφορά μου αυτή.

Θεωρώ όμως ότι πλέον δε μπορώ να υπηρετήσω ένα κόμμα που έχει χάσει τους σκοπούς και την ιδεολογία του. Η Νέα Δημοκρατία όπως την οραματίστηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εδραίωσε την ιδεολογική της κυριαρχία στις αρχές του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού και είχε φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό. Είναι πραγματικά λυπηρό, ότι το κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκό κόμμα στην Ελλάδα δεν ακολουθεί πλέον φιλοευρωπαϊκή πολιτική.

Δυστυχώς σήμερα η νέα ηγεσία περιχαρακώνει και συρρικνώνει το κόμμα, λαϊκίζει επικίνδυνα και αποδομεί τη μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη. Πλέον δε θεωρώ ότι οφείλω ουδεμία αφοσίωση στη νέα Νέα Δημοκρατία, η οποία αγνοεί, υπονομεύει ή κι ακόμα προσπαθεί να «πνίξει» τις επίπονες προσπάθειες και τους αγώνες στελεχών και οπαδών της, πετώντας παράλληλα από το παράθυρο βασικές ιδεολογικές αρχές που έκαναν τη Νέα Δημοκρατία ένα μεγάλο κόμμα.

Τιμώ και σέβομαι τους φίλους και τους συναγωνιστές με τους οποίους μοχθήσαμε, χαρήκαμε, λυπηθήκαμε, γελάσαμε και κλάψαμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια για τη Νέα Δημοκρατία και θέλω να είμαι ξεκάθαρος προς όλους τους. Δεν μπορώ να αγωνίζομαι για μια παράταξη που έχει χάσει τον πολιτικό της προσανατολισμό, για μια παράταξη που έχει μηδενιστικές τάσεις προς τους αγώνες όλων αυτών που είχαν δώσει εαυτόν, για να αγγίξει το ιστορικό ποσοστό του 47%.

Τέλος, δεν θα γίνω συνεργός αποσιωπώντας την αλήθεια και επιτρέποντας έτσι σε μια παρέα ανθρώπων που μέχρι πρότινος πολέμησαν και πλήγωσαν την παράταξη να την διοικούν σήμερα. Παραμένω ελεύθερος και πιστός στις φιλελεύθερες πολιτικές αρχές μου και λυπάμαι που τόσα χρόνια αγώνων κατά την πορεία προς μία πιο ελεύθερη κοινωνία κατέρρευσαν μέσα σε λίγους μήνες αφήνοντας πίσω μόνο όμορφες αναμνήσεις.

Παραιτούμαι από την θέση του γραμματέα καθώς και από το εκτελεστικό σώμα της ΟΝΝΕΔ Ιωαννίνων και παρακαλώ όπως με διαγράψετε οριστικά από τα αρχεία μελών της Νέας Δημοκρατίας.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΑΓΚΑΣ
defrejus.blogspot.com

Παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την καταστροφή που προκάλεσε στην Άνδρο η κατολίσθηση της χωματερής

ΖΗΤΑ ΜΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ Ο ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ  ΣΚΥΛΑΚΑΚΗΣ

Την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην Άνδρο από την πρόσφατη κατολίσθηση που προκάλεσαν οι βροχοπτώσεις στη χωματερή του νησιού, με αποτέλεσμα να... παρασυρθούν και να καταλήξουν στη θάλασσα χιλιάδες τόνοι σκουπιδιών, ζητά με ερώτηση που κατέθεσε ο Θόδωρος Σκυλακάκης, Ευρωβουλευτής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και μέλος της Δημοκρατικής Συμμαχίας.
Επισημαίνοντας τις επιπτώσεις που εκτιμάται ότι θα επιφέρει η καταστροφή αυτή στη δημόσια υγεία, στο θαλάσσιο οικοσύστημα, στην τροφική αλυσίδα και στον παρακείμενο αρχαιολογικό χώρο του Στρόφιλα, ο Θόδωρος Σκυλακάκης ρωτά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
·        Την έχουν ενημερώσει οι Ελληνικές αρχές για την ακριβή έκταση της καταστροφής (ποσότητα και είδη αποβλήτων, θαλάσσια έκταση που επηρεάζεται) και για το εάν έχουν αναλάβει αντίστοιχες δράσεις για την αντιμετώπισή της;
·        Έχει εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση η κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων;
·        Σε τι δράσεις προτίθεται να προβεί η Επιτροπή σχετικά με (α) την μη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στην περίπτωση της Άνδρου και (β) τη διασφάλιση του μετριασμού των οικολογικών επιπτώσεων από την κατολίσθηση της χωματερής;
Σχετικά με το θέμα, ο Θόδωρος Σκυλακάκης που είναι μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η οικολογική καταστροφή στην Άνδρο δεν ήταν ούτε ατυχία, ούτε αστοχία, ούτε φυσική καταστροφή. Ήταν άμεση συνέπεια μιας συνειδητής πολιτικής ανοχής του ελληνικού κράτους και συνενοχής της τοπικής αυτοδιοίκησης στη διατήρηση και διαιώνιση ενός καθεστώτος εκτεταμένης παρανομίας και εγκληματικής οικολογικά αδιαφορίας σε ολόκληρη την Ελλάδα, για έναν και μόνο λόγο, την αποφυγή του πολιτικού κόστους της ορθολογικής διαχείρισης των απορριμμάτων. Η περίπτωση της Άνδρου είναι χαρακτηριστική. Χωματερή (όχι χώρος επιστημονικά ορθολογικής διαχείρισης απορριμμάτων), σε ρεματιά, που οδηγεί στη θάλασσα. Παράνομη λειτουργία επί δεκαετίες. Προειδοποίηση από το 2003 από την πυροσβεστική στις τοπικές αρχές  για την πιθανότητα να πάνε τα σκουπίδια στη θάλασσα λόγω της ρεματιάς. Δημιουργία ενός βουνού σκουπιδιών και κατάρρευσή του στη θάλασσα. Αδιαφορία ακόμα και σήμερα από όλους τους αρμοδίους  για την συντελούμενη οικολογική καταστροφή, καθώς τα απόβλητα της θαλάσσιας πλέον χωματερής ταξιδεύουν με τα κύματα του νοτιά και με τα ρεύματα του Κάβο Ντόρο και η θαλάσσια ζωή αρχίζει να τρέφεται με το μίγμα των σκουπιδιών που επιβαρύνεται και με τα βαρέα και τοξικά μέταλλα των αποβλήτων, που θα καταλήξουν στο πιάτο κάποιων ανυποψίαστων. Αδιαφορία από την κεντρική κυβέρνηση (η υπουργός Περιβάλλοντος έχει προφανώς σοβαρότερα θέματα που αποτελούν προτεραιότητα), να ερευνήσει τις αιτίες και τις ευθύνες της καταστροφής και να παρέμβει για τον μετριασμό της, αλλά και από τη δικαιοσύνη, να ερευνήσει αν έχει τηρηθεί ο νόμος. Ένα κράτος που σε όλες του τις πτυχές και τις εκφάνσεις δεν λειτουργεί και δεν προστατεύει ούτε τον πολίτη ούτε το περιβάλλον».
Στην ερώτηση του Θόδωρου Σκυλακάκη προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρονται αναλυτικά τα εξής:
«Στις 4 Φεβρουαρίου 2011, εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι σκουπιδιών κατέληξαν στην παραλία του Σχοινιά στην  Άνδρο, λόγω έντονης βροχόπτωσης. Τα απορρίμματα (μπάζα και οικιακά σκουπίδια, τοξικά απόβλητα της ΔΕΗ, απόβλητα μπαταριών και μηχανουργείων, πλαστικά κ.ά.), κατέληξαν στη θάλασσα αφού παρασύρθηκαν από τη χωματερή, η οποία βρίσκεται στην περιοχή Σταυροπέδα. Όλα τα απορρίμματα της Άνδρου καταλήγουν στη ρεματιά αυτή  (από 10-40 τόνοι καθημερινά αναλόγως της εποχής), η οποία είναι και ο μοναδικός χώρος εναπόθεσης απορριμμάτων στο νησί. Λόγω της  κατολίσθησης της χωματερής συντελέστηκε οικολογική καταστροφή. Εκτιμάται ότι υπάρχουν χιλιάδες τόνοι απορριμμάτων σε ακτίνα  τουλάχιστον 100 μέτρων στο θαλάσσιο χώρο της παραλίας του Σχοινιά και μέσα στη θάλασσα, με επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, τα θαλάσσια οικοσυστήματα, την τροφική αλυσίδα, ενώ οι εργασίες αποκατάστασης μπορεί να έχουν δυσμενείς  επιπτώσεις και στον παρακείμενο αρχαιολογικό χώρο τον Στρόφιλα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι (α) τα κράτη μέλη όφειλαν να εφαρμόσουν την κοινοτική νομοθεσία περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων μέχρι την 16η Ιουλίου 2001, (β) συνεχίζεται να χρησιμοποιείται ο χώρος για την εναπόθεση των απορριμμάτων, και (γ) διαπιστώνεται χρόνιο πρόβλημα στη διαχείριση των απορριμμάτων στο νησί της Άνδρου χωρίς να έχει πειστικά δρομολογηθεί νόμιμη λύση, ερωτάται η Επιτροπή:  Έχουν ενημερώσει οι Ελληνικές αρχές την Επιτροπή για την κατάσταση στην Άνδρο, την ακριβή έκταση της καταστροφής (ποσότητα και είδη αποβλήτων, θαλάσσια έκταση που επηρεάζεται) και για το εάν έχουν αναλάβει αντίστοιχες δράσεις για την αντιμετώπισή της; Έχει εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση η Οδηγία 99/31 περί υγειονομικής ταφής αποβλήτων και το σύνολο της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων και κυρίως η Οδηγία Πλαίσιο για τα Απόβλητα;  Σε τι δράσεις προτίθεται να προβεί η Επιτροπή σχετικά με (α) την ελλειπή εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στην περίπτωση της Άνδρου και (β) τη διασφάλιση του μετριασμού των οικολογικών επιπτώσεων από την κατολίσθηση της χωματερής;»

Καλημέρα ντόκτορ Γουάτσον!

Dr. Watson,

Καταρχήν, thank you for coming. Ξέρουμε ότι θα μπορούσατε να βρισκόσασταν κάπου αλλού, αλλά ήταν πολύ σημαντικό να επισκεφτείτε την γενέτειρα του δυτικού πολιτισμού. Η επαφή σας με το άνθος της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης θα σας έπεισε για την συνέχεια της μεγάλης μας πολιτιστικής παράδοσης.

Έχουμε ακούσει κάτι σχετικά με ένα Νόμπελ που κερδίσατε αλλά επειδή ο χρόνος είναι ελάχιστος, θα πρέπει να περιοριστούμε στα ουσιώδη, therefore:

- Είχατε εκλεγεί καθηγητής στο Harvard, ποιες φοιτητικές παρατάξεις σας υποστήριξαν;

- Είναι αλήθεια ότι υποχρεώνετε του φοιτητές να... γράφουν τις εργασίες τους; Εάν ναι, πως αντιμετωπίζονται οι κοινωνικές ανισότητες που προκύπτουν από μια τέτοια μεθόδευση;

- Στο πανεπιστήμιο του Σικάγου κάνατε μάθημα όταν είχε πολύ αέρα;

- Εάν κάποιος παρακολουθήσει να μαθήματα σας, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην μετέπειτα μοριοδότηση του;

- Στη γνωστή Harvard Yard ισχύει το άσυλο;

- Ήρθατε να κάνετε διάλεξη στην Πάτρα, έχει αναγνωριστεί το δίπλωμα σας από το ΔΙΚΑΤΣΑ;

In conclusion, θα θέλαμε να σας ευχαριστούμε που ήρθατε στην πόλη μας. Όπως λέει ο στοίχος από ένα νεότερο κλασσικό έργο “Ελα να Αγαπηθούμε Ντάρλινγκ”, είμαστε σίγουροι ότι “η ανάμνηση απ’ τη Greece θα σου μείνει για forever.”

Ο Έλλην φοιτητής,
The Dude
πηγή: ΜπλέΜήλο

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

«Ο επιμένων ελληνικά»

«Ο επιμένων ελληνικά» ήταν ένα παλιό μήνυμα που ακούγαμε και βλέπαμε εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 80. Την έμπνευση της διαφημιστικής καμπάνιας είχε ένας κάποιος μεικτός φορέας, ιδιωτών μικρομεσαίων επιχειρηματιών  και του Δημοσίου. Την ανάγκη της επέβαλε το γεγονός ότι οι πωλήσεις των ελληνικών προϊόντων είχαν αρχίσει να υποχωρούν με ραγδαίους ρυθμούς και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να εισέρχονται σε κατάσταση πρόωρη ύφεσης, σε μια Ελλάδα που η καταναλωτική της ευρωστία ανέβαινε και άρχιζε να αποκτά νέες καταναλωτικές συνήθειες και «αξίες».

Ηταν τότε που είχαν αρχίζει να ρέουν άφθονα τα χρήματα των «κουτόφραγκων», έτσι νομίζαμε, μέσω ποικίλων κοινοτικών προγραμμάτων και επιδοτήσεων. Η βαλκανική Ελλάδα ανακάλυπτε τη γοητεία και τη γκλαμουριά  του status symbol. Το ΄88 γινόταν πρώτη στην Ευρώπη, κατ’  αναλογίαν πληθυσμού, σε κατανάλωση ουίσκι και το ‘ 89 πρώτη σε κατοχή  «Μερτσέντες», ( όπως και το 2008 πρώτη σε κατοχή   Porsche   Cayenne , ενώ το 2010 στον καιρό του μνημονίου, ερχόταν …απλώς δεύτερη!). Τότε λοιπόν νέα εμπορικά σήματα, sorry brands,  (βοήθα  Glitteratti), έκαναν την εμφάνισή τους σε μοδάτα μαγαζιά. Ο Μίδας της επίπλαστης ευημερίας,  είχε καταργήσει τα οικονομικά σύνορα του καναναλωτισμού. Τα ψώνια στα …Μιλάνα και τα Παρίσια έγιναν must (και δεν ήταν για την μπουρζουαζία , για τον μέσο έλληνα  φοροφυγά, όπως και τον μέσο δανεισμένο έλληνα ήταν). Την ίδια ώρα η ελληνική παραγωγή αποδομείτο και αργοπέθαινε - σε παράλληλή πορεία βέβαια και με την αγροτική παραγωγή .

Όλα αυτά όμως θα ανήκουν σε πολύ λίγο στην ιστορία του ελληνικού  καταναλωτικού ονείρου.  Οσες ελληνικές επιχειρήσεις είχαν παραμείνει εν ζωή, έστω κι αν φυτοζωούσαν,  δέχονται πλέον την εξοντωτική επίθεση του μνημονίου με την στέγνια της ρευστότητας. Είναι επιχειρήσεις που δουλεύουμε εμείς, που δουλεύουν οι δικοί μας, οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας, οι γείτονες, οι συγχωριανοί μας,  που δουλεύουν, εν τέλει,  έλληνες. Η κρίση  μας αναγκάζει να κατανοήσουμε ότι είμαστε μια συγκεκριμένη κοινωνία που ακολουθεί πλέον την δική της κοινή πορεία και υφίσταται από κοινού τις επιπτώσεις της κρίσης.

Αυτή την ώρα, που μαίνεται η θύελλα της αδυσώπητης οικονομικής δυσπραγίας  που ενέσκηψε, χιλιάδες επιχειρήσεις κινδυνεύουν να καταρρεύσουν, να γίνουν κουφάρια και να δημιουργήσουν επί πλέον ανέργους με άδειες τσέπες και άδειες ζωές.  Γιαυτό και μείς, όσο και αν σας ακούγεται δασκαλίστικη η προτροπή, ας δώσουμε την δική μας μάχη.  Ας αγοράσουμε με πείσμα ελληνικά προϊόντα. Ας μην περιμένουμε να μας το πει κάποια επίσημη καμπάνια της παραζαλισμένης κυβέρνησης.( Αλλωστε ο πρωθυπουργός μας θα θεωρούσε, ίσως, μια τέτοια καμπάνια, ασύμβατη με τον διεθνισμό και την πολυπολιτισμικότητά του!)

Ξέρουμε και έχουμε όλοι τις ενστάσεις μας: Μα η ποιότητα .. μα το κόστος… μα το στυλ… μα οι τιμές… κλπ.  Όλα αυτά είναι γνωστά, σεβαστά, αλλά είμαστε σε πόλεμο και αυτά πρέπει να περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Δεν θα διασκεδάσουμε λιγότερο αν στο μπαρ η την ταβέρνα αν παραγγείλουμε ελληνική μπύρα, δεν θα περπατήσουμε λιγότερο καλά αν αγοράσουμε ελληνικό παπούτσι, δεν  θα πάρουμε περισσότερο καρκίνο (εμείς οι καπνιστές) αν αγοράσουμε ελληνικά τσιγάρα, δεν θα γίνουμε λιγότερο εμφανίσιμοι αν αγοράσουμε ελληνικά ρούχα. 

Είμαστε σε πόλεμο, και ένα μέρος της έκβασής του είναι και δικό μας θέμα, του καθενός μας χωριστά. Η τσέπη μας είναι το δικό μας όπλο. Ας το χρησιμοποιήσουμε για να δώσουμε δουλειά σε έλληνες και μια ελάχιστη ανάσα στην ελληνική οικονομία.
ΥΓ: Κάποιοι θα χαρακτηρίσουν απλοϊκότητα αυτή την προτροπή, στην εποχή του διεθνοποιημένου καπιταλισμού,  της ταξικής επίθεσης, της δορυφοροποίησης των περιφερειακών καπιταλιστικών οικονομιών,  κλπ , κλπ. Κάποιοι  άλλοι θα τα θεωρήσουν εθνικιστικά. Δεν πειράζει. Ο καθείς και αγώνας του…

www.protagon.gr 

Δεν θέλουν μαθητές στο Μουσείο της Ακρόπολης;


Το Μουσείο της Ακρόπολης είναι μία όαση στην έρημο των τελευταίων καταθλιπτικών ετών που ζούμε στην Ελλάδα. Ένας από τους ελάχιστους λόγους να αισθανόμαστε ότι υπάρχουν πράγματα που βελτιώνονται και ότι η Αθήνα είναι παραμένει μία πόλη που αξίζει τον θαυμασμό και την προσοχή του πολιτισμένου κόσμου. Ως εδώ, όλα ωραία.

Και γι αυτό ακριβώς, με σοκάρισε η ιστορία που μου διηγήθηκε χθες η διευθύντρια του σχολείου των παιδιών μου: οι δάσκαλοι αποφάσισαν να πάνε τους μαθητές μίας από τις “μεγάλες” τάξεις του Δημοτικού στο Μουσείο της Ακρόπολης, ώστε να προσελκύσουν το ενδιαφέρον τους για το μάθημα της Ιστορίας, μέσα από την ξενάγηση στον συγκεκριμένο “χωρο – χρόνο”. Το Μουσείο δηλώνει ότι με χαρά υποδέχεται οργανωμένες επισκέψεις σχολείων, ενώ επιπλέον – και πολύ σωστά – διαθέτει ειδικευμένους ξεναγούς για τα σχολεία, προκειμένου να λάβουν ολοκληρωμένες γνώσεις τα παιδιά (μοιρασμένα σε γκρουπ των 25, ώστε να απολαμβάνουν μία ποιοτική ξενάγηση).
Πώς εξηγείται και με ποια λογική επιβλήθηκε, λοιπόν, ο “κανονισμός” που προβλέπει ότι δεν επιτρέπεται σε κανένα σχολείο της χώρας να φέρει – ετησίως – περισσότερους από 150 μαθητές; Η Διευθύντρια του συγκεκριμένου σχολείου μου εξήγησε ότι αυτό αποτελεί πραγματικό πρόβλημα, καθώς υπάρχουν σχολεία όπου οι τάξεις αποτελούνται από πολλά τμήματα. Οι μαθητές διδάσκονται όλοι μαζί, στο ίδιο σχολικό έτος, το ίδιο μάθημα. Είναι παράλογο να μην τους δίνεται η ευκαιρία να πάνε όλοι την ίδια χρονιά στο Μουσείο της Ακρόπολης, στο πλαίσιο μίας οργανωμένης σχολικής επίσκεψης. Το Μουσείο αρνείται να διευκολύνει τις τάξεις σχολείων που αποτελούνται από 170 ή 180 μαθητές, δηλώνοντας με ανεξήγητη ακαμψία ότι “ο κανονισμός δεν το προβλέπει”. Με άλλα λόγια, υποχρεώνει το σχολείο να “κόψει” ορισμένους από τους μαθητές του και να τους στείλει στο Μουσείο...του χρόνου! Μου φάνηκε πραγματικά “απίθανος” αυτός ο κανονισμός και ανέτρεξα στην ιστοσελίδα του Μουσείου, ώστε να δω με τα μάτια μου αν αναφέρεται κάτι σχετικό. Και εξεπλάγην, όταν το διάβασα αναλυτικά, ως επίσημη πολιτική του Μουσείου .
Με βαθύ σεβασμό και ειλικρινή θαυμασμό προς το πρόσωπο του Προέδρου του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητή Αρχαιολογίας Δημήτρη Παντερμαλή, θα περιμένω και θα ελπίζω να επανεξεταστεί αυτή η πολιτική. Δε μιλώ για “ανατροπή” της. Αλλά δεν είναι παράλογο να δυσκολεύει μία σχολική επίσκεψη, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να είναι παραπάνω από 150 οι μαθητές μίας τάξης – και ενώ γνωρίζουμε ότι αυτό είναι αναπόφευκτο σε πολλές περιπτώσεις, λόγω του μεγέθους των σχολείων μας ;
ΥΓ: Το ερώτημα στον τίτλο είναι ρητορικό, γιατί δε μπορώ παρά να θεωρήσω δεδομένο, ότι και ο αρμόδιος υπουργός Παύλος Γερουλάνος – και ο καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής ονειρεύονται ακριβώς να γεμίζει το Μουσείο της Ακρόπολης κάθε μέρα από παιδιά, που μαθαίνουν να αγαπούν την Ιστορία.

www.protagon.gr 

ΔΗΛΩΣΗ ΝΤΟΡΑΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ

Αθήνα, 13 Απριλίου 2011

Ντόρα Μπακογιάννη: «Τα ισχυρά κρατικομονοπωλιακά συνδικάτα δεν μπορεί να είναι υπεράνω των νόμων»

         Η πρόεδρος του κινήματος «Δημοκρατική Συμμαχία» Ντόρα Μπακογιάννη, έκανε σήμερα την ακόλουθη δήλωση

«Με όσα αναγράφει ο τύπος για χρηματοδοτήσεις της ΓΕΝΟΠ, για απώλεια των σχετικών στοιχείων και εσωτερική έρευνα που διεξάγεται στη ΔΕΗ, αλλά και τις εμπρηστικές δηλώσεις της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ με τις οποίες επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα τρομοκρατίας για το πόρισμα των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης -που δεν υπάρχει ακόμα-  πιστεύουμε ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να διερευνηθεί η υπόθεση από τη Δικαιοσύνη.
Σε μια περίοδο που ο ελληνικός λαός υποχρεώνεται να περιορίσει το επίπεδο ζωής του, κανείς -ούτε τα ισχυρά κρατικομονοπωλιακά συνδικάτα- δεν μπορεί να είναι υπεράνω των νόμων».
 
ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΙΝΑ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ ΚΑΤΕΘΕΣΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΓΗ. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς την Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κα Τίνα Μπιρμπίλη
Σύμφωνα με καταγγελίες αρμοδίων και σχετική ανακοίνωση της ΔΕΗ προκύπτει ότι κλάπηκαν έγγραφα και στοιχεία που αφορούν τις χρηματοδοτήσεις της ΔΕΗ προς το συνδικάτο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ οι οποίες ελέγχονται από τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για τη νομιμότητα τους. Η ΔΕΗ αναφέρεται ότι διεξάγεται εσωτερική έρευνα, αν και η υπόθεση είναι πολύ πιο σοβαρή και θα έπρεπε να επιληφθεί η Δικαιοσύνη.
Ερωτάται η κ. Υπουργός:
1) Αν όταν έστειλε τα στοιχεία στον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης γνώριζε ότι είχαν κλαπεί στοιχεία που αφορούν τις χρηματοδοτήσεις της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ;
2) Αν προτίθεται να παραπέμψει την υπόθεση στη Δικαιοσύνη για να διαλευκανθεί και η κλοπή των συγκεκριμένων στοιχείων και της συνολικής υπόθεσης των χρηματοδοτήσεων;
Η βουλευτής
Ντόρα Μπακογιάννη

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Παράνομες όλες οι επιχορηγήσεις της ΔΕΗ στη ΓΕΝΟΠ. Δικαιώθηκε η Ντόρα Μπακογιάννη!

Ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λ. Pακιτζής δικαίωσε πλήρως τη Ντόρα Μπακογιάννη στο θέμα των επιχορηγήσεων μια και έκρινε ότι όλες οι επιχορηγήσεις είναι παράνομες.
Παρά τις γνωματεύσεις της ΔΕΗ σύμφωνα με τις οποίες ήταν... νόμιμες!
Από το 1999 έως το 2010 οι επιχορηγήσεις ξεπέρασαν τα 30 εκατομμύρια ευρώ!